Journals / Türkoloji Dergisi / 2019 / Cilt: 23 - Sayı: 2

EPİSTEMİK KİPLİK İŞARETLEYİCİLERİNİN SÖZ DİZİMSEL ÖZELLİKLERİ: ÖZBEK VE TÜRKİYE TÜRKÇESİ

Pages
452–492
Publication Date
2019-11-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın amacı; iki Türk dilinden hareketle epistemik kiplik işaretleyicilerinin söz dizimsel özelliklerini ortaya koymak, işaretleyici türüne göre ortaya çıkan kısıtlayıcı etkenleri ve bilginin tümcede kodlanmasında bu işaretleyicilerin rolünü açıklamaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Epistemik kiplik, konuşurun önerme hakkındaki inanç, bilgi ve gerçekle ilişkili olarak ürettiği ifadeye kattığı yorumdur.
📊
Key Findings & Data:Bu işaretleyicilerin söz dizimsel özellikleri, hem anlambilimsel açıdan hem de dilbilgiselleşme açısından farklı bulgular sunmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın amacı; iki Türk dilinden hareketle epistemik kiplik işaretleyicilerinin söz dizimsel özelliklerini ortaya koymak, işaretleyici türüne göre ortaya çıkan kısıtlayıcı etkenleri ve bilginin tümcede kodlanmasında bu işaretleyicilerin rolünü açıklamaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:epistemik kiplik · söz dizimi · odak

Özet

Epistemik kiplik, konuşurun önerme hakkındaki inanç, bilgi ve gerçekle ilişkili olarak ürettiği ifadeye kattığı yorumdur. Bu ifadeler olasılık, zorunluluk, inanç, aktarım, söylenti, çıkarım, görüş, sorumluluk yüklenme, tahmin, alıntılama, şüphe, kanıt ve kesinlik vb. anlamlar taşırlar. Epistemik anlam; sözcüksel işaretleyiciler, kiplik tümceler, deyimsel ifadeler vb. yollarla ifadeye yüklenebilir. Bu anlam alanının incelenmesinde semantik ve pragmatik yaklaşımlar önem taşır. Daha önceki çalışmalarda epistemik kiplik kategorisinin alt kategorileri ya da işaretleme yolları üzerinde durulmuş ancak söz dizimsel özellikleri hakkında yeterince çalışılmamıştır. Bu işaretleyicilerin söz dizimsel özellikleri, hem anlambilimsel açıdan hem de dilbilgiselleşme açısından farklı bulgular sunmaktadır. Bu çalışmada, Özbek ve Türkiye Türkçesinde kullanılan epistemik kiplik işaretleyicilerinin söz dizimsel özellikleri belirlenerek anlam bilimsel değeri ve bilgi yapısındaki rolü tartışılacaktır. Çalışma, korpus temelli bir incelemeye dayanır. Eserlerin seçiminde; diyalog içermesi, konuşma diline yakın olması, dilin karakteristik özelliklerini yansıtması, yazılış tarihlerinin aralıklı olması ve farklı üslup özellikleriyle yazılmış olması ölçütleri göz önünde bulundurulmuştur. Ayrıca Türkçe Ulusal Derlemi ve BBC Uzbek’ten de kullanım örnekleri verilmiştir. Çalışmanın amacı; iki Türk dilinden hareketle epistemik kiplik işaretleyicilerinin söz dizimsel özelliklerini ortaya koymak, işaretleyici türüne göre ortaya çıkan kısıtlayıcı etkenleri ve bilginin tümcede kodlanmasında bu işaretleyicilerin rolünü açıklamaktır.

🔖

Cite This Article

ÜZÜM, M. (2019). EPİSTEMİK KİPLİK İŞARETLEYİCİLERİNİN SÖZ DİZİMSEL ÖZELLİKLERİ: ÖZBEK VE TÜRKİYE TÜRKÇESİ. Türkoloji Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 452–492. https://ajindex.com/articles/813276

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Abraham, Werner (1999). “On the syntax and semantics of modal verbs in German”. file:///C:/Users/user/Downloads/30355-Article%20Text-36200-1-10-20171013%20(1).pdf (erişim tarihi 13.09.2019)Aksan, Doğan vd. (1983). Sözcük Türleri. Ankara:
  2. TDK Yay. Aksan, Yeşim (2002). “Tümce Konusu: Tanımı ve Kapsamı”. Türkçede Bilgi Yapısı ve Bilimsel Metinler (Yay. Haz. Leyla Uzun- Emel Huber). Essen: Verlag Die Blaue Eule, 13-36.Aksan, Yeşim vd. (2012). “Construction of the Turkish National Corpus (TNC)”. Proceedings of the Eight International Conference on Language Resources and Evaluation (LREC 2012). İstanbul. Turkiye. http://www.lrec-conf.org/proceedings/lrec2012/papers.htmlBoeschoten,
  3. Hendrik (1998). “Uzbek”. The Turkic Languages (Ed. Lars Johanson ve Éva Á. Csató). London: Routledge.Bybee, Joan ve Suzanne Fleischman (1995). “Modality in grammar and discourse: An introductory essay”. Modality in Grammar and Discourse. (Ed. J. Bybee ve S. Fleischman). Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing, 1–14.Cinque, Guglielmo (1999). Adverbs and functional heads. A cross-linguistics perspective. New York/Oxford: University Press.Coates, Jennifer (1995). “The Expression of Root and Epistemic Possibility in English”. The Evolution of Grammar: Tense, Aspect, and Modality in the Language (Ed. J. Bybee ve R. Perkins – Pagluica). Chicago: University of Chicago Press, 17 53. Dehé, Nicole ve Yordanka Kavalova (2007). “Parentheticals”. Parentheticals: An Introduction, Linguistik Aktuell (Ed N. Dehé ve Y. Kavalova). Amsterdam: John Benjamins, 1-24.Delice, H. İbrahim (2007). “Cümle Çözümlemelerinde 'Cümle Dışı Unsur' Terimi Yerine Yeni Bir Teklif”. İstanbul Kültür Üniversitesi Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Kongresi (UTEK 2007).
  4. İstanbul.Drubig, H. Bernard (2001). On the syntactic form of epistemic modality. University of Tübingen.Erdal, Marcel (1999). Das Nachfeld im Türkischen und im Deutschen. Türkisch und Deutsch im Vergleich (Turcologica 39) (Ed. L. Johanson ve J. Rehbein). Wiesbaden: Harrassowitz, 53-95.Ergin, Muharrem (2004). Türk Dil Bilgisi. İstanbul:
  5. Bayrak Yay.Erguvanlı, Eser (1984). The Function of Word Order in Turkish Grammar,University of California Publication in Linguistics, cilt. 106, Berkeley/Los Angeles: California Üniversitesi Yay. Ertane Baydar, Arzu Sema (2016). Türkçenin Söz Dizimindeki Yardımcı Unsurlar Üzerine. Türük Uluslararası Dil Edebiyat ve Halk Bilimi Araştırmaları Dergisi 1 (8), 198-207.Frawley, William (1992). Linguistic Semantics. Broadwa