SavedAdd your journal

Journals / Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi / 2022 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Romantik İlişki İçerisindeki Partnerlerin Vakit Geçirme Tercihlerinin Yordanmasında Sosyal İlgi, Algılanan İlişki Doyumu, Eğlencelilik ve Çatışma Çözüm Stillerinin Etkisi

Mehmet GÖKTAŞ
Beril ŞENDOĞAN
Demet YÜKSEL GEN
Pages
29–48
Publication Date
2022-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bir diğer sonuç ise partnerlerin vakitlerini ayrı geçirmektense, birlikte arkadaşlarıyla geçirmelerine yönelik olarak kurulan ilk modelde sosyal ilgi düzeyi herhangi bir etkiye sahip değilken; ikinci modelde cinsiyete göre farklı olarak anlamlı bir etki yarattığı görülmektedir (p

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı; romantik ilişkisi içerisindeki bireylerin vakitlerini geçirme tercihlerinin yordanmasında sosyal ilgi, algılanan ilişki doyumu, eğlencelilik ve çatışma çözüm stillerinin etkisinin incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu; romantik ilişkisi bulunan 309 kişi oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bir diğer sonuç ise partnerlerin vakitlerini ayrı geçirmektense, birlikte arkadaşlarıyla geçirmelerine yönelik olarak kurulan ilk modelde sosyal ilgi düzeyi herhangi bir etkiye sahip değilken; ikinci modelde cinsiyete göre farklı olarak anlamlı bir etki yarattığı görülmektedir (p
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Romantik ilişki · vakit geçirme tercihi · multinomial lojistik regresyon

Özet

Araştırmanın amacı; romantik ilişkisi içerisindeki bireylerin vakitlerini geçirme tercihlerinin yordanmasında sosyal ilgi, algılanan ilişki doyumu, eğlencelilik ve çatışma çözüm stillerinin etkisinin incelenmesidir. Araştırma nicel araştırma yöntemi ile oluşturulmuştur. Araştırmanın çalışma grubunu; romantik ilişkisi bulunan 309 kişi oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında verilerin toplanması için Romantik İlişkilerde Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği, Romantik İlişkilerde Adlerian Sosyal İlgi Ölçeği ve araştırmacıların tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde “multinomial lojistik regresyon analizi” yapılmıştır. Araştırma sonucunda, romantik ilişkideki bireylerin vakitlerini partnerinden ayrı geçirmektense, partneriyle birlikte arkadaşlarıyla ya da partneriyle baş başa geçirme tercihlerinin yordanmasında, çatışma çözüm stillerinin yordayıcı olmadığı (p>.05) ancak partnerlerin algıladıkları ilişki doyumlarının ve partnerin sahip olduğu eğlencelilik düzeyinin kurulan her iki modelde de anlamlı bir etkiye sahip olduğu bulgulanmıştır. Bir diğer sonuç ise partnerlerin vakitlerini ayrı geçirmektense, birlikte arkadaşlarıyla geçirmelerine yönelik olarak kurulan ilk modelde sosyal ilgi düzeyi herhangi bir etkiye sahip değilken; ikinci modelde cinsiyete göre farklı olarak anlamlı bir etki yarattığı görülmektedir (p

🔖

Cite This Article

GÖKTAŞ, M., ŞENDOĞAN, B., GEN, D. Y. (2022). Romantik İlişki İçerisindeki Partnerlerin Vakit Geçirme Tercihlerinin Yordanmasında Sosyal İlgi, Algılanan İlişki Doyumu, Eğlencelilik ve Çatışma Çözüm Stillerinin Etkisi. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 29–48. https://ajindex.com/articles/729889

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Assad, K. K. ve Donnellan, M. B. (2007). Optimism: An enduring resource for romantic relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 93(2), 285-297.
  2. Atak, H. ve Taştan, N. (2012). Romantik İlişkiler ve Aşk. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(4), 520-546. doi: 10.5455/cap.20120431. Bernardon, S., Babb, K., Hakim-Larson, J. ve Gragg, M. (2011). Loneliness, attachment and the perception and use of social support in university students. Canadian Journal of Behavioral Science, 43(1), 40-51.
  3. Blanchard, V. L., Hawkins, A. J., Baldwin, S. A., & Fawcett, E. B. (2009). Investigating the effects of marriage and relationship education on couples' communication skills: A meta-analytic study. Journal of Family Psychology, 23(2), 203-214.
  4. Brennan, K. A., Clark, C. L., & Shaver, P.R. (1998). Self-report measurement of adult attachment: An integrative overview. In J. A. Simpson and W. S. Rholes (Eds.), Attachment theory and close relationships (pp. 46-76). New York: Guilford Press.
  5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  6. Anı Yayıncılık. Christensen, A. & Shenk, J. (1991).
  7. Communication, Conflict And Psycological Distance In Nondistressed, Clinic And Divorcing Couples. Journal of Consulting And Clinical Psychology, 59, 458-463.
  8. Cohan, C. L. ve Bradbury, T. N. (1997). Negative life events, marital interaction and the longitudinal course of newlywed marriage. Journal of Personality and Social Psychology, 73(1), 114-128.
  9. Collins, W.A. (2003). More and Myth: The Developmental Significance of Romantic Relationships During Adolescence. Journal of Research on Adolescence, 13(1), 1- 24. doi: 10.1111/1532-7795.1301001 Costa, P. T. ve McCrae, R. R. (1992). Normal personality assessment in clinical practice: The NEO personality inventory. Psychological Assessment, 4, 5-13.
  10. Deutsch, M. (1994). Constructive conflict resolution: Principles training, and research. Journal of Social Issues, 50, 13-32.
  11. Durmaz, H., ve Ercan, H. (2019). Beliren yetişkinlikte aşk stillerinin demografik değişkenler, ana babaya bağlanma ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi. Başkent University Journal of Education, 6(1), 98-110.
  12. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. New York: McGraw-Hill. Glasser, W. (2005). Kişisel özgürlüğün psikolojisi: Seçim teorisi (Çev. M. İzmirli). İstanbul:
  13. Hayat Yayıncılık. Gottman, J. M. (1994). What predicts divorce? T