AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Presence of reticular pattern may be a risk factor for change and progression of FAF findings in age-related maculopathy.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: The aim of this study was to describe the fundus autofluorescence (FAF) findings of age-related maculopathy and risk patterns associated with FAF changes. Materials and Methods: FAF images of 150 eyes with age-related maculopathy were evaluated retrospectively. FAF patterns were classified as normal, minimal change, focal increase, patchy, linear, lace-like, reticular, and speckled pattern. Correlation between patterns and visual acuity, pattern associations at initial visit, and focal atrophy development and pattern alterations during follow-up were evaluated. Results: At initial examination, 33.3% of the eyes showed no FAF pattern. In the other eyes, the most common patterns were reticular, focal increase, and patchy pattern at rates of 18%, 14.7%, and 11.3%, respectively. There was no correlation between pattern and visual acuity at initial visit. Two coexisting patterns were observed in 4.6% eyes, and the most common pattern in these combinations was reticular pattern (85.7%). Pattern alterations were observed in 5.3% of the eyes during follow-up. Half of these alterations involved transformation to reticular pattern or addition of reticular pattern to the initial pattern. In addition, 13.3% of the eyes developed focal atrophy during follow-up. Development of focal atrophy was more common with focal increase and reticular pattern, with rates of 45% and 30%, respectively. Conclusion: Presence of reticular pattern may be a risk factor for change and progression of FAF findings in age-related maculopathy.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı yaşa bağlı makülopatide fundus otofloresans (FOF) bulgularının tanımlanması ve FOF değişikliklerineeşlik eden riskli paternlerin tespit edilmesidir.Gereç ve Yöntem: Yaşa bağlı makülopati ile takipli 150 gözün FOF görüntüleri retrospektif olarak incelendi. FOF paternleri normal,minimal değişiklik, fokal artış, yama, lineer, dantela, retiküler ve benekli patern olarak sınıflandırıldı. Paternler ile görme keskinliğiarasındaki ilişki, ilk vizitteki paternler arası ilişki, takiplerde fokal atrofi gelişimi ve patern değişimleri değerlendirildi.Bulgular: İlk vizitte gözlerin %33,3’ünde herhangi bir patern tespit edilmedi. En sık izlenen paternler retiküler (%18), fokal artış(%14,7) ve yama (%11,3) paterndi. İlk vizitte paternler ile görme keskinliği arasında ilişki yoktu. Gözlerin %4,6’sında iki patern beraberizlendi ve başka bir paterne en sık eşlik eden patern retiküler paterndi (%85,7). Takiplerde paternlerin %5,3’ünde değişiklik izlendi.Değişim izlenenlerin %50’sinde ikinci bir patern olarak retiküler patern ilavesi veya ilk paternin retiküler paterne dönüşümü mevcuttu.Gözlerin %13,3’ünde takiplerde fokal atrofi gelişti. Fokal atrofi gelişimi fokal artış (%45) ve retiküler paternde (%30) daha fazlaydı.Sonuç: Yaşa bağlı makülopatide retiküler patern varlığı FOF bulgularının ilerlemesi ve değişimi açısından risk faktörü olabilir.