Journals / İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 5 - Sayı: 2

An Evaluation of the Jewish Philosopher Ibn Kammūna's Understanding of Prophethood

Yahudi Filozof İbn Kemmûne'nin Nübüvvet Anlayışının Değerlendirilmesi

Pages
437–458
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this regard, this work will be of evaluating his understanding of prophethood, rather than a biography.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this article, the 13th century philosopher Ibn Kammūna’s understanding of prophethood, objectivity of his understanding and its scientific value will be examined.
📊
Key Findings & Data:It is observed that he discusses prophethood more from a theologian’s point of view, than of a philosopher’s point of view.
💡
Conclusion & Impact:In this regard, this work will be of evaluating his understanding of prophethood, rather than a biography.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this article, the 13th century philosopher Ibn Kammūna’s understanding of prophethood, objectivity of his understanding and its scientific value will be examined. It is observed that he discusses prophethood more from a theologian’s point of view, than of a philosopher’s point of view. Alongside his courteous language about Muhammad, he does not abstain from severe criticism of Islam’s understanding of prophethood. It draws attention that he makes references to Islamic writers of the period, especially Fakhr al-dīn al-Rāzī. In his theological work Tankīhu'l-abhāth li al-milal al-thalās, Ibn Kammūna studies firstly the Jewish, then the Christian and Islamic perspectives on prophethood. In this study, an evaluation will be made on Ibn Kammūna's analyses and comments. In this regard, this work will be of evaluating his understanding of prophethood, rather than a biography.

Özet

Bu makalede 13. yüzyılda yaşayan Yahudi filozof İbn Kemmûne’nin nübüvvet anlayışı ve bu anlayışınnesnelliği ve ilmî değeri incelenecektir. Onun nübüvveti bir filozoftan ziyade kelâmcı zaviyesinden elealdığı görülmektedir. İbn Kemmûne, Hz. Muhammed hakkında hürmetkâr bir dil kullanmakla birlikteİslâm’ın nübüvvet anlayışını şiddetli bir şekilde eleştirmekten geri durmamaktadır. Dönemin İslâmmüelliflerinden özellikle de Fahrettin er-Râzî’den söz etmesi dikkati çekmektedir. Kelâmî birperspektifi olan Tenkihu’l-ebhâs li’l-mileli’s-selâs adlı eserinde İbn Kemmûne Yahudilik’ten başlayarak,Hıristiyanlık ve İslâm’ın peygamberlik anlayışını incelemektedir. Burada İbn Kemmûne’nin tahlilleri veyorumları üzerine bir değerlendirme yapılacaktır. Bu minvalde çalışmamız bir biyografiden ziyade,onun nübüvvet anlayışını değerlendirmekten ibaret olacaktır.

🔖

Cite This Article

SOYAL, F. (2022). An Evaluation of the Jewish Philosopher Ibn Kammūna's Understanding of Prophethood. İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 437–458. https://ajindex.com/articles/543231

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. ALPER, Ömer Mahir. Aklın Hazzı: İbn Kemmûne’de Bilgi Teorisi. İstanbul: Kitabevi, 2004. 197 s. ALPER, Hülya. “İmam Mâturîdî'de Akıl-Vahiy İlişkisi: Aklın Önceliği ve Vahyin Gerekliliği”, Milel ve Nihal: İnanç, Kültür ve Mitoloji Araştırmaları Dergisi 7/2, (2010): 7-29.
  2. ARICI, Mustakim. “İbn Kemmûne’nin Ahlak ve Siyaset Düşüncesi”, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 24 (2011): 41-78.
  3. ASLAN, Abdu lgaffar, Kur’ân’da Vahiy, Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2000.
  4. AYĞAN, Fadıl. “Hz. Peygamber’in Nübüvvetini Kanıtlama Açısından Beşâirü’n Nübüvve” Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul. 2011.
  5. AYĞAN, Fadıl. Son Peygamberi Müjdelemek: Beşairü’n-Nübuvve, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM), 2017. 573 s. BAĞDADİ, Ebû Mansur Abdülkahir b. Tahir b. Muhammed Temimi Abdülkahir. el-Fark beyne'lfırak ve beyânü'l-fırkati'n-naciye minhum thk. Muhammed Muhyiddin Abdülhamid. Kahire: Dârü't-Türas, ts. 366 s. BAĞDADİ, Ebû Mansur Abdülkahir b. Tahir b. Muhammed Temimi Abdülkahir. Usûlu ’d-dîn Beyrut: Dârü'l-Âfâkı'l-Cedîde, 1981. 343 s. BÂKILLÂNÎ, Ebû Bekr Muhammed b. Tayyib b. Muhammed Basrî. Temhidü'l-evâil ve telhîsu'ddelâil. thk. İmâdüddin Ahmed Haydar. Beyrut: Müessesetü'l-Kütübi's-Sekafiyye, 1986/1407. 568 s. BERHAH, İnsiye. İbn Kemmûne’ye Göre Nefsin Bilgisi. Trc. Murat Demirkol, Mahmut Caduk, Uluslararası 13. Yüzyılda Felsefe Sempozyumu Bildirileri, 2014, 638-648.
  6. DEMİRİ, Lejla. Muslim-Christian dialogue in the eight century: The nestorian patriarch Timothy I and the Abbasid Caliph al-Mahdi, Yüksek Lisans Tezi: Pontificia Universita Gregoriana Facolta di Missiologia, 2004.
  7. DU ZGU N, Şaban Ali; “Kur’ân’ın Oluşumu (Vahiy Su reci)”, Kelâm Araştırmaları Dergisi 5/2 (2007): 1-14.
  8. EBÜ'L-FAZL, Kemâleddin Abdürrezzâk b. Ahmed. Telhisu mecmui'l-âdâb fî mu'cemi'l-elkab. Thk. Mustafa Cevad. Dımaşk: Vizaretü's-sekâfe ve'l-İrşad, 1962. 4 Cilt. 637. ERDEMCİ, Cemalettin. “Kelâm İlminde Vahiy”. Milel ve Nihal. 8/1 2011. el-GAZZÂLÎ, Ebû Hamîd. Fedâihü'l-Bâtıniyye. Thk. Abdurrahman Bedevî. Kahire: ed-Dârü'l- Kavmiyye, 1964. 236 s. GÖREGEN, Mustafa. Müslüman Yahudi Polemikleri. İstanbul: Hikmetevi Yayınları, 2014.
  9. GÖREGEN, Mustafa “İslamî Reddiye Geleneğinde Tebşirat Problemi” Hikmet Yurdu 8/15 (2015): 145-161.
  10. GU RKAN, Salime Leyla, Yahudilik, İstanbul: İsam Yayınları, 2008.
  11. HARMAN, Ömer Faruk. “Milel ve Nihal”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Ankara: Türkiey Diyanet Vakfı Yayınları, 2005. 30: 58. HARMAN, Ömer Faruk. “Yahudilikte P