SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 7

EUTHANASIA: AN EVALUATION ACCORDING TO TURKISH LAW

ÖTANAZİ: TÜRK HUKUKU AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME

İşıl Tüzün Arpacıoğlu(KIRKLARELİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7222-9926
Pages
110–122
Publication Date
2019-01-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Afterwards, the applicability of euthanasia in our country will be evaluated within the framework of legislation and the study will be endeded with studies intended to determine the reflections about euthanasia.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Life for real people is the time between birth and death, that are legal events.
📊
Key Findings & Data:Whole and alive birth determines the starting moment of the natural personality; while death determines the moment of the ending moment.
💡
Conclusion & Impact:Afterwards, the applicability of euthanasia in our country will be evaluated within the framework of legislation and the study will be endeded with studies intended to determine the reflections about euthanasia.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ötanazi · Yaşam Hakkı · Ölüm hakkı

Abstract

Life for real people is the time between birth and death, that are legal events. Whole and alive birth determines the starting moment of the natural personality; while death determines the moment of the ending moment. From a legal point of view, death is considered as a moment, but as a medical process that begins with the arrest of respiration and circulatory system, followed by the death of the nervous system cells and, eventually, other cells. Although the right to life, which is one of the most basic human rights, is accepted, it has long been debated whether or not the death, which is on the edge of this right, is a right. The focus of this discussion is the medical and legal acceptability of euthanasia, which is also expressed as the death aid, the right to die or the right to demand to die. In this study, where euthanasia will be evaluated in terms of Turkish law, firstly the concept of euthanasia and its types will be emphasized and the comparison of euthanasia with similar concepts will be made and then the general perspectives and regulations about euthanasia will be addressed. Afterwards, the applicability of euthanasia in our country will be evaluated within the framework of legislation and the study will be endeded with studies intended to determine the reflections about euthanasia.

Özet

Gerçek kişiler için yaşam; doğum ve ölüm hukuki olayları arasındaki zaman diliminden

🔖

Cite This Article

Arpacıoğlu, İ. T. (2019). EUTHANASIA: AN EVALUATION ACCORDING TO TURKISH LAW. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 7, 110–122. https://ajindex.com/articles/1564260

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Abaan, S. (1997). Ötanazi: Hastalarımıza Borcumuz Mu?. Türkiye Klinikleri Tıp Etiği-Hukuku-Tarihi Dergisi. 1997; 5(2), s.92-96.
  2. Altuner, İ. (2015). Hipokrat Yemini. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. S. 7, Nisan 2015, s.1-7.
  3. Ataç, A. ve L. Erdem (1996). Ötanazi İle İlgili Bir Anket Çalışması. Türkiye Klinikleri Tıp Etiği-Hukuku-Tarihi Dergisi. 1996; 4(2), s.79-81.
  4. BBC, 3 Mayıs 2018, https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-43987378, 23.05.2018.
  5. BBC, 10 Mayıs 2018, https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-44073961, 08.10.2018.
  6. Bilgehan, Z. (13.11.2011). Yatağa Mahkûm Kızı Berivan’ı 17 Yıl Yaşattıktan Sonra Ötanazi Uygulayan Meral Tüzün: Gitmesini Kabul Etmek İki Yılımı Aldı. Hürriyet Pazar Gazetesi. s.3.
  7. Bozkurt, A. (2009). Davalar. 2. Baskı. Ankara: Ankara Barosu Yayınları.
  8. Çetinkaya, F. ve N. Karabulut (2016). Hemşirelik Yüksekokulu Öğrencilerinin Ötenazi Hakkındaki Görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, C. 3, S. 2, Mayıs/Ağustos (2016); s.28-39.
  9. Erözden, O. (2012). Ölme Hakkı. Güncel Hukuk. Aralık 2012/12-108, s.10-11.
  10. Flannery, A.O.P. (2002). Ötanazi Üzerine Beyanname. Osman Taştan (çev.), Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. C. 43, S. 2, Y. 2002, s.405-412.
  11. Gamsız Bilgin, N. (2013). Ötanazi: Tanım ve Tarihçe. Lokman Hekim Journal. 2013;3(2), s.25-31.
  12. Günday, M. (2011). İdare Hukuku. 10. Baskı. Ankara: İmaj Yayınevi.
  13. Gündüz, T., S. Öner, T. Çınar ve H. Din (1996). Hekimler Euthanasiayı Savunuyorlar Mı?, Adli Tıp Bülteni. C. 1, S. 2, Y. 1996, s.82-88.
  14. Gürbüz, N. (2012). Biyo-Tıp Hukuku Bağlamında İnsan Onuru Kavramı Tartışmaları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü.
  15. Gürcan, E. C. (2011). Ötanazi: Yaşama Hakkı Açısından Bir Değerlendirme, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 60, S. 2, Y. 2011, s.255-280.
  16. İnceoğlu, S. (1999). Ölme Hakkı (Ötanazi), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  17. Karakaya, H. ve Y. Örs (1994). Dünyada ve Türkiye’de Etik Kurulları. Ankara Tıp Mecmuası. S. 47, Y. 1994, s.713-722.
  18. Katoğlu, T. (2006). Türk Hukukunun Bir Parçası Olarak Avrupa Konseyi İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. C. 55, S. 1, Y. 2006, s.157-193.
  19. Keskin, B. (2007). Ötenazi ve Hukuk. Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi. S.37-38, Eylül-Ekim 2007, s.94-106.
  20. Kumaş, G. (2005). Adana İlindeki Çeşitli Hastanelerin Yoğun Bakım Ünitelerinde Çalışan Hemşirelerin Ötanazi Hakkındaki Düşünceleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Adana: Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
  21. Mandıracıoğlu, H. ve S. Altuğ Özsoy (1992). Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Hemşirelik Yüksekokulu Son Sınıf Öğrencilerinin Ötenazi Yaklaşımları. Kriz Dergisi. C. 3, S. 1, Y. 1992, s.307-310.
  22. Nehir, S., G. Kardeniz, S. Altıparmak ve N. Tok (2006). Üniversite Öğrencilerinin Ötenaziye İlişkin Düşünceleri: Bir Yüksekokul Örneği. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi. C. 1, S. 2, Y. 2006, s.26-36.
  23. Oral, U. (1995). Ötanazi. Türkiye Klinikleri Tıp Etiği-Hukuku-Tarihi Dergisi. 1995; 312), s.8-11.
  24. Ömeroğlu, Ö. (2009). Hukuksal Açıdan Ölme Hakkı ve Kabul Edilebilirliği Sorunu. Erzincan Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. C. XIII, S. 3-4, Y. 2009, s.85-106.
  25. Özen, M. ve M. Ekici Şahin (2010). Ötanazi. Ankara Barosu Dergisi. S. 2010/4, Y. 68, s.15-36.
  26. Özkara, E. (2001). Ötanazide Temel Kavramlar ve Güncel Tartışmalar. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  27. Özkara, E. (2008). Ötanaziye Farklı Bir Bakış: Belçika’da Ötanazi Uygulaması ve Ülkemizdeki Durum. Türkiye Barolar Birliği Dergisi. S.78, s.105-122.
  28. Özkara, E., Ç. Özdemir, İ.H. Hancı, M. Dalgıç, M. Civaner ve F. Yağmur (2002). Ankara’da Çalışan Hekimlerin Ötanaziye Yaklaşımı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. C. 51, S. 4, Y. 2002, s.207-214.
  29. Öztürel, A. (1957). Ötanazi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. C. 14, S. 1-4, Y. 1957, s.261-273.
  30. Schlögel, H. (2002). Ötanazi ve Teoloji. Osman Taştan (çev.), Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. C. 43, S. 1, Y. 2002, s.293-299.
  31. Şen, Y. F. (2015). Yaşam Hakkı: İdam, Kürtaj, Ötenazi ve Siyasal Sorumluluk. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. C. 19, S. 2 (2015), s.1-26.
  32. Terzioğlu, A. (1994). Euthanasie (Ötanazi) ve Getirdiği Etik Sorunlar. Türkiye Klinikleri Tıp Etiği-Hukuku-Tarihi Dergisi. 1994; 2(1), s.16-21.
  33. Toprak, U. (2011). Almanya Yargıtayı’nın Ötenaziye Dair Son Kararı Işığında Ötenazi ya da Ölüm Yardımı Sorununa Kısa Bir Bakış. Güncel Hukuk. S. 91, Temmuz 2011, s.56-59.
  34. Türk Dil Kurumu (t.y.) http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5aa445419acb37.92468907 (01.03.2018).
  35. Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2003). Türk Ceza Kanunu Tasarısı. http://www2.tbmm.gov.tr/d22/1/1-0593.pdf (01.03.2018).
  36. Yalçın, E. (2006). Yaşam Hakkı: Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Verdiği Kararlar Bağlamında Kavramın Devletler ve Özellikle Güvenlik Birimleri Açısında Ortaya Koyduğu Anlamın Değerlendirilmesi. Polis Bilimleri Dergisi. C. 8, S. 1, s.25-54.
  37. Yılmaz, E. (1996). Hukuk Sözlüğü. 5. Baskı. Ankara: Yetkin Yayınları.