KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 31

Yakup Peygamberin Gözlerinin Akıbeti Konusunda Genel Bir Kabulün Tahlili

A General Consensus on the Fate of the Eyes of the Prophet Yaʿqūb

Muhammed Bahaeddin YÜKSEL
Sayfa
73–111
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma bu iki farklı anlamı, sure ve Kur’ân bütünlüğünde analiz ederek değerlendirmeyi amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tefsirlerde yer alan bilgilere göre Yakup (as), oğlu Yûsuf’un ardından yıllarca gözyaşı dökmüş ve neticede gözlerini kaybetmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yakup peygamber altı yıl boyunca bu hal üzere kalmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma bu iki farklı anlamı, sure ve Kur’ân bütünlüğünde analiz ederek değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’ân · Yakup · Yusuf

Özet

Tefsirlerde yer alan bilgilere göre Yakup (as), oğlu Yûsuf’un ardından yıllarca gözyaşı dökmüş ve neticede gözlerini kaybetmiştir. Yakup peygamber altı yıl boyunca bu hal üzere kalmıştır. Yıllar sonra kardeşleriyle karşılaşan Yûsuf (as), kendisine yapılanları affetmiş ve gömleğini gözleri görmeyen babasına göndermiştir. Yüzüne gömleğin sürülmesiyle gözleri açılan Yakup (as) yeniden görmeye başlamıştır. Yapılan meal çalışmalarında da ilgili ayetler bu genel kabul üzerinden yorumlanmış ve Yakub’un gözlerinin kör olduğu alternatifsiz tek anlam olarak sunulmuştur. Oysa birçok tefsirde ayetlerin anlaşılmasında bu anlam tek alternatif olarak verilmemiş, muhtemel ikinci bir mana olarak Yakub’un gözlerinde çok ağlamasından dolayı görme yetisinde zafiyet oluştuğu ifade edilmiştir. Ne var ki meallerde bu ikinci anlam dikkate alınmamıştır. Bu çalışma bu iki farklı anlamı, sure ve Kur’ân bütünlüğünde analiz ederek değerlendirmeyi amaçlamaktadır.

Abstract

According to the information contained in the tafsīr books, Yaʿqūb (peace be upon him), after losing his son Yūsuf (peace be upon him), cried for years and eventually lost his eyes. The prophet Yaʿqūb remained in this condition for six years. Years later, when faced with his brother Yūsuf, he forgives those who have done him and sent the shirt to his father. When Yaʿqūb passed Yūsuf's shirt to his face, his eyes were opened and he began to see it again. The corresponding verses were interpreted through this general acceptance and the eyes of Yaʿqūb became blind, was the only accepted sense without any alternative. However, in many books of tafsīr, this meaning has not been given as being unique. Indeed a second reason could make Yaʿqūb blind, his intense crying would have weakened his sight. However, this second meaning has not been taken into account in the Qurʾān translations. This study seeks to evaluate these two different meanings by analyzing in terms of both the sūra and the Qurʾān.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜKSEL, M. B. (2022). Yakup Peygamberin Gözlerinin Akıbeti Konusunda Genel Bir Kabulün Tahlili. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 31, 73–111. https://ajindex.com/articles/570078

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Âlûsî, Ebussenâ Şihâbuddîn Mahmûd. Rûhu’l-Meânî fî Tefsîri’l-Kur’âni’l-Azîm ve’s-Seb’u’l-Mesânî. Beyrût: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, ts. Ateş, Süleyman. Yüce Kuran’ın Çağdaş Tefsiri. İstanbul: Yeni Ufuklar Neşriyat, 1989.
  2. Bayraktar, Zeki. “Yûsuf’un Gömleği ve Yakup’un Gözü”. Kitap ve Hikmet Dergisi, 19 (2017): 66-69. Begavî, Ebu Muhammed Huseyin b. Mesûd. Tefsîru’l-Begavî Meâlimu’t-Tenzîl. Riyâd: Dâru Tayyibe, 1989. Beyzâvî, Nasiruddin Ebî Saîd Abdillah b. ‘Umer b. Muhammed eş-Şirâzî. Envâru’t-Tenzil ve Esrâru’t-Te’vil. İstanbul: Dersaâdet, ts. Bursevî, İsmâil Hakkı. Tefsîru Ruhi’l-Beyân. b.y.: y.y., ts. Cevheri, İsmâîl b. Hammâd. es-Sihâh: Tâcu’l-Luga ve Sihâhi’l-‘Arabiyye. thk. Ahmed ‘Abdulgafûr ‘Attâr. Beyrût: Dâru’l-‘İlmi li’l-Melâyîn, 1984.
  3. Demirci, Muhsin. Tefsir Usûlü. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2016. Dımaşkî, ‘Abdullâh el-‘Alemî el-Gazzâ. Mu’temeru Tefsîri Sureti Yûsuf. Dımaşk: Dâru’l-Fikr, 1961. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf Endelusî. Tefsiru’l-Bahri’l-Muhît. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-‘Ilmiyye, 1993. Ebu’l-‘Abbâs, Muhammed ‘Ali. Yûsuf aleyhi’s-selâm beyne Mekri’l-Ihve ve Keydi’n-Nisve. Riyâd: Mektebetu’s-Sâ’î, ts. Esen, Muammer. Kur’an’da Peygamberlik. Ankara: Araştırma Ya-yınları, 2012. Fahreddin Râzî, Ebu Abdillah Muhammed b. ‘Umer. Tefsîru’l-Fahru’r-Râzî Mefatîhu’l-Gayb. Beyrût: Dâru’l-Fikr, 1981. Ferâhidî, Halîl b. Ahmed. Kitâbu’l-‘Ayn. thk. ‘Abdulhamîd He-nedâvî. Beyrût: Dâru’l-Kutub’il-‘İlmiyye, 2003. Feyyûmî, Ahmed b. Muhammed b. ‘Ali el-Mukrî. el-Misbâhu’l-Munîr. thk. ‘Abdulazîm eş-Şenâvî. Kâhire: Dâru’l-Me’ârif, ts. Fîrûzâbâdî, Mecduddîn Muhammed b. Ya’kûb. el-Kâmûsu’l-Muhît. Beyrût: Muessesetu’r-Risâle, 2005. Halebî, Ahmed b. Yûsuf b. Abduddâim es-Semîn. ‘Umdetu’l-Huffâz fî Tefsîri Eşrafi’l-Elfâz. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1996. Hatîb, ‘Abdulkerim. el-Kasasu’l-Kur’ânî fî Mantûkihî ve Mehûmihî. Beyrût: Dâru’l-Ma’rife, 1975. Hâzin, Alâuddîn Ali b. Muhammed b. İbrahim. Tefsîru’l-Hâzin Lubâbu’t-Te’vîl fî Meâni’t-Tenzîl. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1995. İbn ‘Âşûr, Muhammed Tâhir. Tefsîru’t-Tahrîr ve’t-Tenvîr. Tûnus: ed-Dâru’t-Tûnusiyye, 1984. İbn ‘Atiyye, Ebû Muhammed ‘Abdulhak b. Gâlib el-Endelusî. el-Muharraru’l-Vecîz fî Tefsîri Kitâbi’l-‘Azîz. thk. ‘Abdusselâm ‘Ab-duşşâfî Muhammed. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-‘Ilmiyye, 2001.
  4. İbn Cüzey, Ebu’l-Kâsım Muhammed b. Ahmed. et-Teshîl li ‘Ulûmi’t-Tenzîl. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1995. İbn Ebî Hâtim, ‘Abdurrahmân b. Muhammed b. İdrîs. Tefsîru