AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, in the study, only the differences of farsh recitations were included and it was pointed out that the differences in the farsh recitations enrich the meaning of the verses and even create two different decrees in the same verse.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The narration of Qalun from Nafi is in Libya, as well as Tunisia and some regions of Egypt; The Wersh’s narration in Tunisia and some regions of Egypt, all regions of Algeria, Morocco and Sudan; The recitation of Abu Amr in Sudan; The narration of Hafs from Asim in all the East, Iraq and Damascus, in most areas of Egypt, India, Pakistan, Turkey and Afghanistan are being read. Although these three recitations, like these, other seven recitations (Ibn Kathir, Ibn Amir, Hamza, Qisai, Abu Jafer, Yaqub ve Khalaf’s recitations) it has found its place in the Quran recitation, education and training, the main reason why the recitations of Nafi, Abu Amr and Asim are studied is that today’s Muslims are commonly recited in prayers. In this study, the recitations of Nafi, Abu Amr and Asim, whose recitations are read in prayers today, are discussed within the framework of the surah al-Maida. For, the surah al-Maida contains various fiqh and moral decrees as well as the verse of ablution. In addition, there are verses containing the differences in both phonetic and farsh readings of the three qiraat imams in the said surah. However, in the study, only the differences of farsh recitations were included and it was pointed out that the differences in the farsh recitations enrich the meaning of the verses and even create two different decrees in the same verse.
Özet
Nâfi’den Kâlûn rivayeti Tunus ile Mısır’ın bazı yörelerinin yanı sıra Libya’da; Verş rivayeti Tunus ile Mısır’ın bazı yöreleri, Cezayir’in tüm bölgeleri, Fas ve Sudan’da; Ebû Amr kıraati Sudan’da; Âsım’dan Hafs rivayeti ise tüm doğuda, Şam’da ve Irak’ta, Mısır’ın çoğu bölgesinde, Afganistan, Pakistan, Hindistan ve Türkiye’de okunmaktadır. Her ne kadar bu üç kıraatle birlikte bunlar gibi Kur’an’ın lafzî okunuşunun göstergesi olan diğer yedi kıraat (İbn-i Kesîr, İbn-i Âmir, Hamza, Kisâî, Ebû Caʻfer, Yaʻkûb ve Halef’in kıraatleri) Kur’an tilavetinde, eğitim ve öğretimde yerini bulmuş olsa da Nâfî, Ebû Amr ve Âsım kıraatlerinin çalışma konusu yapılmasının temel nedeni, günümüz Müslümanlarınca yaygın olarak namazlarda kıraat edilmesidir. Bu çalışmada günümüzde kıraatleri namazlarda okunmakla birlikte eğitim-öğretimi yapılan Nâfî, Ebû Amr ve Âsım’ın kıraatleri, Mâide sûresi çerçevesince ele alınmıştır. Çünkü Mâide sûresi, içinde abdest ayetini barındırmasının yanında çeşitli fıkhî ve ahlaki hükümleri içermektedir. Ayrıca bahsi geçen sûrede ilgili üç kıraat imamının hem fonetik hem de ferşî okuyuş farklılıklarını içeren ayetler vardır. Fakat çalışmada sadece ferşî kıraat farklılıklarına yer verilmiş ve ferşî kıraat farklılıklarının ayetlerin anlamına zenginlik kattığı hatta aynı ayette farklı iki hükmü oluşturabileceğine işaret edilmiştir.