AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study aims to address these questions within the scope of a research article, ultimately including the author's justification for their position on free will and culpability.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The conception of a human being possessing free will appears essential for reasonably justifying the acceptance of the individual as a subject of accountability within the social structure. In criminal law, the prerequisite judgment of culpability—which is indispensable for sentencing an offender—is predominantly viewed as requiring the acceptance of free will, albeit with varying degrees across different perspectives in the literature. In light of the stated neurodeterministic approach, critical questions arise: Can this acceptance still be defended? Can neurodeterminism be explained consistently with the acceptance of free will? Alternatively, can a reasonable and meaningful conception of criminal law be maintained despite rejecting free will? Answering these questions demands an understanding of the neurodeterministic approach's premises. This, in turn, requires grasping the empirical data, the methods used to obtain it, and how the data is interpreted. Thus, the question of whether neurodeterminism is a necessary conclusion or merely an interpretation of empirical findings must be answered first. This assessment is crucial for determining whether the prevailing conception of the human being as a responsible subject with free will, valid in social sciences and criminal law, needs to change. The study aims to address these questions within the scope of a research article, ultimately including the author's justification for their position on free will and culpability.
Özet
İrade özgürlüğüne sahip bir insan tasavvuru, toplumsal yapı içerisinde insanın sorumluluk atfedilebilen bir özne olarak kabulünün makul olarak gerekçelendirilebilmesi bakımından zorunlu görünmektedir. Ceza hukuku bakımından fail hakkında cezaya hükmedilebilmesi için vazgeçilmez olan kusur yargısının- literatürde değişen perspektiflerden farklı derecelerde olmakla birlikte- irade özgürlüğünün kabulünü gerektirdiği, ağırlıklı görüş teşkil etmektedir. Fakat nöroloji alanındaki, insan davranışlarının beyin tarafından önceden belirlenmiş olduğunu savunan nörodeterminist yaklaşım, kusur ceza hukukunun dayanağı olan bu temel kabulün sorgulanması ve değişmesi gerektiğini savunmakta; bunun, yaptıkları araştırmalar neticesinde ulaştıkları klinik bulguların zorunlu bir sonucu olduğunu vurgulamaktadır. Özellikle Roth ve Singer tarafından savunulan nörodeterminist yaklaşım, nöral araştırmaların ortaya koyduğu sonuçların kusura dayalı ceza hukukunun meşruiyetini yitirdiği ve adil olmadığını sonucuna varmaktadır. Söz konusu yaklaşım, kusur ceza hukuku bakımından nöroloji alanında yapılan çalışmaların ulaştığı bu bulgular karşısında özgür irade sahibi, sorumluluk öznesi insan tasavvurunun savunulabilir olup olmadığı sorusunu gündeme getirmektedir. Bu bağlamda nörodeterminizmin özgür irade kabulü ile uyumlu bir şekilde açıklanaıp açıklanamayacağı tartışması ise meselenin gündeme getirdiği diğer bir soru olarak ortaya çımaktadır. Özgür iradenin nörobilim tarafından reddine rağmen makul ve anlamlı bir ceza hukuku tasavvurunun savunulabilmesinin mümkün olup olmadığı ise gündeme gelen bir başka sorudur. Söz konusu soruların cevaplanması, nörodeterminist yaklaşımın dayanak noktalarının anlaşılmasını, bu da söz konusu tasavvurun dayandığı ampirik verilerin, bu verilerin elde edilme yöntemlerinin ve bunların yorumlanma biçiminin kavranmasını gerekli kılmaktadır. Öncelikle, nörodeterminizmin kabulünün, nörolojik çalışmaların bulgularından yola çıkılarak ulaşılacak yegâne çıkarım olup olmadığı yoksa ampirik verilerin bir yorumundan mı ibaret olduğu sorusuna odaklanmak gerekmektedir. Bu soruya odaklanmanın, sosyal bilimler ve ceza hukukunda geçerli olan irade özgürlüğüne sahip sorumluluk öznesi insan tasavvurunun değişmesi ve buna bağlı olarak ceza hukukunun kusura dayalı sorumluluk kurgusunun “revize” edilmesi gerekip gerekmediği meselesinin isabetli şekilde değerlendirilebilmesini mümkün kılacağını düşünmekteyiz. Çalışma, söz konusu soruları bir araştırma makalesinin kapsamı ölçüsünde cevaplandırmaya çalışmakta ve nihayetinde irade özgürlüğü ve kusur kavramlarına ilişkin yazarın pozisyonunun gerekçelendirilmesini içermektedir.