AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt will contrast how birth and death influence the narrators' understanding of nature and disclose the insight they acquired during their journey to rebirth.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Asuman Susam and Emily Dickinson are two poets who highlight the multi-layered and profound dimension of existence in their poems based on the interaction between humans and nature. The rebirth archetype is made clear by the narrators' contemplation of their inner experiences through descriptions of nature, particularly about the themes of birth and death. The archetype of rebirth put forward by Carl Gustav Jung, on the one hand, sheds light on the change in nature, and on the other hand, focuses on the desire for transformation in humans. Emily Dickinson and Asuman Susam both employ narrators who wish for rebirth in their poetry as they address the cycle of birth and death. Thus, images and symbols of nature are intertwined with the narrators' longing for rebirth. Since the rebirth archetype is also the focus of ecopsychology, which studies the interaction between humans and nature, this interconnectedness allows us to explore it from an ecological and psychological standpoint. Based on Jung's archetype of rebirth, this study attempts to investigate the interaction between humans and nature in Asuman Susam's and Emily Dickinson's poetry from an ecopsychological standpoint. It will contrast how birth and death influence the narrators' understanding of nature and disclose the insight they acquired during their journey to rebirth.
Özet
Asuman Susam ve Emily Dickinson, şiirlerinde varoluşun çok katmanlı ve derinlikli boyutunu insan ve doğa arasındaki etkileşim temelinde ön plana çıkaran iki şairdir. Anlatıcıların içsel deneyimlerini doğaya dair tasvirlerle birlikte yansıtmaları özellikle doğum ve ölüm izlekleriyle birlikte yeniden diriliş arketipini belirgin kılar. Carl Gustav Jung’un ortaya koyduğu yeniden doğuş arketipi bir yandan doğadaki değişime ışık tutarken diğer yandan bir dönüşüm biçimi olarak insandaki dönüşme arzusuna eğilir. Asuman Susam ve Emily Dickinson da ölüm ve doğum döngüsünü şiirlerinde işlerken yeniden doğuşu arzulayan anlatıcıları kullanır. Böylece doğaya dair imgeler ve semboller anlatıcıların yeniden doğuş özlemiyle iç içe geçer. Bu iç içelik insan ve doğa arasındaki ilişkiyi irdeleyen ekopsikolojinin de konusu olması bakımından ekoloji ve psikoloji perspektifinden yeniden doğuş arketipini sorgulamayı sağlar. Bu çalışmanın amacı Jung’un yeniden doğuş arketipinden hareketle Asuman Susam ve Emily Dickinson’ın şiirlerinde insan ve doğa arasındaki ilişkiyi ekopsikolojik açıdan inceleyerek anlatıcıların doğa algısının doğum ve ölüm bağlamında nasıl şekillendiğini karşılaştırmak ve yeniden doğuşa uzanan yolda anlatıcıların edindiği farkındalığı ortaya koymaktır.