SavedAdd your journal

Journals / OHS ACADEMY / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 1

Investigation of Occupational Health and Safety Culture in Schools in Terms of Safe Behaviors: A Research in Başiskele District

Okullarda İş Sağlığı ve Güvenliği Kültürünün Güvenli Davranışlar Açısından İncelenmesi: Başiskele İlçesinde Bir Araştırma

Lütfi Biçer(Kocaeli Sağlık ve Teknoloji Üniversitsi)0009-0004-0347-5025
Gül Çiçek Zengin Bintaş(KOCAELİ SAĞLIK VE TEKNOLOJİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2525-8465
Volkan Alparslan Kılıç(Körfez Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi)0000-0002-5335-0077
Pages
11–27
Publication Date
2026-06-29
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Data obtained through questionnaires were analyzed using statistical methods.The findings indicate that while OHS awareness among vocational high school teachers is high, practical implementation remains insufficient.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines the impact of occupational health and safety (OHS) culture on safe behaviors in schools in Başiskele district, Kocaeli province.
📊
Key Findings & Data:The sample consisted of 309 teachers selected through simple random sampling from 532 teachers in Başiskele district during the 2023-2024 academic year, considering a 95% confidence interval and 5% margin of error.
💡
Conclusion & Impact:Data obtained through questionnaires were analyzed using statistical methods.The findings indicate that while OHS awareness among vocational high school teachers is high, practical implementation remains insufficient.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2023-2024 Verileri
⚙️Variables:İş Sağlığı ve Güvenliği · Güvenlik Kültürü · Güvenli Davranışlar

Abstract

This study examines the impact of occupational health and safety (OHS) culture on safe behaviors in schools in Başiskele district, Kocaeli province. Establishing a strong safety culture in educational institutions is crucial for ensuring the well-being of students and staff. The study evaluates the effectiveness of the existing safety culture by analyzing the OHS awareness levels of vocational high school teachers.A descriptive survey model was used, and data were collected using the Occupational Health and Safety Culture Scale (OHSCS). The sample consisted of 309 teachers selected through simple random sampling from 532 teachers in Başiskele district during the 2023-2024 academic year, considering a 95% confidence interval and 5% margin of error. Data obtained through questionnaires were analyzed using statistical methods.The findings indicate that while OHS awareness among vocational high school teachers is high, practical implementation remains insufficient. Most participants acknowledge the importance of OHS and emphasize the need for more effective training programs to encourage safe behaviors. However, managerial shortcomings, lack of supervision, and financial constraints were identified as barriers to implementing OHS policies. In conclusion, ensuring continuous OHS training, increasing administrator involvement, and strengthening supervision are essential for fostering a strong safety culture. This study aims to contribute to improving OHS practices in schools, enhancing safety standards, and promoting proactive risk management.

Özet

Bu araştırma, Kocaeli ili Başiskele ilçesindeki okullarda iş sağlığı ve güvenliği (İSG) kültürünün güvenli davranışlar üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Eğitim kurumlarında güvenlik kültürünün oluşturulması, öğrencilerin ve çalışanların güvenliğini sağlamada kritik bir faktördür. Çalışma, meslek liselerinde görev yapan öğretmenlerin İSG farkındalık düzeylerini analiz ederek mevcut güvenlik kültürü-nün etkinliğini değerlendirmektedir. Araştırma betimsel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiş ve veri toplama sürecinde İş Sağlığı ve Güvenliği Kültürü Ölçeği (İSGKÖ) kullanılmıştır. 2023-2024 eğitim-öğretim yılında Başiskele ilçesinde görev yapan 532 öğretmenden %95 güven aralığı ve %5 hata payı dikkate alınarak basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 309 öğretmenden veri toplanmıştır. Anket yöntemi ile elde edilen veriler istatistiksel analizlerle değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre meslek liselerinde İSG farkındalığının yüksek olduğu ancak uygulamada eksik-liklerin bulunduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların büyük çoğunluğu, İSG’nin eğitim kurumlarında önemli olduğunu düşünmekte ve güvenli davranışların geliştirilmesi için eğitimlerin artırılması gerektiğini belirt-mektedir. Bununla birlikte okullardaki mevcut İSG politikalarının uygulanmasında yönetimsel yetersizlik-ler, denetim eksiklikleri ve finansal kaynak sorunlarının önemli engeller oluşturduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak İSG kültürünün güçlendirilmesi için eğitim programlarının sürekliliği sağlanmalı, okul yöneti-cileri bu konuda daha fazla sorumluluk almalı ve denetim mekanizmaları güçlendirilmelidir. Bu araştırma, eğitim kurumlarında İSG uygulamalarının iyileştirilmesine yönelik önemli katkılar sağlamayı hedeflemek-tedir.

🔖

Cite This Article

Biçer, L., Bintaş, G. Ç. Z., Kılıç, V. A. (2026). Investigation of Occupational Health and Safety Culture in Schools in Terms of Safe Behaviors: A Research in Başiskele District. OHS ACADEMY, Cilt: 9 Sayı: 1, 11–27. https://doi.org/10.38213/ohsacademy.1645260

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Acar, M. A., & Yurtcu, A. (2025). Türkiye'de İnsan Sağlığı Hizmetleri Sektöründe Artan İş Kazası Riski: 2013 2022 Dönemi İçin Avrupa Birliği ile Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme. OHS ACADEMY, 8(1), 36-59.
  2. Aksoy, S., Çevik, B., & Çakıcıer, N. (2013). Gümüşova Meslek Yüksekokulu’nda iş güvenliği bilincinin belirlenmesi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 1(1), 69-76.
  3. Arpa, M., & Çakı, C. (2018). “İş Kazası Diye Bir Şey Yoktur”: Kanada iş güvenliği reklamları üzerine inceleme. Çalışma İlişkileri Dergisi, 9(2), 75-87.
  4. Ayan, B., Çakmak, E., Karaman, E., & Koçak, D. (2013). Mahalli idarelerde iş sağlığı ve güvenliği risk değerlendirmesi. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi (ÇASGEM) Yayını.
  5. Aygün, S. (2017). İş güvenliği uzmanı olabilecekler için iş güvenliğinin anlamı (Yüksek Lisans Tezi, Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi, Tez No: 480073).
  6. Camkurt, M. Z. (2007). İşyeri çalışma sistemi ve işyeri fiziksel faktörlerinin iş kazaları üzerindeki etkisi. TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 21(1), 80-106.
  7. Cereci, C., & Çetin, R. B. (2019). İş sağlığı ve güvenliği mevzuatından kaynaklanan sorumluluklarına ilişkin okul müdürü görüşleri. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(2), 151-162.
  8. Ceylan, H. (2011). Türkiye’deki iş kazalarının genel görünümü ve gelişmiş ülkelerle kıyaslanması. KU IJARED, 3(2), 18-24.
  9. Chatigny, C. (2022). Occupational health and safety in initial vocational training: Reflection on the issues of prescription and integration in teaching and learning activities. Safety Science, 145, 105580.
  10. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2002). Research methods in education. Routledge.
  11. Deliönü, Ö., & Utlu, Z. (2016). High school and equivalent schools in the occupational health and safety occupational health and safety hazards outside Lise ve dengi okullarda iş sağlığı ve güvenliği ile iş sağlığı ve güvenliği dışındaki tehlikeler. Journal of Human Sciences, 13(1), 1514-1531.
  12. Fanning, F. (2003). Basic safety administration: A handbook for the new safety specialist. American Society of Safety Engineers.
  13. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55. Bu kaynağa metin içinde atıf yapılmamıştır.
  14. Kandemir, A., & Argon, T. (2020). İnsan kaynakları yönetiminin iş güvenliği uygulamaları açısından okul güvenliği. Kastamonu Education Journal, 28(3), 1154-1167.
  15. Karadeniz, O. (2012). Dünya’da ve Türkiye’de iş kazaları ve meslek hastalıkları ve sosyal koruma yetersizliği. Çalışma ve Toplum, 3(34), 15-73.
  16. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (24. Baskı). Nobel Yayınları.
  17. Kök Sevdalı, N. (2019). Okul yöneticilerinin iş sağlığı ve güvenliği çalışmaları ve karşılaştıkları sorunlar (Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
  18. MEB İstatistik. (2022). www.istatistik.meb.gov.tr
  19. Muzaffer, K., & Akbıyık, N. (2011). Türkiye’de iş kazalarının maliyetleri ve çözüm önerileri. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 2(2), 129-175.
  20. Olcay, Z. F. (2021). İş sağlığı ve güvenliği kültürü ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 23, 678-685.
  21. Özgüler, A. T., & Tarkan, K. O. C. A. (2013). Meslek yüksekokullarında iş sağlığı ve güvenliği eğitiminin gerekliliği. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges, 3(4), 15-20. Rusu-Zagar, G., Iorga, I., Anghel, S. O., & Rusu-Zagar, C. (2013). Integration of occupational safety and health into the education system in Europe. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 92, 832-837.
  22. Sungur, E., & Şerfioğlu, U. K. (2007). İşletmelerde sağlık ve güvenlik kültürünün oluşturulması: Tepe yönetimin rolü ve kurum içi iletişim olanaklarının kullanımı.
  23. Tabachnick, B. G., Fidell, L. S., & Ullman, J. B. (2019). Using multivariate statistics (Vol. 6, pp. 497–516). Pearson Education.
  24. Taşkinoğlu, O., & Armağan, B. (2025). Öğretmenlerin Çevresel Gürültüye Maruz Kalmasına Yönelik Örnek Bir Saha Çalışması. OHS ACADEMY, 7(2), 64-75.
  25. Uzun, S. S. (2019). Mesleki ve teknik okullarda iş sağlığı ve güvenliği bilinci (Yüksek Lisans Tezi).