SavedAdd your journal

Journals / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 32

Arap Dilinde İsm-i Fâil ve Kur’ân Bağlamında Manaya Etkisi

Muhammed Bahaeddin YÜKSEL
Recep YARTAŞI
Pages
77–111
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Nitekim ayetlerin ihtiva ettiği ince ve nükteli anlamlar, bu kullanımın farklı kalıplarda gelmesi sebebiyle muhatabın zihin ve gönlünde vurgulu olarak kendisini hissettirebilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu makalede ism-i fâil yapısının Arap dilindeki kullanımlarına temas edilmeye çalışılmış, Kur’ân bağlamında manaya olan etkisi incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Nitekim farklı anlam delâletlerine sahip olması açısından ism-i fâilin ilim ehlince cümlede önemli bir yeri olduğunda şüphe yoktur.
💡
Conclusion & Impact:Nitekim ayetlerin ihtiva ettiği ince ve nükteli anlamlar, bu kullanımın farklı kalıplarda gelmesi sebebiyle muhatabın zihin ve gönlünde vurgulu olarak kendisini hissettirebilmiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İsm-i fâil · fiil · isim

Özet

Bu makalede ism-i fâil yapısının Arap dilindeki kullanımlarına temas edilmeye çalışılmış, Kur’ân bağlamında manaya olan etkisi incelenmiştir. Nitekim farklı anlam delâletlerine sahip olması açısından ism-i fâilin ilim ehlince cümlede önemli bir yeri olduğunda şüphe yoktur. Onun bu öneminden dolayı Basra ve Kûfe dil ekolleri, konuya dair yoğun mesai sarf etmiş ve sonuçta her iki ekol de farklı görüşler ileri sürmüştür. Hangi tür kelimeden türediği hakkındaki farklı görüşe dayanan bu ihtilaf, ism-i fâilin cümlede amel etme şartlarındaki ihtilafı da beraberinde getirmiştir. Cümlede birçok farklı anlamları ifade edebilme özelliğine sahip olan ism-i fâil, Kur’ân’da da farklı bağlamlarda bu zengin anlam katmanlarını muhafaza etmiştir. Nitekim ayetlerin ihtiva ettiği ince ve nükteli anlamlar, bu kullanımın farklı kalıplarda gelmesi sebebiyle muhatabın zihin ve gönlünde vurgulu olarak kendisini hissettirebilmiştir.

🔖

Cite This Article

YÜKSEL, M. B., YARTAŞI, R. (2022). Arap Dilinde İsm-i Fâil ve Kur’ân Bağlamında Manaya Etkisi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 32, 77–111. https://ajindex.com/articles/570069

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Azîz, Muhammed. İsmu’l-Fâil fi’l-Kur’âni’l-Kerîm. Yüksek Lisans Tezi, An-Nacah National University, 2004.
  2. Bilgin, Abdulcelil. “İsm-i Fâil Sigalarının Çevirisi Üzerine”. Yakın Doğu Üniversitesi İslam Tetkikleri Merkezi Dergisi, 1/2 (2015): 197-206. Birgivî, Muhammed b. Pîr Ali b. İskender. Mecmû’atu’n-Nahiv. İs-tanbul: Şifa Yayınları, 2010. Cürcânî, Abdulkâhir. el-Miftâh fi’s-Sarf. Beyrût: Müessesetü’l-Risâle, 1987. Dakr, ‘Abdulganî. Mu’cemu’n-Nahv. Kum: Mektebetu’l-Kıyâm, 1974. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf Endelusî. İrtişâfu’d-darab min lisâni’l-‘Arab. Nşr. Recep Osman Muhammed. Kahire: Mek-tebetü’l-Hâncî, 1998. Kelbî, Ebu’l-Munzir Hişâm b. Muhammed b. es-Sâib. Kitâbu’l-Esnâm. Nşr. Ahmed Zeki Paşa. Kâhire: Dâru’l-Kutubi’l-Mısriyye, 1995. İbn Yaîş, Ebü’l-Bekā Muvaffakuddîn Yaîş b. Alî el-Esedî. Şerhu’l-Mufassal. Beyrût: ‘Âlemü’l-Kütüb, ts. Enbârî, Kemaleddin. el-İnsâf fî Mesâili Hilâf. y.y.: el-Mektebetü’l-Asriyye, 2003. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf Endelusî. el-Bahru’l-Muhît. Beyrût: Dâru’l-Fikr, 1983. Ensârî, İbn Hişâm. Şerhu Katri’n-Nedâ. Beyrût: Dâru’l-Kütübi’l-‘İlmiyye, 2004. Ezherî, Hâlid b. Abdullah. Şerhu’t-Tasrîh ‘ale’t-Tavzîh. Beyrût: Dâru’l-Kütübi'l-İlmiyye, 2000. Ferrâ, Ebû Zekeriyyâ Yahya b. Ziyâd. Meani’l-Kur’ân. Mısır: Dâru’l-Mısriyye, 1980. Hamlevî, Ahmed. Şeze’l-‘Arf fi fenni’s-Sarf. Beyrût: Dâru İbn Hazm, 2006.
  3. Hasan, Abbas. en-Nahvu’l-Vâfi. Kâhire: Dâru’l-Meârif, 1966. Hâşimî, Ahmed b. İbrahim b. Mustafa. Cevâhiru'l-Belâğa fi'l-Meânî ve'l-Beyân ve'l-Bedî'. Beyrût: el-Mektebetü'l-Asriyye, ts. Hâşimî, Ahmed b. İbrahim b. Mustafa. el-Kavâ’idu’l-Esâsiyye. Beyrût: el-Mektebetu’l-‘Asriyye, 1988.
  4. Hatib, Abdullatif Muhammed. el-Müstaksa fi İlmi’t-Tasrif. Kuveyt: Dâru’l-‘Arûbe, 2003. Hemedânî, Abdullah İbn ‘Akîl. Şerhu İbn Akil. Beyrût: el-Mektebetü’l-Asriyye, 2010. İbn Akîl. Şerhu İbn Akîl. Kahire: Dâru’t-Turâs, 1980.
  5. İbn Cüzey, Muhammed b. Ahmed el-Gırnatî. et-Teshil li Ulumi’t-Tenzil. Beyrût: Dâru’l-Erkâm, ts. İbn Side, İsmail. el-Muhassas. Beyrût: Dâru İhyâi’t-Turâs, 1996. İbnu’l-Hâcib, Ebû ‘Amr Cemâluddîn. el-Kâfiye fi ‘İlmi’n-Nahvi. Kahire: Mektebetu’l-Âdâb, 2010.
  6. Balcı, İsrafil. Peygamberlik Öncesi Hz. Muhammed. Ankara: Anka-ra Okulu Yayınları, 2014.
  7. Karaman, Hayrettin v.dğr. Kur’ân-ı Kerîm ve Açıklamalı Meâli. An-kara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2007. Kazvinî, Hatip. el-İzâh fi ulûmi’l-Belâğa. Beyrût: Dâru’l-Cîl, ts. Kazvinî, Hatip. Telhisü’l-Miftâh. Beyrut: el-Mektebetü’l-Asriyye, 2014.
  8. Komisyon, Mecmuatu’s-Sarf, İstanbul: Şifa Ya