SavedAdd your journal

Journals / Journal of Kocaeli Health and Technology University / 2025 / Cilt: 3 Sayı: 3

Evaluation of Incidence Rate for Work Accidents on Workplace Size Scale

İş Kazası Sıklığının İşyeri Büyüklüğü Ölçeğinde Değerlendirilmesi

Onur Balkan(KOCAELİ SAĞLIK VE TEKNOLOJİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-5729-5992
Gül Çiçek Zengin Bintaş(KOCAELİ SAĞLIK VE TEKNOLOJİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2525-8465
Pages
41–56
Publication Date
2026-01-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this way, these workplaces can improve their OHS management systems which are a part of their workplace management systems and their occupational safety cultures which are a part of their workplace cultures, increasing their OHS performances.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to evaluate institutionality of larger workplaces in Turkey in terms of occupational health and safety (OHS).
📊
Key Findings & Data:Using the data in Social Security Institution (SSI) 2013-2024 statistical annuals, varies in incidence rate (IR) and fatal IR (FIR) values for work accidents were analyzed according to workplace size (WS), based on provinces and economic activities.
💡
Conclusion & Impact:In this way, these workplaces can improve their OHS management systems which are a part of their workplace management systems and their occupational safety cultures which are a part of their workplace cultures, increasing their OHS performances.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2013-2024 Verileri
⚙️Variables:iş kazası · işyeri büyüklüğü · kurumsallaşma

Abstract

The aim of this study is to evaluate institutionality of larger workplaces in Turkey in terms of occupational health and safety (OHS). Using the data in Social Security Institution (SSI) 2013-2024 statistical annuals, varies in incidence rate (IR) and fatal IR (FIR) values for work accidents were analyzed according to workplace size (WS), based on provinces and economic activities. The provinces and activities in which larger workplaces with higher IR and FIR values were engaged were determined using Iir and Ifir indexes, respectively. As a result of the statistical analysis, it was revealed that the IR and FIR values generally increased with increasing WS; therefore, the larger workplaces were not sufficiently institutionalized in terms of OHS. To reduce Turkey’s IR and FIR values, the larger workplaces which are especially engaged in provinces and activities with higher indexes need to be institutionalized firstly. In this way, these workplaces can improve their OHS management systems which are a part of their workplace management systems and their occupational safety cultures which are a part of their workplace cultures, increasing their OHS performances.

Özet

Bu çalışmanın amacı Türkiye’deki büyük işyerlerinin iş sağlığı ve güvenliği (İSG) bakımından kurumsallıklarını değerlendirmektir. Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) 2013-2024 istatistik yıllıklarındaki veriler kullanılarak, iller ve ekonomik faaliyetler bazında, iş kazası sıklığı (İKS) ve ölümlü İKS (ÖİKS) değerlerinin işyeri büyüklüğüne (İB) göre değişimleri analiz edildi. İKS ve ÖİKS değerleri yüksek olan büyük işyerlerinin bulunduğu iller ve faaliyetler sırasıyla Iiks ve Iöiks indeksleri kullanılarak belirlendi. İstatistiksel analizler sonucunda, İB arttıkça İKS ve ÖİKS değerlerinin genellikle arttığı; dolayısıyla, büyük işyerlerinin İSG bakımından yeterince kurumsallaşmadığı ortaya çıktı. Türkiye’nin İKS ve ÖİKS değerlerinin düşürülmesi için özellikle yüksek indeksli illerde ve faaliyetlerde bulunan büyük işyerlerinin öncelikle kurumsallaşması gerekir. Bu sayede, işyeri yönetim sistemlerinin bir parçası olan İSG yönetim sistemlerini ve işyeri kültürlerinin bir parçası olan iş güvenliği kültürlerini geliştirebilirler; İSG performanslarını yükseltebilirler.

🔖

Cite This Article

Balkan, O., Bintaş, G. Ç. Z. (2026). Evaluation of Incidence Rate for Work Accidents on Workplace Size Scale. Journal of Kocaeli Health and Technology University, Cilt: 3 Sayı: 3, 41–56. https://ajindex.com/articles/1645696

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (49)

  1. Li, C., Wang, X., Wei, C., Hao, M., Qiao, Z., & He, Y. (2021). Analysis of the Correlation between Occupational Accidents and Economic Factors in China. Int. J. Environ. Res. Public Health, 18, 10781.
  2. Yıldız, S., & Özdemir, U. (2021). Türkiye’de Gelişmişlik Seviyesi- İş Kazası İlişkisinin Analizi ve Benzer Gelişmişlik Seviyesindeki Ülkelerle Karşılaştırılması. OHS Academy, 4(1), 44-54.
  3. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2025). İstatistik Yıllıkları. Erişim adresi: Sosyal Güvenlik Kurumu
  4. Antonsen, S. (2016). “Culture and Safety”, Safety Culture: Theory, Method and Improvement (Chapter 2, pp. 9-25). Taylor & Francis Group.
  5. Heinrich, H. W. (1941). Basic Philosophy of Accident Prevention. Industrial Accident Prevention: A Scientific Approach (2nd ed., pp. 12-71). McGraw-Hill Book Company, Inc. New York.
  6. Halıcı, A. K., & İşleyen, S. K. (2019). Elektrik Kaynaklı İş Kazalarına Farklı Bir Bakış: Metal Sektöründe Yaşanan Kaza Sebeplerinin Önceliklendirilmesi. Karaelmas İSG Dergisi, 31(1), 1-12.
  7. Voon, H., & Ariff, T. M. (2019). Safety Accidents at the Workplace. IJRTE, 8(2S3), 238-245.
  8. Wang, L., & Sun, R. (2012). The Development of a New Safety Culture Evaluation Index System. Procedia Engineering, 43, 331-337. doi: 10.1016/j.proeng.2012.08.057
  9. Çalış, S., & Küçükali, U. F. (2019). The Work Safety Culture as a Subculture: The Structure of Work Safety Culture in Turkey. Procedia Computer Sci., 158, 546-551.
  10. Koçak, D. (2021). Güvenlik Kültüründe Yeni Bir Yaklaşım: Güvenlik Koçluğu. OHS Academy, 4(1), 92-112.
  11. Champoux, D., & Brun, J.-P. (2003). Occupational Health and Safety Management in Small Size Enterprises: An Overview of the Situation and Avenues for İntervention and Research. Safety Science, 41, 301-318.
  12. O’Kelley, K. (2019, February). New Employees & Safety Culture- A Social Cognitive Theory Perspective”. PSJ Professional Safety, 64(02), 37-40.
  13. Küçükler, M., & Yıldırım, İ. (2023). Küçük İşletme Sahibi Genç Girişimcilerin İşlerini Büyütmeye Yönelik Stratejileri. Girişimcilik İnovasyon ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 7(13), 59-72.
  14. Şahman, İ., Tengilimoğlu, D., & Işık, O. (2008). Özel Hastanelerde Yönetimin Profesyonelleşmesinin, Kurumsallaşma Süreci Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Alan Çalışması. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), 1-23.
  15. Telçeken, N. (2021). Kurumsal Yönetimin Temel İlkeleri ve Yansımaları (Bölüm 3). E. Kadıoğlu (Ed.), Kurumsal Yönetim: Gelişimi, Teorileri ve Uygulamaları (s. 83-136), Gazi Kitabevi, Ankara.
  16. Temiz, F. Ç. (2022, Eylül). Teknolojik Gelişmelerin Muhasebe Mesleği ve KOBİ’ler Üzerine Etkileri. A. S. Temür & S. Tulum (Ed.), KOBİ’lerin Kurumsallaşma Süreci. Finans, Muhasebe ve Denetim Alanlarında Yeni Paradigmalar (s. 45-69). Efeakademi Yayınları, İstanbul
  17. Redmond, W. (2013). On Size and Formality in Business Organizations. Journal of Economic Issues, 47(3), 689–704.
  18. Theodore, J. D. (2009, July). Organizational Size: A Key Element in the Development of Private Enterprises in the Less Developed Countries: The Case of Ecuador. International Business & Economics Research Journal, 8(7), 45-50.
  19. Aycı, A., Demirbaş, D., & Demirbaş, S. (2019). Etkin Devlet Perspektifinden KOSGEB Markalaşma ve Kurumsallaşma Programının İncelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(3), 2635-2661.
  20. Micheli, G. J. L., & Cagno, E. (2010). Dealing with SMEs as a Whole in OHS Issues: Warnings from Empirical Evidence. Safety Science, 48(6), 729-733.
  21. Eren, H. (2017). Firma Büyüklüğü Bağlamında Yenilik, İşbirliği ve Bilgi Kaynaklarından Yararlanma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(1), 11-33.
  22. Farooq, R., Vij, S., & Kaur, J. (2021). Innovation Orientation and its Relationship with Business Performance: Moderating Role of Firm Size. Measuring Business Excellence, 25(3), 328-345.
  23. Sorensen, O. H., Hasle, P., & Bach, E. (2007). Working in Small Enterprises - Is There a Special Risk? Safety Science, 45, 1044-1059.
  24. Mendeloff, J., Nelson, C., Ko, K., & Haviland, A. (2007). Small Businesses and Workplace Fatality Risk: An Exploratory Analysis (Chapter 4). S. M. Gates & K. J. Leuschner (Eds.), The Name of Entrepreneurship?: The Logic and Effects of Special Regulatory Treatment for Small Business (p. 107-142), RAND Corporation.
  25. Apaydın, F. (2009). Kurumsal Teori ve İşletmelerin Kurumsallaşması. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(1), 1-22.
  26. Uçkun, G., Yüksel, A., Demir, B., & Yüksel, İ. (2013). Kurumsal İtibarın Artırılmasında İş Sağlığı ve Güvenliği Kültürünün Rolü ile Meslek Yüksekokullarında Bulunan İş Güvenliği Uzmanlığı Programının Analizi. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırmalar Dergisi, 1(2), 57-67.
  27. Aydın, T. Ş. (2015). Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelerde İş Güvenliği ve İşçi Sağlığı Uygulamalarının İş Kazalarının Önlenmesi Açısından İncelenmesi [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi].
  28. Aytaç, S., & Dursun, S. (2018, June 11). The Effect on The Safety Culture of Occupatıonal Accidents and Safety Behavior: The Case of Turkey. 38th International Academic Conference, Prague.
  29. Ateş, C. M. (2019, Şubat). İnşaat, Elektrik, Mekanik ve Restorasyon Sektörlerinde Faaliyet Gösteren Firmalarda Çalışan Yönetici ve Çalışanların Kurumsallaşma Algısı ile İş Güvenliği Algısı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi].
  30. Yılmaz, S. (2023, Ocak). İşletmelerde Kurumsallaşma ve İş Kazaları Arasındaki İlişkide İş Güvenliği Kültürünün Aracılık Rolü [Doktora Tezi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi].
  31. International Social Security Association. (2021, 20 Temmuz). European Union Adopts the Vision Zero Approach. Switzerland. Erişim adresi: EUROPEAN UNION ADOPTS THE VISION ZERO APPROACH | Vision Zero.
  32. Zwetsloot, G. I. J. M., & Kines, P. (2023). Vision Zero in Workplaces. K. E. Björnberg, S. O. Hansson, M. A. Belin, & C. Tingvall (Eds.), The Vision Zero Handbook (pp. 1075-1102), Springer.
  33. İnce, B. (2017). Kişisel Koruyucu Donanımların İş Kazasını Önlemesinin Analitik Çözümü Karayolları Kargo Taşımacılığında Vaka Analizi [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi].
  34. Güler, M., Derin, K. H., & Şahin, L. (2018). İş Sağlığı ve Güvenliği Kültürü ve Eğitimi İlişkisi. İş ve Hayat, 4(8), 311-348.
  35. Karamik, S., & Seker, U. (2016). İşletmelerde İş Güvenliğinin Verimlilik Üzerine Etkilerinin Değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Part C: Tasarım ve Teknoloji, 3(4), 575-584.
  36. Lee, H.-L., Kim, J.-H., Kang, T., Lee, G., Lee, H., Kim, H. W., & Kim, S.-S. (2024). Disparities in Workplace Hazards and Organizational Protection Resources by Enterprise Size: A National Representative Study of South Korean Manufacturing Workers. Safety and Health at Work, 15, 284-291.
  37. Kheni, N. A., Gibb, A. G. F., & Dainty, A. R. J. (2010, October). Health and Safety Management within Small- and Medium-Sized Enterprises (SMEs) in Developing Countries: Study of Contextual Influences. J. Construction Engineering and Management: ASCE, 1104-1115.
  38. Shi, X. (2009). Have Government Regulations Improved Workplace Safety?: A Test of the Asynchronous Regulatory Effects in China’s Coal Industry, 1995-2006. J. Safety Research, 40(3), 207-213.
  39. Finneran, A., & Gibb, A.G.F. (2013). Safety and Health in Construction: Research Roadmap Report for Consultation (Report no. W099). Loughborough University.
  40. Sunindijo, R. Y. (2015). Strategies for Overcoming Barriers to Improving Safety in Small Construction Organisations. Civil Engineering Dimension, 17(3), 117-125.
  41. Akman, S. U., & Bektaş, H. (2020). Biyoistatistik Ders Notları. İstanbul Üniversitesi.
  42. Eurostat European Commission. (2013). European Statistics on Accidents at Work (ESAW) Summary Methodology, Eurostat Methodogies & Working Papers. doi:10.2785/40882
  43. European Statistical Office. (2025). Erişim adresi: Home - Eurostat.
  44. Brace, C., Gibb, A., Pendlebury, M., & Bust, P.D. (2009, July). Health & Safety in the Construction Industry: Underlying Causes in Construction Fatal Accidents – External Research (Phase 2 Report, pp. 43-48). Health and Safety Executive. Loughborough University. Erişim adresi: Inquiries - HSE.
  45. Kotey, B., & Sheridan, A. (2004). Changing HRM Practices with Firm Growth. Journal of Small Business and Enterprise Development, 11(4), 474-485.
  46. Vinberg, S. (2020). Occupational Safety and Health Changes in Small-scale Enterprises. Industrial Health, 58(4), 303-305.
  47. Mueller, J. S. (2012, January). Why Individuals in Larger Teams Perform Worse, Organizational Behavior and Human Decision Processes. 117(1), 111-124.
  48. Tansel, A., & Gazioğlu, Ş. (2014). Management-employee Relations, Firm Size and Job Satisfaction. Int. J. Manpower, 35(8), 1260-1275.
  49. Kongtip, P., Yoosook, W., & Chantanakul, S. (2008). Occupational Health and Safety Management in Small and Medium-sized Enterprises: An Overview of the Situation in Thailand. Safety Science, 46, 1356-1368.