SavedAdd your journal

Journals / e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 10 Sayı: 3

Bilişsel Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Grupla Psikolojik Danışma Uygulamasının Üniversite Öğrencilerinin Gelecek Kaygıları ve Yetkinlik İnançları Üzerine Etkisi / The Effect of Cognitive Behavioural Group Counselling on Future Anxiety and Competence Belief of University Students

Serra Dinç(SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ)
Seval Erden Çınar(MARMARA ÜNİVERSİTESİ)
Pages
15–28
Publication Date
2019-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results demonstrated that psychological group counselling based on cognitive behavioural approach was effective in positive attitude towards future and increasing competence belief.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, psychological group counselling based on cognitive behavioural approach for university students in emerging adulthood to increase competence belief and decrease future anxiety was aimed.
📊
Key Findings & Data:The group-based cognitive behavioural therapy was carried out 90 minutes weekly, 8 sessions with 8 students.
💡
Conclusion & Impact:The results demonstrated that psychological group counselling based on cognitive behavioural approach was effective in positive attitude towards future and increasing competence belief.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Gelecek kaygısı · yetkinlik inancı · bilişsel davranışçı yaklaşım

Abstract

In this study, psychological group counselling based on cognitive behavioural approach for university students in emerging adulthood to increase competence belief and decrease future anxiety was aimed. The design of this research was pre-test-post-test quasi-experimental group design. The group-based cognitive behavioural therapy was carried out 90 minutes weekly, 8 sessions with 8 students. Participants were given ‘Questionnaire for Measuring Self-Efficacy in Youths’, ‘The Positive Future Expectation Scale (PFES)’ and ‘Attitude Towards Future Scale (ATFS)’. The data obtained were analysed with Non-parametric Wilcoxon signed rank test. The results demonstrated that psychological group counselling based on cognitive behavioural approach was effective in positive attitude towards future and increasing competence belief. On the other hand, positive future expectation scale scores did not change significantly. Based on the findings obtained various suggestions were given.

Özet

Bu çalışmanın amacı bilişsel davranışçı yaklaşıma dayandırılarak hazırlanan ve uygulanan grupla psikolojik danışmanlık çalışmasının, beliren yetişkinlik dönemi içinde bulunan üniversite öğrencilerinin gelecek kaygıları ve yetkinlik inançları üzerine etkisini incelemektir. Çalışmada ön-test son-test gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma İstanbul’da bulunan bir vakıf üniversitesindeki 8 öğrenci ile 8 hafta süresince 90 dakikalık oturumlar şeklinde uygulanmıştır. Araştırmada Geleceğe İlişkin Tutum Ölçeği ve Olumlu Gelecek Beklentisi Ölçeği, Ergenlerde Yetkinlik Beklentisi Ölçeği (EYBÖ) uygulanmıştır. Veri analizinde non-parametrik Wilcoxon İşaretlenmiş Sıralar Testi kullanılmıştır. Bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı grupla psikolojik danışma uygulaması sonunda, deney grubunda bulunan öğrencilerin yetkinlik beklentisi ve geleceğe ilişkin tutumlarının arttığı, gelecek beklentisinin ise değişmediği tespit edilmiştir. Araştırmanın bulguları doğrultusunda çeşitli önerilere yer verilmiştir.

🔖

Cite This Article

Dinç, S., Çınar, S. E. (2019). Bilişsel Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Grupla Psikolojik Danışma Uygulamasının Üniversite Öğrencilerinin Gelecek Kaygıları ve Yetkinlik İnançları Üzerine Etkisi / The Effect of Cognitive Behavioural Group Counselling on Future Anxiety and Competence Belief of University Students. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 3, 15–28. https://doi.org/10.19160/ijer.608132

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (56)

  1. Altınay, D. (2015). Psikodrama 400 ısınma oyunu ve yardımcı teknikler. İstanbul: Epsilon
  2. Arnett, J. J. (2000). Emerging adulthood: A theory of development from the late teens through the twenties. American Psychologist, 55, 469-480.
  3. Arnett, J. J. (2004). Emerging adulthood: The winding road from the late teens through the twenties. NewYork: Oxford University Press.
  4. Atak, H. ve Çok, F (2010). İnsan yaşamında yeni bir dönem: beliren yetişkinlik. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi,17(1), 39-50.
  5. Aydın, A., Tekinsav-Sütcü, S., & Sorıas, O. (2010). Ergenlerde sosyal anksiyete belirtilerini azaltmaya yönelikbilişsel davranışçı bir grup terapisi programının etkililiğinin değerlendirilmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(1), 25-36
  6. Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
  7. Bandura, A. & Schunk, D. H. (1981). Cultivating competence, self-efficacy and intrinsic interest through proximal self-motivation. Journal of Personality and Social Psychology, 41, 586-598.
  8. Bandura, A. (1986). Social foundation of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs. NJ: Prentice Hall.
  9. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company.
  10. Bandura, A., Barbaranelli, C., Caprara, G. V. & Pastorelli, C. (2001). Self-efficacy beliefs as shapers of children’s aspirations and career trajectories. Child Development, 72 (1),187-206.
  11. Beck, J.S. (2011). Bilişsel terapi temel ilkeler ve ötesi. (N.H. Şahin, Çev.) Ankara: TPD
  12. Beck A.T. ve Emery, G. (2017). Anksiyete bozuklukları ve fobiler. İstanbul: Litera
  13. Başkonuş, T., Akdal, D. ve Taşdemir, M. (2011). Ahi Evran Üniversitesi son sınıf öğrencilerinin gelece beklentileri. 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya, Türkiye, (27-29 Nisan).
  14. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem akademi.
  15. Bozanoğlu, İ. (2005). Bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı grup rehberliğinin güdülenme, benlik saygısı, başarı ve sınav kaygısı düzeylerine etkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(1), 17-42.
  16. Canbaz, S., Sünter, A. T., Aker, S. ve Pekşen, Y. (2007). Tıp Fakültesi son sınıf öğrencilerinin kaygı düzeyi ve etkileyen faktörler, Genel Tıp Dergisi, 17(1), 15-19.
  17. Connolly, J. (1989) Social self-efficacy in adolecence: Relations with self-concept, social adjusment and mental health. Canadian Jurnal of Behavior Science Review, 21(3), 258-269.
  18. Çakmak, Ö. ve Hevedanlı, M. (2004). Biyoloji öğretmen adaylarının kaygılarını etkileyen etmenler. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, Malatya: İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, (6-9 Temmuz).
  19. Çelikkaleli, Ö. ve Gündüz, B. (2010). Ergenlerde problem çözme becerileri ve yetkinlik inançları. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 361-377
  20. Çelikkaleli, Ö. ve Akbay, S.E. (2013). Üniversite öğrencilerinin akademik erteleme davranışı, genel yetkinlik inancı ve sorumluluklarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi dergisi, 14(2), 237-254
  21. Çelikkaleli, Ö., Gündoğdu. M. ve Kıran-Esen, B. (2006). Ergenlerde Yetkinlik Beklentisi Ölçeği: Türkçe uyarlamasının geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Araştırmaları, 25, 62–72.
  22. Çelikkaleli, Ö., & Kaya, S. (2016). University students' interpersonal cognitive distortions, psychological resilience and emotional self-efficacy according to sex and gender roles. Pegem Journal of Education and Instruction,6(2), 187.
  23. Demirci, İ., ve Erden, S. (2016). Bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı grupla psikolojik danışma uygulamasının 8. Sınıf öğrencilerinin sınav kaygısına etkisi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 43, 67-83.
  24. Doğan, A. ve Cebioğlu, S. (2011, Aralık). Beliren yetişkinlik: Ergenlikten yetişkinliğe uzanan bir dönem. Türk Psikoloji Yazıları, 14 (28), 11-21
  25. Dursun, S. ve Aytaç, S. (2009). Üniversite öğrencileri arasında işsizlik kaygısı. Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28(1), 71-84.
  26. Erkan, S. ve Kaya, A. (2009). Deneysel olarak sınanmış grupla psikolojik danışma ve rehberlik kuramları. Ankara: Pegem akademi.
  27. Erkan, S. (2002). Örnek grup rehberliği etkinlikleri. Ankara: Pegem Akademi.
  28. Erözkan, A. (2013). The effect of communication skills and interpersonal problem solving skills on social self-efficacy. Educational Sciences: Theory & Practice, 13(2), 739-745.
  29. Gökçakan, Z. (2008). Akılcı duygusal davranış terapisine dayalı grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin yetkinlik inançlarını yükseltmedeki etkisi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2), 191-2014
  30. Güler, A. (2004). Relationship between self-construals and future time orientations. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, ODTÜ.
  31. Gümüş, M. (2002). Profesyonel futbol takımlarında puan sıralamasına göre durumluk kaygı düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
  32. İmamoğlu, O. ve Güler-Edwards, A. (2007). Geleceğe ilişkin yönelimlerde benlik tipine bağlı farklılıklar. Türk Psikoloji Dergisi, 22 (60), 115-132.
  33. Kabakçı, E. (2003). Panik ve yaygın anksiyete bozukluklarında bilişsel-davranışçı terapiler. I. Savaşır, G. Soygüt ve E. Kabakçı (Ed.), Bilişsel-davranışçı terapiler (s.91-112) içinde. Ankara: TPD Yayınları
  34. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel.
  35. Kaya, M. ve Varol, K. (2004). İlahiyat fakültesi öğrencilerinin durumluk-sürekli kaygı düzeyleri ve kaygı nedenleri (Samsun örneği). Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi dergisi, 17(17), 31-63.
  36. Kaya, S., & Avci, R. (2016). Effects of cognitive-behavioral-theory-based skill-training on university students’ future anxiety and trait anxiety. Eurasian Journal of Educational Research, 66, 281-298.
  37. Kaymakcan, R., ve Şirin, T. (2013). Bilişsel-Davranışçı Psikoterapi Yaklaşımı ile Bütünleştirilmiş Dini Danışmanlık Modeli'nin Din Eğitimi Alan Erkek Üniversite Öğrencilerinin Durumluk ve Sürekli Kaygı Düzeylerine Etkisi. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(26), 111-148.
  38. Kula, K., Saraç, T. (2016) Üniversite öğrencilerinde gelecek kaygısı. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal BilimlerEnstitüsü Dergisi, 13(33), 227-242
  39. Konter, E. (1996). Sporda Stres ve Performans. İzmir: Saray Kitabevi.
  40. Leahy, R.L. (2007). Bilişsel terapi ve uygulamaları. İstanbul: Litera
  41. Matsushima, R. ve Shiomi, K. (2003). Social self- efficacy and interpersonal stress in adolescence. Social Behavior and Personality, 31 (4), 323-332.
  42. Misra, R. ve McKean, M. (2000). College students’ academic stress and its relation to their anxiety, time management and leisure satisfaction. American Journal of Health Studies, 16(1), 41-51.
  43. Muris, P. (2001). A brief questionnaire for measuring self-efficacy in youths. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 23(?), 145-149.
  44. Nelson, L. J. (2003). Rites of passage in emerging adulthood: Perspectives of young Mormons. New Directions in Child and Adolescent Development, 100, 33-50.
  45. Öner, N ve LeCompte, A. (1998). Süreksiz Durumluk Sürekli Kaygı Envanteri El Kitabı. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
  46. Özgül, F. (2003). Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu Öğrencilerinde Durumluk ve Sürekli Kaygı Düzeyleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas
  47. Öztürk, A. (2014). Rehberlik ve psikolojik danışmanlık 1.sınıf öğrencileriyle 4.sınıf öğrencilerinin psikolojik danışma öz-yeterlik inançları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(51), 255-272
  48. Rayle, A.D., Arredondo, P. & Robinson Kurpius S.E. (2005). Educational self-efficacy of college women: Implications for theory, research, and practice. Journal of Counseling & Development, 83,361-366.
  49. Sud, A. ve Kumar, S. (2006). Dysfunctional career thoughts, achievement motivation and test anxiety among university students. Pakistan Journal of Psychological Research, 21(1-2),41-51
  50. Türkçapar, H. (2013). Bilişsel Terapi. Ankara: HYB.
  51. Türkçapar, H. (2009). Bdt formlar. (Erişim Tarihi: 30.09.2016). http://bilisseldavranisci.org/index.php?option=com_content&view=article&id=75&Itmid=65 Westbrook, D., Kennerly, H. Ve Kirk, J. (2011). Cognitive behaviour therapy. London: SAGE
  52. Voltan Acar, Nilüfer. (2012). Grupla psikolojik danışmada alıştırmalar deneyler. İstanbul:Nobel yayın dağıtım.
  53. Yalçın, B. (1998). Genel lise öğrencileriyle meslek lisesi öğrencilerinin gelecek kaygılarının karşılaştırılması. VII. Ulusal eğitim bilimleri kongresi, Konya, Selçuk üniversitesi Eğitim Fakültesi, (9-11 Eylül).
  54. Yalçın, M., ve Sütçü, S. T. (2016). Yetişkinlerde sosyal fobinin tedavisinde bilişsel davranışçı grup terapisinin etkililiği: Sistematik Bir Gözden Geçirme. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 8(Ek 1), 61-78.
  55. Yıldız, M. (2018). Üniversite öğrencilerinde bilişsel davranışçı grupla psikolojik danışmanın olumsuz otomatik düşünceler ve fonksiyonel olmayan tutumlara etkisi. Artuklu İnsan ve Toplum Bilim Dergisi, 3(1), 1-9.
  56. Zimmerman, B. J. (1997). Self-efficacy and educational development. In A. Bandura (Ed.), Self-efficacy in changing societies (pp. 202-231). New York: Cambridge University Press.