SavedAdd your journal

Journals / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 31

A General Consensus on the Fate of the Eyes of the Prophet Yaʿqūb

Yakup Peygamberin Gözlerinin Akıbeti Konusunda Genel Bir Kabulün Tahlili

Muhammed Bahaeddin YÜKSEL
Pages
73–111
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study seeks to evaluate these two different meanings by analyzing in terms of both the sūra and the Qurʾān.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:According to the information contained in the tafsīr books, Yaʿqūb (peace be upon him), after losing his son Yūsuf (peace be upon him), cried for years and eventually lost his eyes.
📊
Key Findings & Data:The prophet Yaʿqūb remained in this condition for six years.
💡
Conclusion & Impact:This study seeks to evaluate these two different meanings by analyzing in terms of both the sūra and the Qurʾān.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kur’ân · Yakup · Yusuf

Abstract

According to the information contained in the tafsīr books, Yaʿqūb (peace be upon him), after losing his son Yūsuf (peace be upon him), cried for years and eventually lost his eyes. The prophet Yaʿqūb remained in this condition for six years. Years later, when faced with his brother Yūsuf, he forgives those who have done him and sent the shirt to his father. When Yaʿqūb passed Yūsuf's shirt to his face, his eyes were opened and he began to see it again. The corresponding verses were interpreted through this general acceptance and the eyes of Yaʿqūb became blind, was the only accepted sense without any alternative. However, in many books of tafsīr, this meaning has not been given as being unique. Indeed a second reason could make Yaʿqūb blind, his intense crying would have weakened his sight. However, this second meaning has not been taken into account in the Qurʾān translations. This study seeks to evaluate these two different meanings by analyzing in terms of both the sūra and the Qurʾān.

Özet

Tefsirlerde yer alan bilgilere göre Yakup (as), oğlu Yûsuf’un ardından yıllarca gözyaşı dökmüş ve neticede gözlerini kaybetmiştir. Yakup peygamber altı yıl boyunca bu hal üzere kalmıştır. Yıllar sonra kardeşleriyle karşılaşan Yûsuf (as), kendisine yapılanları affetmiş ve gömleğini gözleri görmeyen babasına göndermiştir. Yüzüne gömleğin sürülmesiyle gözleri açılan Yakup (as) yeniden görmeye başlamıştır. Yapılan meal çalışmalarında da ilgili ayetler bu genel kabul üzerinden yorumlanmış ve Yakub’un gözlerinin kör olduğu alternatifsiz tek anlam olarak sunulmuştur. Oysa birçok tefsirde ayetlerin anlaşılmasında bu anlam tek alternatif olarak verilmemiş, muhtemel ikinci bir mana olarak Yakub’un gözlerinde çok ağlamasından dolayı görme yetisinde zafiyet oluştuğu ifade edilmiştir. Ne var ki meallerde bu ikinci anlam dikkate alınmamıştır. Bu çalışma bu iki farklı anlamı, sure ve Kur’ân bütünlüğünde analiz ederek değerlendirmeyi amaçlamaktadır.

🔖

Cite This Article

YÜKSEL, M. B. (2022). A General Consensus on the Fate of the Eyes of the Prophet Yaʿqūb. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 31, 73–111. https://ajindex.com/articles/570078

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Âlûsî, Ebussenâ Şihâbuddîn Mahmûd. Rûhu’l-Meânî fî Tefsîri’l-Kur’âni’l-Azîm ve’s-Seb’u’l-Mesânî. Beyrût: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, ts. Ateş, Süleyman. Yüce Kuran’ın Çağdaş Tefsiri. İstanbul: Yeni Ufuklar Neşriyat, 1989.
  2. Bayraktar, Zeki. “Yûsuf’un Gömleği ve Yakup’un Gözü”. Kitap ve Hikmet Dergisi, 19 (2017): 66-69. Begavî, Ebu Muhammed Huseyin b. Mesûd. Tefsîru’l-Begavî Meâlimu’t-Tenzîl. Riyâd: Dâru Tayyibe, 1989. Beyzâvî, Nasiruddin Ebî Saîd Abdillah b. ‘Umer b. Muhammed eş-Şirâzî. Envâru’t-Tenzil ve Esrâru’t-Te’vil. İstanbul: Dersaâdet, ts. Bursevî, İsmâil Hakkı. Tefsîru Ruhi’l-Beyân. b.y.: y.y., ts. Cevheri, İsmâîl b. Hammâd. es-Sihâh: Tâcu’l-Luga ve Sihâhi’l-‘Arabiyye. thk. Ahmed ‘Abdulgafûr ‘Attâr. Beyrût: Dâru’l-‘İlmi li’l-Melâyîn, 1984.
  3. Demirci, Muhsin. Tefsir Usûlü. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2016. Dımaşkî, ‘Abdullâh el-‘Alemî el-Gazzâ. Mu’temeru Tefsîri Sureti Yûsuf. Dımaşk: Dâru’l-Fikr, 1961. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf Endelusî. Tefsiru’l-Bahri’l-Muhît. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-‘Ilmiyye, 1993. Ebu’l-‘Abbâs, Muhammed ‘Ali. Yûsuf aleyhi’s-selâm beyne Mekri’l-Ihve ve Keydi’n-Nisve. Riyâd: Mektebetu’s-Sâ’î, ts. Esen, Muammer. Kur’an’da Peygamberlik. Ankara: Araştırma Ya-yınları, 2012. Fahreddin Râzî, Ebu Abdillah Muhammed b. ‘Umer. Tefsîru’l-Fahru’r-Râzî Mefatîhu’l-Gayb. Beyrût: Dâru’l-Fikr, 1981. Ferâhidî, Halîl b. Ahmed. Kitâbu’l-‘Ayn. thk. ‘Abdulhamîd He-nedâvî. Beyrût: Dâru’l-Kutub’il-‘İlmiyye, 2003. Feyyûmî, Ahmed b. Muhammed b. ‘Ali el-Mukrî. el-Misbâhu’l-Munîr. thk. ‘Abdulazîm eş-Şenâvî. Kâhire: Dâru’l-Me’ârif, ts. Fîrûzâbâdî, Mecduddîn Muhammed b. Ya’kûb. el-Kâmûsu’l-Muhît. Beyrût: Muessesetu’r-Risâle, 2005. Halebî, Ahmed b. Yûsuf b. Abduddâim es-Semîn. ‘Umdetu’l-Huffâz fî Tefsîri Eşrafi’l-Elfâz. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1996. Hatîb, ‘Abdulkerim. el-Kasasu’l-Kur’ânî fî Mantûkihî ve Mehûmihî. Beyrût: Dâru’l-Ma’rife, 1975. Hâzin, Alâuddîn Ali b. Muhammed b. İbrahim. Tefsîru’l-Hâzin Lubâbu’t-Te’vîl fî Meâni’t-Tenzîl. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1995. İbn ‘Âşûr, Muhammed Tâhir. Tefsîru’t-Tahrîr ve’t-Tenvîr. Tûnus: ed-Dâru’t-Tûnusiyye, 1984. İbn ‘Atiyye, Ebû Muhammed ‘Abdulhak b. Gâlib el-Endelusî. el-Muharraru’l-Vecîz fî Tefsîri Kitâbi’l-‘Azîz. thk. ‘Abdusselâm ‘Ab-duşşâfî Muhammed. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-‘Ilmiyye, 2001.
  4. İbn Cüzey, Ebu’l-Kâsım Muhammed b. Ahmed. et-Teshîl li ‘Ulûmi’t-Tenzîl. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1995. İbn Ebî Hâtim, ‘Abdurrahmân b. Muhammed b. İdrîs. Tefsîru