SavedAdd your journal

Journals / Gaziantep Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 2 - Sayı: 1

ENDÜSTRİ 4.0 İLE FİRMALARIN REKABET STRATEJİLERİ SEÇİMLERİ ve FİRMA BÜYÜKLÜĞÜ ARASINDAKİ İLİŞKİ: GAZİANTEP MAKİNE HALISI ÜRETİCİLERİ ÖRNEĞİ

Tarik Ziyad ÇELİK
Pages
1–14
Publication Date
2020-05-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma sonuçlarına göre endüstri 4.0 ile firma büyüklüğü arasında anlamlı ilişki olmadığı fakat rekabet stratejilerinden olan farklılaştırma stratejisi ile firma büyüklüğü arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Endüstri 4.0 ile beraber rekabet daha önemli hale gelmiştir.
📊
Key Findings & Data:Dijitalleşmenin artmasıyla beraber firmaların rekabette daha üst noktalara gelmeleri için stratejilerini güncellemeleri gerekmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma sonuçlarına göre endüstri 4.0 ile firma büyüklüğü arasında anlamlı ilişki olmadığı fakat rekabet stratejilerinden olan farklılaştırma stratejisi ile firma büyüklüğü arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Endüstri 4.0 · Strateji · Rekabet Stratejileri

Özet

Endüstri 4.0 ile beraber rekabet daha önemli hale gelmiştir. Dijitalleşmenin artmasıyla beraber firmaların rekabette daha üst noktalara gelmeleri için stratejilerini güncellemeleri gerekmektedir. Türkiye dünya makine halısı üretiminin yüzde 60’ını üretmektedir. Çalışmanın yapıldığı bölgede makine halısı üreticilerinin kümelenme özellikleri gösterdiği bilinmektedir. Makine halısı üretiminde elde ettiği rekabet avantajını koruyabilmek için firmaların endüstri 4.0 ile gelişen teknolojilere adaptasyonu sağlamaları gerekmektedir. Çalışmanın amacı endüstri 4.0 uygulamaları ile firma büyüklüğü ve seçilen rekabet stratejileri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. 135 firmanın faaliyet gösterdiği bölgede 102 firma ile görüşülmüş ve çalışma sonuçları analiz edilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre endüstri 4.0 ile firma büyüklüğü arasında anlamlı ilişki olmadığı fakat rekabet stratejilerinden olan farklılaştırma stratejisi ile firma büyüklüğü arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, T. Z. (2020). ENDÜSTRİ 4.0 İLE FİRMALARIN REKABET STRATEJİLERİ SEÇİMLERİ ve FİRMA BÜYÜKLÜĞÜ ARASINDAKİ İLİŞKİ: GAZİANTEP MAKİNE HALISI ÜRETİCİLERİ ÖRNEĞİ. Gaziantep Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 1–14. https://ajindex.com/articles/760746

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Amit, R. (1986). Cost leadership strategy and experience curves. Strategic Management Journal, 7(3):281-292.
  2. Aulakh, P. S., Kotabe, M. &Teegen, H. (2000). Export strategies and Performance of Firms from emerging economies: Evidence from Brazil, Chile, and Mexico, Academy of Management Journal, 43(3):342-61.
  3. Berman, B. (2012). 3-D printing: the new industrial revolution, Business Horizons, 55, pp. 155-162.
  4. Brenes, E. R., Montoya, D., & Ciravegna, L. (2014). Differentiation strategies in emerging markets: The case of Latin American agribusinesses. Journal of Business Research, 67:847–855.
  5. Budak, G., (2000). Öğrenen örgütlerde stratejik planlama ve stratejik öğrenme, Dokuz Eylül Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 15(1): 1-11.
  6. Carvalho, N., Chaim, O., Cazarini, E., & Gerolamo, M. (2018). Manufacturing in the fourth industrial revolution: A positive prospect in sustainable manufacturing. Procedia Manufacturing, 21, pp. 671-678.
  7. Dalenogare, L. S., Benitez, G. B., Ayala, N. F., & Frank, A. G. (2018). The expected contribution of Industry 4.0 technologies for industrial performance. International Journal of Production Economics, 204, 383-394.
  8. Day, G.S., & Wensley, R. (1988). Assessing advantage: aframework for diagnosing competitive superiority. Journal of Marketing, 52: 1–20.
  9. Dess, G. G., & Davis, P. S. (1984). Porter’s generic strategies determinants of strategic group membership and organizational performance. Academy of Management Review, 27, pp. 467–488.
  10. Drucker, P. (1974). Management: tasks, responsibilities, practises. Harper&Row, New York Drucker, P. (2008).
  11. Management. Harper Collins, New York Dursun, I.T. (2013). Örgüt Kültürü ve Strateji İlişkisi: Hofstede’nin Boyutları Açısından Bir Değerlendirme. Siyaset Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(1). Fırat, S. Ü., & Fırat, O. Z. (2017). Sanayi 4.0 devrimi üzerine karşılaştırmalı bir inceleme: Kavramlar, küresel gelişmeler ve Türkiye. Toprak İşveren Dergisi, 114(2017), ss. 10-23.
  12. Güçlü, N. (2003). Stratejik Yönetim. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2): 61-85.
  13. Hill, C.W.L. (1988). Differentiation versus low cost or differentiation and low cost: a contingency framework. Academy of Management Review, 13(3). İşcan, Ö.F., (2019).
  14. İşletme bilimlerine giriş, Atatürk üniversitesi erişim tarihi:10.10.2019. https://ataaof.edu.tr/Dosyalar/IsletmeBilimlerineGiris.pdf
  15. Kagermann, H., Helbig, J., Hellinger, A., & Wahlster, W. (2013). Recommendations for implementing the strategic initiative INDUSTRIE 4.0: Securing the