Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightFransa, İngiltere ve Avusturya örnekleri üzerinden yapılan karşılaştırmalı değerlendirme, Osmanlı malî reformlarının benzer dış baskılar altında şekillendiğini, ancak farklı idarî ve kurumsal koşullar nedeniyle kendine özgü yapısal sınırlılıklar taşıdığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makale, Osmanlı İmparatorluğu’nda III. Selim döneminde uygulanan Nizâm-ı Cedîd reformlarını, malî merkezîleşme, denetim kapasitesinin genişlemesi ve kurumsal yeniden yapılanma çerçevesinde incelemektedir. Çalışma, söz konusu dönüşümlerin askerî modernleşmenin ötesine geçerek merkezî borç yönetiminin kurumsallaştırılması, iç borçlanma süreçlerinin yeniden düzenlenmesi ve malî denetim mekanizmalarının güçlendirilmesi yoluyla devlet kapasitesini artırmayı hedefleyen bütüncül bir idarî dönüşüm anlayışına dayandığını ileri sürmektedir. Fransa, İngiltere ve Avusturya örnekleri üzerinden yapılan karşılaştırmalı değerlendirme, Osmanlı malî reformlarının benzer dış baskılar altında şekillendiğini, ancak farklı idarî ve kurumsal koşullar nedeniyle kendine özgü yapısal sınırlılıklar taşıdığını göstermektedir. Bu bağlamda makale, Nizâm-ı Cedîd reformlarını erken modern dönemde devletin merkezî denetim kapasitesini artırmaya yönelik bilinçli bir girişim olarak değerlendirmektedir.
Abstract
This article examines the Nizām-ı Cedīd reforms implemented during the reign of Selim III within the broader framework of fiscal centralization, expanded administrative oversight, and institutional restructuring in the Ottoman Empire. It argues that these reforms extended beyond military modernization and constituted a comprehensive administrative transformation aimed at strengthening central debt management, reorganizing domestic borrowing practices, and enhancing fiscal control mechanisms to increase state capacity. Through a comparative analysis of France, Britain, and Austria, the study demonstrates that Ottoman fiscal reforms emerged under similar external pressures while developing within distinct institutional and administrative conditions, imposing specific structural limitations. In this context, the article evaluates the Nizām-ı Cedīd reforms as an attempt to expand centralized state capacity in the early modern period.