Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 21 - Sayı: 2

SOME FINDINGS AND ASSESSMENTS ON THE EXTENT OF THE IMMUNITY OF CRIMINAL JURISDICTION OF A DIPLOMATIC COURIER

DİPLOMATİK KURYENİN CEZA YARGISINDAN MUAFİYETİNİN KAPSAMINA DAİR BAZI TESPİT VE DEĞERLENDİRMELER

Pages
197–219
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Thus, in this short essay the extent of immunity, which is provided for the diplomatic couriers will be dealt with.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The law of diplomacy as one of the most important branches of international law represents the oldest rules of international customary rules.
📊
Key Findings & Data:Although these rules constitute the oldest rules of international law and furthermore mainly codified by the 1961 Vienna Convention on the Diplomatic Relations, as it would appear, they are also the most contested rules of international law.
💡
Conclusion & Impact:Thus, in this short essay the extent of immunity, which is provided for the diplomatic couriers will be dealt with.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The law of diplomacy as one of the most important branches of international law represents the oldest rules of international customary rules. Although these rules constitute the oldest rules of international law and furthermore mainly codified by the 1961 Vienna Convention on the Diplomatic Relations, as it would appear, they are also the most contested rules of international law. Particullarly recognition of an immunity from criminal jurisdiction of the receiving state for the members of the mission of the sending state as a rule has witnessed the most hotly debates since it is believed that by providing that kind of immunity a special class of people has been created. These debates have, as it appears, intensified since the beneficiaries of this kind of immunity widened mainly by the said Vienna Convention. Apart from these arguments, one has to keep in mind that, freedom of communication, as the job requires, is included as one of the privileges and immunities under the law of diplomacy, either as a customary rule, or a contractual rule. Hence, freedom of communication has, in this way, its own merits, one of which is using diplomatic bags mostly but not necessarily attended by diplomatic couriers. In this respect, diplomatic couriers have personal inviolability, and hence they shall be protected by the receiving state in the performence of their functions. Thus, in this short essay the extent of immunity, which is provided for the diplomatic couriers will be dealt with.

Özet

Uluslararası hukukun en önemli dallarından biri olarak diplomasi hukuku uluslararası örf ve âdet kurallarının en eskilerini teşkil etmektedir. Her ne kadar bu kurallar uluslararası hukukun en eski kurallarını oluştursalar ve hatta esas olarak 1961 tarihli Diplomatik İlişkilere Dair Viyana Sözleşmesiyle kodifiye edilseler de, gözlendiği üzere, aynı zamanda uluslararası hukuk kurallarının en fazla tartışılanlarındandırlar. Özellikle gönderen devletin misyon üyelerinin kabul eden devletin ceza yargısından bağışıklığının tanınması böyle bir bağışıklık sağlanmasıyla özel bir sınıf yaratıldığına inanılmasından ötürü en hararetli tartışmalara tanıklık etmektedir. Bu tartışmalar, görüldüğü üzere, söz konusu bağışıklıklardan yararlananların temelde sözü edilen Viyana Sözleşmesi dâhilinde genişletilmesiyle, daha da yoğunlaşmıştır. Tüm bu hususlar bir kenara, iletişim serbestisinin, işin de gereği olduğu üzere, hem örf ve âdet kuralı olarak, hem sözleşmeye dayalı bir kural olarak diplomasi hukuku çerçevesindeki ayrıcalık ve bağışıklıklardan biri olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Böylelikle, iletişim serbestisinin, kendine göre, aralarından biri zarurî olmamakla beraber genellikle diplomatik kuryelerce refakat edilen, kendi yordamları vardır. Bu çerçevede, diplomatik kuryeler şahsî dokunulmazlığı haizdir ve hatta görevlerinin ifası bağlamında kabul eden devletçe korunacaklardır. Bu kısa çalışmada, diplomatik kuryelere sağlanan bağışıklığın kapsamı değerlendirilecektir.

🔖

Cite This Article

ÇAMYAMAÇ, A., İNCİ, Z. Ö. (2019). SOME FINDINGS AND ASSESSMENTS ON THE EXTENT OF THE IMMUNITY OF CRIMINAL JURISDICTION OF A DIPLOMATIC COURIER. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 197–219. https://ajindex.com/articles/221652

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. 1928 tarihli Diplomasi Temsilcilerine Dair Havana Sözleşmesi. 1946 tarihli Birleşmiş Milletler’in Ayrıcalık ve Bağışıklıklarına Dair Genel Sözleşmesi. 1961 tarihli Diplomatik İlişkilere Dair Viyana Sözleşmesi. (1961 tarihli Viyana Sözleşmesi) 1963 tarihli Konsolosluk İlişkilerine Dair Viyana Sözleşmesi. 1969 tarihli Özel Misyonların Statüsüne Dair Sözleşme. 1971 tarihli Şahıslara Karşı Suç Şeklini Alan Terörizm ve Onunla İlgili Uluslararası Önemi Haiz Gasp Hareketlerinin Önlenmesi ve Cezalandı- rılması Sözleşmesi. 1973 tarihli Diplomasi Ajanları da Dâhil Olmak Üzere Uluslararası Korunan Kişilere Karşı İşlenen Suçların Önlenmesi ve Cezalandırılmasına Dair Sözleşme. 1975 tarihli Evrensel Nitelikli Uluslararası Örgütlerle İlişkilerinde Devletlerin Temsiline Dair Viyana Sözleşmesi. 1989 tarihli Diplomatik Kuryenin ve Diplomatik Kurye Tarafından Eşlik Edilmeyen Diplomatik Çantanın Statüsüne Dair Taslak Maddeler. Altuğ, Y.: Devletler Umumi Hukuku, Onuncu Baskı, İstanbul, 1995.
  2. Ashman, C. & Trescott, P.: Diplomatic Crime, New York, 1987.
  3. Berridge, G. R. & James, A.: A Dictionary of Diplomacy, 2nd edition, New York, 2003.
  4. Centel, N. & Zafer, H. & Çakmut, Ö.: Türk Ceza Hukukuna Giriş, 9. Bası, İstanbul 2016.
  5. Çelik, E. F.: Milletlerarası Hukuk, I. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 1987.
  6. Dembinski, L.: The Modern Law of Diplomacy: External Missions of States and International Organizations, Dordrecht, 1998.
  7. Demirbaş, Timur: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 13. Baskı, Ankara 2018.
  8. Denza, E.: Diplomatic Law: Commentary on the Vienna Convention on Diplomatic Relations, 3rd edition, Oxford, 2012. (reprint from 2008 edition) do Nascimento e Silva, G. E.: Diplomacy in International Law, Leiden, 1972.
  9. Dönmezer, S. & Erman, S.: Nazarî ve Tatbikî Ceza Hukuku, Cilt I, 14. Bası, İstanbul 2016.
  10. Gore-Booth, P. H.: Satow’s Guide to Diplomatic Practice, 5th edition, New York, 1994. (7th impression from the 5th edition/1979)
  11. Grzybowski, K.: Soviet Public International Law: Doctrines and Diplomatic Practice, Leyden, 1970.
  12. Hardy, M.: Modern Diplomatic Law, Manchester, 1968.
  13. Jennings, R. & Watts, A. (eds.): Oppenheim’s International Law, vol. I (Peace), 9th edition, London, 1996.
  14. Lee, L. T.: Consular Law and Practice, 2nd edition, Oxford, 1991.
  15. Lewis, C. J.: State and Diplomatic Immunity, 2nd edition, London, 1985.
  16. Meray, S. L.: Devletler Hukukuna Giriş, II. Cilt, Yeniden Gözden Geçirilmiş Üçüncü Bası, Ankara, 1965.
  17. Michaels, D. B.: International Privileges and Immunities: A Case for a Universal S