AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, probiotic and postbiotic approaches represent sustainable and innovative therapeutic strategies for halitosis management; however, further well-designed clinical trials with larger sample sizes are required to establish their definitive efficacy.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Halitosis is a multifactorial condition primarily associated with increased levels of volatile sulfur compounds (VSCs) and may significantly affect an individual’s social interactions and psychological well-being. In the majority of cases, the etiology is of oral origin, with periodontal diseases, bacterial colonization on the dorsal surface of the tongue, and dental biofilm identified as the principal contributing factors. Gram-negative anaerobic bacteria are mainly responsible for VSC production. Conventional treatment approaches include mechanical debridement, antiseptic mouthrinses, and zinc-containing agents; however, these methods generally provide only short-term benefits and fail to achieve long-term modulation of the oral microbiome. In recent years, probiotics and postbiotics have emerged as biologically based alternative strategies for the management of halitosis. Species belonging to the genera Lactobacillus, Streptococcus, and Weissella have been reported to exert beneficial effects through competitive inhibition of periodontal pathogens, suppression of biofilm formation, reduction of VSC production, and modulation of the host immune response. In particular, Streptococcus salivarius K12 and several Lactobacillus strains have demonstrated promising outcomes in reducing halitosis. Postbiotics, characterized by the absence of live microorganisms, structural stability, and favorable safety profiles, have also gained increasing attention. Clinical studies suggest that specific postbiotics may contribute to halitosis reduction by regulating the oral microbiome and altering the composition of volatile organic compounds. In conclusion, probiotic and postbiotic approaches represent sustainable and innovative therapeutic strategies for halitosis management; however, further well-designed clinical trials with larger sample sizes are required to establish their definitive efficacy. This narrative review evaluates the etiology of halitosis, its relationship with the oral microbiota, and the potential effects of probiotic and postbiotic approaches in light of current literature.
Özet
Halitozis, çoğunlukla uçucu sülfür bileşiklerinin (VSC) artışıyla ilişkili, bireyin sosyal yaşamını ve psikolojik durumunu etkileyebilen multifaktöriyel bir durumdur. Vakaların büyük çoğunluğunda etiyoloji oral kaynaklı olup; periodontal hastalıklar, dil dorsumunda bakteri kolonizasyonu ve dental biyofilm başlıca nedenler arasında yer almaktadır. VSC üretiminden özellikle Gram-negatif anaerob bakteriler sorumludur. Geleneksel tedavi yaklaşımları mekanik debridman, antiseptik gargaralar ve çinko içeren ajanları kapsamakta; ancak bu yöntemler genellikle kısa süreli etki göstermekte ve oral mikrobiyom dengesini kalıcı olarak düzenleyememektedir. Son yıllarda probiyotikler ve postbiyotikler, halitozis yönetiminde biyolojik temelli alternatif yaklaşımlar olarak öne çıkmaktadır. Lactobacillus, Streptococcus ve Weissella türlerinin; periodontal patojenlerle rekabet, biyofilm oluşumunun inhibisyonu, VSC üretiminin azaltılması ve konak immün yanıtının modülasyonu yoluyla olumlu etkiler gösterebildiği bildirilmektedir. Özellikle Streptococcus salivarius K12 ve çeşitli Lactobacillus suşlarının halitozis üzerinde umut verici sonuçlar sunduğu belirtilmektedir. Postbiyotikler ise canlı mikroorganizma içermemeleri, stabil yapıları ve güvenli kullanım profilleri nedeniyle dikkat çekmektedir. Klinik çalışmalar, belirli postbiyotiklerin ağız mikrobiyomunu düzenleyerek ve uçucu organik bileşiklerin kompozisyonunu değiştirerek halitozisin azaltılmasına katkı sağlayabileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, probiyotik ve postbiyotik yaklaşımlar halitozisin yönetiminde sürdürülebilir ve yenilikçi tedavi stratejileri sunmakta; ancak etkinliklerinin netleştirilmesi için daha geniş örneklemli, iyi tasarlanmış klinik çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır. Bu derlemede halitozisin etiyolojisi, oral mikrobiyota ile ilişkisi ve probiyotik/postbiyotik yaklaşımların potansiyel etkileri güncel literatür ışığında değerlendirilmiştir.