SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 2

ALMAN CEZA KANUNU m. 30/1 PERSPEKTİFİNDE CEZA HUKUKUNDA AZMETTİRMEYE TEŞEBBÜS (Sonuçsuz Kalan Azmettirme)

Z. Özen İNCİ
Pages
913–980
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca azmettirmeye teşebbüse ilişkin Türk ceza hukuku öğretisindeki görüşler irdelenerek bazı çözüm önerilerinde bulunulacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Hukukumuzda bağlılık kuralının bir gereği ve sonucu olarak şerik sıfatına sahip olan azmettirenin cezai sorumluluğunun söz konusu olabilmesi için doğrudan failin elverişli vasıtalarla suçun icra hareketlerine başlamış olması gerekir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada, azmettirmeye teşebbüsü düzenleyen Alman Ceza Kanunu m. 30/1 tarihi perspektifleriyle ele alınarak öğreti ve Alman Federal Mahkemesi kararları ışığında değerlendirilecektir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca azmettirmeye teşebbüse ilişkin Türk ceza hukuku öğretisindeki görüşler irdelenerek bazı çözüm önerilerinde bulunulacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Suça İştirak · Azmettirmeye Teşebbüs · Sonuçsuz Kalan Azmettirme

Özet

Hukukumuzda bağlılık kuralının bir gereği ve sonucu olarak şerik sıfatına sahip olan azmettirenin cezai sorumluluğunun söz konusu olabilmesi için doğrudan failin elverişli vasıtalarla suçun icra hareketlerine başlamış olması gerekir. Doğrudan fail, suçun teşebbüs aşamasına geçmedikçe, azmettirenin de cezai sorumluluğu gündeme gelmeyecektir. Azmettirmeye teşebbüs yahut sonuçsuz kalan azmettirme adı verilen bu durum bakımından ceza kanunumuzun genel hükümleri herhangi bir düzenleme ihtiva etmemektedir. Buna karşın, bazı hukuk sistemlerinde, fiilin icrasından bağımsız olarak sadece azmettirmeye teşebbüsün de çeşitli şekillerde yaptırım altına alındığını söylemek mümkündür. Alman, İsviçre ve İtalya Ceza Kanunları bu kanunlara örnek olarak gösterilebilir. Bu çalışmada, azmettirmeye teşebbüsü düzenleyen Alman Ceza Kanunu m. 30/1 tarihi perspektifleriyle ele alınarak öğreti ve Alman Federal Mahkemesi kararları ışığında değerlendirilecektir. Ayrıca azmettirmeye teşebbüse ilişkin Türk ceza hukuku öğretisindeki görüşler irdelenerek bazı çözüm önerilerinde bulunulacaktır.

🔖

Cite This Article

İNCİ, Z. Ö. (2022). ALMAN CEZA KANUNU m. 30/1 PERSPEKTİFİNDE CEZA HUKUKUNDA AZMETTİRMEYE TEŞEBBÜS (Sonuçsuz Kalan Azmettirme). Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 913–980. https://ajindex.com/articles/528765

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. ARTUK, M. Emin/GÖKCEN, Ahmet/ALŞAHİN, M. Emin/ÇAKIR, Kerim, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 12. Baskı,
  2. Adalet Yayınevi, Ankara, 2018.
  3. AYDIN, Devrim, Türk Ceza Hukukunda İştirak, Yetkin Yayınları, Ankara, 2009.
  4. BAUMANN, Jürgen/WEBER, Ulrich/MITSCH, Wolfgang, Strafrecht Allgemeiner Teil Lehrbuch, 11. Auflage, Verlag Ernst und Werner Gieseking, Bielefeld, 2003.
  5. BAYRAKTAR, Köksal, Suç İşlemeye Tahrik Cürmü, Formül Matbaası, İstanbul, 1977.
  6. BECKER, Karina, Der Strafgrund der Verbrechensverabredung gem. § 30 Abs. 2, Alt. 3 StGB, Duncker § Humblot, Berlin, 2012.
  7. BINDING, Karl, Lehrbuch des gemeinen deutschen Strafrechts, Besonderer Teil, Band 2, Abteilung 2, Leipzig, 1905.
  8. BLOY, René, “Anmerkung zu BGH Urt. v. 10.6.1998- 3 StR 113/98”, Juristen Zeitung, 1999, Heft 3, (s. 156-159).
  9. BLOY, René, “Grund und Grenzen der Strafbarkeit der misslungenen Anstiftung- Zugleich eine Besprechung des Beschlusses des OLG Hamm v. 22.10.1991- 1 Ws 249/91”, Juristische Rundschau, 1992, Heft 12, (s. 493-497).
  10. BOCKELMANN, Paul, Über das Verhältnis von Täterschaft und Teilnahme, Verlag Karl-Friedrich Fleischer, Göttingen, 1949.
  11. BÖRKER, Rudolf, “Zur Bedeutung besonderer persönlicher Eigenschaften oder Verhältnisse bei der versuchten Anstiftung zu einem Verbrechen”, Juristische Rundschau, 1956, (s. 286-288).
  12. BROSE, Rolf, Die versuchte Verbrechensbeteiligung (§ 49 a StGB), Köln, 1970.
  13. BUSCH, Jost-Dietrich, “Die Teilnahme an der versuchten Anstiftung”, Neue Juristische Wochenschrift, 1959, Heft 25, (s. 1119-1121).
  14. BUSCH, Jost-Dietrich, Die Strafbarkeit der erfolglosen Teilnahme und die Geschichte des § 49a StGB, Marburg, 1964.
  15. BUSCH, Richard, “Zur Teilnahme an den Handlungen des § 49a StGB”, Festschrift für Reinhart Maurach, (hrsg. Friedrich Christian Schröder/Heinz Zipf), Müller, Karlsruhe, 1972, (s. 245-256).
  16. COTTBUS, Antje Kroß, “Die versuchte Kettenanstiftung und der Rücktritt der an ihr Beteiligten”, Juristische Ausbildung, 2003, Heft 4, (s. 250-255).
  17. DEMİRBAŞ, Timur, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 13. Baskı,
  18. Seçkin Yayınevi, Ankara, 2018.
  19. DEMİREL, Muhammed, Suça İştirakte Bağlılık Kuralı, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2017.
  20. DESSECKER, Axel, “Im Vorfeld eines Verbrechens: Die Handlungmodalitäten des § 30 StGB”, Juristische Arbeitsblätter, 2005, Heft 7, (s. 549-554). DÖLLING/DUTTGE/KÖNIG/RÖSSNER: Gesamtes Strafrecht- StGB/StPO/Nebengesetze Handkommentar, 4. Auflage, Nomos, Baden Baden, 2017. (HK-GS/LETZGUS, § 30 Rn.) DÖNMEZER, Sulhi/ERMAN, Sahir, Nazarî ve Tatbikî Ceza Hukuku- Genel Kıs