AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that Derinkuyu should be considered not only as a visual but also as an auditory cultural heritage site.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Sounds form part of the identity of spaces and are defined as a component of the physical environment. While geological and structural studies have been conducted specifically on underground cities in the literature, there is a lack of research on interior acoustics, which is an important aspect of the physical environment. However, beyond their visual identity, underground cities also form an important part of spatial memory with their acoustic properties, making them important subjects for research. In this context, the Derinkuyu Underground City in the Cappadocia region offers a unique field of research from an auditory perspective, with both its historical and spatial characteristics. This study examines the acoustic identity of Derinkuyu with a multidimensional approach and presents the preliminary findings of a field study conducted as part of a doctoral thesis. In the study, three different interior space typologies within this eight-story underground complex were analyzed in terms of architecture, measurement, and experience. Through reverberation time measurements and auditory observations conducted in the field, the effect of spatial volume, and functional use on sound perception was evaluated. The findings reveal that Derinkuyu should be considered not only as a visual but also as an auditory cultural heritage site. In this regard, the role of acoustics in spatial identity is emphasized, and the necessity of considering the auditory environment in the preservation of historical structures is highlighted.
Özet
Sesler mekanların kimliğinin bir parçasını oluşturmakta ve fiziksel çevrenin bir bileşeni olarak tanımlanmaktadır. Literatüre bakıldığında yeraltı şehirlerinin özelinde jeolojik ve yapısal çalışmalar yürütülmüş olsa da fiziksel çevrenin önemli bir yönü olan iç mekân akustiğine ilişkin araştırmaların eksik olduğu görülmektedir. Oysaki, yeraltı şehirleri görsel kimliklerinin ötesinde, barındırdıkları akustik özelliklerle de mekânsal hafızanın önemli bir parçasını oluşturur ve bu yönüyle de araştırılmaları önemlidir. Bu bağlamda, Kapadokya bölgesinde yer alan Derinkuyu Yeraltı Şehri hem tarihsel hem de mekânsal özellikleriyle işitsel açıdan özgün bir araştırma sahası sunmaktadır. Bu çalışma, Derinkuyu’nun akustik kimliğini çok boyutlu bir yaklaşımla incelemekte ve doktora çalışması kapsamında yürütülen bir saha araştırmasının ön bulgularını ortaya koymaktadır. Araştırmada, sekiz katlı bu yeraltı kompleksinde yer alan üç farklı iç mekân tipolojisi mimari, ölçüm ve deneyim boyutunda analiz edilmiştir. Alan üzerinde gerçekleştirilen reverberasyon süresi ölçümleri ve duyusal gözlemler aracılığıyla, mekânsal hacmin ve fonksiyonel kullanımın sesin algılanmasına olan etkisi değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, Derinkuyu’nun yalnızca görsel değil aynı zamanda işitsel bir kültürel miras alanı olarak da değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, akustiğin mekân kimliği üzerindeki rolü vurgulanmakta ve tarihî yapıların korunmasında işitsel çevrenin dikkate alınmasının gerekliliği vurgulanmaktadır.