Dergiler / Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi / 2022 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Romantik İlişki İçerisindeki Partnerlerin Vakit Geçirme Tercihlerinin Yordanmasında Sosyal İlgi, Algılanan İlişki Doyumu, Eğlencelilik ve Çatışma Çözüm Stillerinin Etkisi

Sayfa
29–48
Yayın Tarihi
2022-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bir diğer sonuç ise partnerlerin vakitlerini ayrı geçirmektense, birlikte arkadaşlarıyla geçirmelerine yönelik olarak kurulan ilk modelde sosyal ilgi düzeyi herhangi bir etkiye sahip değilken; ikinci modelde cinsiyete göre farklı olarak anlamlı bir etki yarattığı görülmektedir (p

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın amacı; romantik ilişkisi içerisindeki bireylerin vakitlerini geçirme tercihlerinin yordanmasında sosyal ilgi, algılanan ilişki doyumu, eğlencelilik ve çatışma çözüm stillerinin etkisinin incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu; romantik ilişkisi bulunan 309 kişi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bir diğer sonuç ise partnerlerin vakitlerini ayrı geçirmektense, birlikte arkadaşlarıyla geçirmelerine yönelik olarak kurulan ilk modelde sosyal ilgi düzeyi herhangi bir etkiye sahip değilken; ikinci modelde cinsiyete göre farklı olarak anlamlı bir etki yarattığı görülmektedir (p
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Romantik ilişki · vakit geçirme tercihi · multinomial lojistik regresyon

Özet

Araştırmanın amacı; romantik ilişkisi içerisindeki bireylerin vakitlerini geçirme tercihlerinin yordanmasında sosyal ilgi, algılanan ilişki doyumu, eğlencelilik ve çatışma çözüm stillerinin etkisinin incelenmesidir. Araştırma nicel araştırma yöntemi ile oluşturulmuştur. Araştırmanın çalışma grubunu; romantik ilişkisi bulunan 309 kişi oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında verilerin toplanması için Romantik İlişkilerde Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği, Romantik İlişkilerde Adlerian Sosyal İlgi Ölçeği ve araştırmacıların tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde “multinomial lojistik regresyon analizi” yapılmıştır. Araştırma sonucunda, romantik ilişkideki bireylerin vakitlerini partnerinden ayrı geçirmektense, partneriyle birlikte arkadaşlarıyla ya da partneriyle baş başa geçirme tercihlerinin yordanmasında, çatışma çözüm stillerinin yordayıcı olmadığı (p>.05) ancak partnerlerin algıladıkları ilişki doyumlarının ve partnerin sahip olduğu eğlencelilik düzeyinin kurulan her iki modelde de anlamlı bir etkiye sahip olduğu bulgulanmıştır. Bir diğer sonuç ise partnerlerin vakitlerini ayrı geçirmektense, birlikte arkadaşlarıyla geçirmelerine yönelik olarak kurulan ilk modelde sosyal ilgi düzeyi herhangi bir etkiye sahip değilken; ikinci modelde cinsiyete göre farklı olarak anlamlı bir etki yarattığı görülmektedir (p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖKTAŞ, M., ŞENDOĞAN, B., GEN, D. Y. (2022). Romantik İlişki İçerisindeki Partnerlerin Vakit Geçirme Tercihlerinin Yordanmasında Sosyal İlgi, Algılanan İlişki Doyumu, Eğlencelilik ve Çatışma Çözüm Stillerinin Etkisi. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 29–48. https://ajindex.com/articles/729889

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Assad, K. K. ve Donnellan, M. B. (2007). Optimism: An enduring resource for romantic relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 93(2), 285-297.
  2. Atak, H. ve Taştan, N. (2012). Romantik İlişkiler ve Aşk. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(4), 520-546. doi: 10.5455/cap.20120431. Bernardon, S., Babb, K., Hakim-Larson, J. ve Gragg, M. (2011). Loneliness, attachment and the perception and use of social support in university students. Canadian Journal of Behavioral Science, 43(1), 40-51.
  3. Blanchard, V. L., Hawkins, A. J., Baldwin, S. A., & Fawcett, E. B. (2009). Investigating the effects of marriage and relationship education on couples' communication skills: A meta-analytic study. Journal of Family Psychology, 23(2), 203-214.
  4. Brennan, K. A., Clark, C. L., & Shaver, P.R. (1998). Self-report measurement of adult attachment: An integrative overview. In J. A. Simpson and W. S. Rholes (Eds.), Attachment theory and close relationships (pp. 46-76). New York: Guilford Press.
  5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  6. Anı Yayıncılık. Christensen, A. & Shenk, J. (1991).
  7. Communication, Conflict And Psycological Distance In Nondistressed, Clinic And Divorcing Couples. Journal of Consulting And Clinical Psychology, 59, 458-463.
  8. Cohan, C. L. ve Bradbury, T. N. (1997). Negative life events, marital interaction and the longitudinal course of newlywed marriage. Journal of Personality and Social Psychology, 73(1), 114-128.
  9. Collins, W.A. (2003). More and Myth: The Developmental Significance of Romantic Relationships During Adolescence. Journal of Research on Adolescence, 13(1), 1- 24. doi: 10.1111/1532-7795.1301001 Costa, P. T. ve McCrae, R. R. (1992). Normal personality assessment in clinical practice: The NEO personality inventory. Psychological Assessment, 4, 5-13.
  10. Deutsch, M. (1994). Constructive conflict resolution: Principles training, and research. Journal of Social Issues, 50, 13-32.
  11. Durmaz, H., ve Ercan, H. (2019). Beliren yetişkinlikte aşk stillerinin demografik değişkenler, ana babaya bağlanma ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi. Başkent University Journal of Education, 6(1), 98-110.
  12. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. New York: McGraw-Hill. Glasser, W. (2005). Kişisel özgürlüğün psikolojisi: Seçim teorisi (Çev. M. İzmirli). İstanbul:
  13. Hayat Yayıncılık. Gottman, J. M. (1994). What predicts divorce? T