Journals / YASAMA DERGİSİ / 2015 / Sayı: 30

Environment Policies in the Scope of Government Programs and Development Plans

Hükümet Programları ve Kalkınma Planları Ekseninde Çevre Politikası Analizi

Pages
22–43
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Turkish Environment Policies will be analyzed over Government programs and development plans that are included in higher policy documents within this historical period

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Environment had been placed at state and government agendas since 1970’s regarding to exposed environment problems and economical crisis.
📊
Key Findings & Data:Environment policy covers many environment problems of which certain borders cannot be drawn and resolutions likes air, soil, water, noise and visual pollution, climate change, thinning of ozone layer, decreasing of biological variety, depletion of natural resources, solid and liquid waste, erosion, energy resources, population increase, poverty, etc.
💡
Conclusion & Impact:Turkish Environment Policies will be analyzed over Government programs and development plans that are included in higher policy documents within this historical period
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kamu Politikaları · Çevre Politikası · Hükümet Programı Kalkınma Planı

Abstract

Environment had been placed at state and government agendas since 1970’s regarding to exposed environment problems and economical crisis. In this frame, many attempts in both national and international level had been done and it became a policy object. Environment policy covers many environment problems of which certain borders cannot be drawn and resolutions likes air, soil, water, noise and visual pollution, climate change, thinning of ozone layer, decreasing of biological variety, depletion of natural resources, solid and liquid waste, erosion, energy resources, population increase, poverty, etc. Despite of multi dimension and unlimited feature of environment problems, this wide dimensioned policy field became behind of agenda depending on its being at the behind of economical development and progressing.Since 1923, both maker and applicator of the all policies in Turkey has been government. The head actor is government at composing and applying public policies at the policy analysis studies in this frame. The governments are responsible to determine basic Public Policies; public organizations are responsible to apply those determined policies by the governments. The objectives in government program turn into public policy after governments coming into power. Therefore government programs can be accepted one of higher policy documents. Turkish Republic had very different periods in its history and sixty five governments have been established in Turkey. Socio-cultural, ideological and economic differences leaved mark on those periods; environment policies have been changed in this period as it is same in all policies. Depending on political system and economical program of the period, environment policy became active or passive; priorities have been changed. Turkish Environment Policies will be analyzed over Government programs and development plans that are included in higher policy documents within this historical period

Özet

Çevre, yaşanan çevre sorunları ve ekonomik krizlerle ilişkili olarak 1970’li yıllardan itibaren devlet ve hükümetlerin gündemlerinde yer edinmeye başlamıştır. Bu çerçevede hem ulusal hem de uluslararası düzeyde pek çok girişimde bulunulmuş ve “çevre” bir politika nesnesi haline gelmiştir. Çevre politikası, hava, toprak, su, gürültü ve görüntü kirliliği, iklim değişikliği, ozon tabakasının incelmesi, biyolojik çeşitliliğin azalması, doğal kaynakların tükenmesi, katı ve sıvı atıklar, erozyon, enerji kaynakları, nüfus artışı, yoksulluk gibi kesin sınırları çizilmesi çok zor olan birçok çevre sorununu ve çözümünü kapsamaktadır. Çevre sorunlarının çok boyutluluğuna ve sınır tanımaz özelliğine rağmen, ekonomik gelişmişlik ve büyümenin gerisinde yer almasına bağlı olarak, bu geniş boyutlu politika alanı gündemin arka sıralarında kalmıştır.1923’ten itibaren Türkiye’de tüm politikaların hem yapılması hem uygulanmasında temel belirleyici faktör hükümetler olmuştur. Bu çerçevede politika analizi çalışmalarında kamu politikasının oluşturulması ve uygulanması sürecinde baş aktör hükümetlerdir. Hükümetler temel kamu politikalarını belirlemekten, kamu kurumları da hükümetin belirlediği bu politikaları uygulamaktan sorumludur. Hükümet programındaki hedefler hükümetlerin iktidar sürelerinde kamu politikasına dönüşmektedir. Bu nedenle hükümet programları üst politika belgelerinden biri olarak kabul edilebilir. Türkiye, Cumhuriyet tarihinde çok farklı dönemlerden geçmiş ve Türkiye’de altmış beş hükümet kurulmuştur. Sosyo-kültürel, ideolojik ve ekonomik farklılıklar bu dönemlere damgasını vurmuş, tüm politikalarda olduğu gibi çevre politikaları da bu süreçte değişmiştir. Dönemin siyasal sistemine ve ekonomik programlarına bağlı olarak çevre politikası aktif ya da pasif hale getirilmiş, öncelikler değiştirilmiştir. Bu çalışmada üst politika belgelerinden olan hükümet programları ve kalkınma planları üzerinden bu tarihsel süreçteki Türk çevre politikası analiz edilecektir

🔖

Cite This Article

SOLAK, S. G., SÜRMELİ, İ. (2015). Environment Policies in the Scope of Government Programs and Development Plans. YASAMA DERGİSİ, Sayı: 30, 22–43. https://ajindex.com/articles/334935

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. ALTUNOK, Hatice ve Fatma Gül GEDİKKAYA, Kamu Politikaları Ansiklopedisi, Nobel Yayınevi, Ankara, 2016.
  2. ÇEVİK, Hasan Hüseyin, “Kamu Politikası”, Kamu Politikaları Ansiklopedisi, Ed. H. Altunok, F. G. Gedikkaya, s.s.142-144,
  3. Ankara, Nobel Yayınevi, 2016.
  4. ÇOBAN, Aykut, Bülent Duru, “Emek Ekseninde AKP İktidarının Çevre ve Kent Politikaları”, İktisat Dergisi, Sayı 508-509-510, ss. 57-68, Aralık 2009.
  5. DURU, Bülent, “Siyasi Partilerin Kent ve Çevre Politikaları: Kente ve Doğaya Yönelik Alternatif Politikalar Üzerine”, http://kentcevre.politics.ankara. edu.tr, (23. 06. 2016).
  6. DURU, Bülent, “Modern Muhafazakârlık ve Liberal Politikalar Arasında Doğal Varlıklar: AKP’nin Çevre Politikalarına Bir Bakış”, Mülkiye, Cilt: XXX, Sayı:252, ss.297-313.
  7. DYE, Thomas R., Understanding Public Policy, 13.Baskı,
  8. Pearson-Longman, Harlow, 2011.
  9. ERTÜRK, Hasan, Çevre Politikası, Ekin Yayınevi, Bursa, 2011.
  10. ERTÜRK, Hasan, Çevre Bilimleri, 4. Baskı,
  11. Ekin Yayınevi, Bursa, 2012.
  12. GÖRMEZ, Kemal, Çevre Sorunları, 3. Baskı,
  13. Nobel Yayınevi, Ankara, 2003.
  14. GÜLEÇ Solak, Sevcan, “Çevre Politikası”, Kamu Politikaları Ansiklopedisi, Ed. H. Altunok, F. G. Gedikkaya, s.s.57-60,
  15. Ankara, Nobel Yayınevi, 2016.
  16. DEMİRCİ GÜLER, Filiz, Türkiye’nin Yakın Siyasetinde Bir Örnek Olay Adalet Partisi, TODAİE Yayınları, No:315, Ankara, 2003.
  17. KAYA, Yasemin, “Çevre Politikası İlkeleri, Aktörleri ve Araçları: Söylemden Pratiğe Bir Süreç Analizi, Kamu Politikası: Kuram ve Uygulama, (Der.) M. Yıldız, M. Z. Sobacı, ss. 466- 497, Ankara, Adres Yayınları, 2013.
  18. KEELEY James, Ian SCOONES, Understanding Environmental Policy Processes: A Review, http://mobile.opendocs.ids.ac.uk/opendocs/bitstream/hand- le/123456789/3410/wp89.pdf?sequence=1, (22.08.2016).
  19. KELEŞ, Ruşen, Can HAMAMCI ve Aykut ÇOBAN, Çevre Politikası, 8. Basım, İmge Kitabevi, Ankara, 2015.
  20. KRAFT, Michael E., Environmental Policy and Politics, 6.Baskı,
  21. Routhledge, New York, 2016.
  22. LAFFERTY, William and Eivind HOVDEN, “Environmental Policy Integration: Towards an Analytical Framework”, Environmental Politics, V.12, N.3, pp. 1-22, 2003.
  23. ORHAN, Gökhan “Türkiye’de Çevre Politikaları: Değişen Söylemler, Değişmeyen Öncelikler”, Memleket Siyaset Yönetim Dergisi, 19-20, s.s.1-24, 2013.
  24. ÖZ, Esat, “Dünya’da ve Türkiye’de “Ekoloji Hareketi”nin Gelişimi; Çevre Koruma Derneklerinden Siyasal Partilere” Türkiye Günlüğü, Sayı:3, ss.27-34, Haziran 1989.
  25. TUNA, Muammer “Türkiye’de Çevre Toplum İlişkileri ve Çevre Sosyolojisi”, Sosyoloji Konferansları Dergisi, Sayı 52, s.291-318, 2015