AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdditionally, this study adopts a qualitative approach, grounded in a systematic review of the existing literature and an examination of selected empirical studies from diverse geographical contexts.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study seeks to investigate how migrant families utilize digital communication technologies to maintain cultural continuity, preserve familial connections, and reconstruct diasporic identities in an increasingly digitized and data-driven world. It conceptualizes virtual networks as socio-digital environments where emotional attachment, belonging, and cultural identity are continuously negotiated and redefined. Through a critical synthesis of interdisciplinary literature, the study identifies three primary dynamics shaping migrants’ digital practices. First, social media and instant messaging applications enable “mothering from a distance” and continuous emotional co-presence, transforming the experience of transnational family life. Second, digital platforms such as Instagram, YouTube, and WhatsApp facilitate the intergenerational transmission of cultural practices—ranging from language teaching and traditional celebrations to the sharing of culinary rituals—thereby reinforcing cultural continuity. Third, information and communication technologies (ICTs) play a crucial role in transnational caregiving and well-being by fostering sustained virtual co-presence among dispersed family members. However, the analysis also reveals that the digital divide, stemming from inequalities in technological access and digital literacy, limits these opportunities and creates new forms of exclusion within diaspora communities. By theorizing digital communication as both a bridge and a boundary, the study contributes to digital migration scholarship, offering new insights into how migrant families negotiate belonging, intimacy, and cultural identity through virtual networks in the digital age. Additionally, this study adopts a qualitative approach, grounded in a systematic review of the existing literature and an examination of selected empirical studies from diverse geographical contexts.
Özet
Bu çalışma göçmen ailelerin giderek daha fazla dijitalleşen ve veri odaklı bir dünyada kültürel sürekliliklerini sağlama, aile bağlarını koruma ve diaspora kimliklerini yeniden oluşturma çabalarını incelemektedir. Sanal ağları, duygusal bağın, aidiyetin ve kültürel kimliğin sürekli olarak müzakere edildiği ve yeniden tanımlandığı sosyo-dijital ortamlar olarak kavramsallaştırmaktadır. Disiplinlerarası literatürün bir sentezi olarak çalışma, göçmenlerin dijital pratiklerini üç temel unsurun şekillendirdiğini belirtmektedir. İlk olarak, sosyal medya ve anlık mesajlaşma uygulamaları, "uzaktan annelik" ve sürekli duygusal birlikteliği mümkün kılarak ulusötesi aile yaşamı deneyimi sunmaktadır. İkinci olarak, Instagram, YouTube ve WhatsApp gibi dijital platformlar, dil öğretiminden geleneksel kutlamalara ve yemek ritüellerinin paylaşılmasına kadar kültürel pratiklerin kuşaklar arası aktarımını kolaylaştırarak kültürel sürekliliği güçlendirmektedir. Üçüncü olarak, bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT'ler), dağılmış aile üyeleri arasında sürdürülebilir sanal birlikteliği teşvik ederek ulusötesi bakım ve iyi olmada önemli bir rol oynamaktadır. Bununla birlikte çalışma, teknolojik erişim ve dijital okuryazarlıktaki eşitsizliklerden kaynaklanan dijital uçurumun bu fırsatları sınırladığını ve diaspora toplulukları içinde yeni dışlanma biçimleri yarattığını da ortaya koymaktadır. Dijital iletişimi hem bir köprü hem de bir sınır olarak tanımlayan çalışma, dijital göç araştırmalarına katkıda bulunmakta ve göçmen ailelerin dijital çağda sanal ağlar aracılığıyla aidiyet, yakınlık ve kültürel kimliklerini nasıl ele aldıklarına dair yeni bakış açıları sunmaktadır. Ayrıca, bu çalışma nitel bir yaklaşım benimseyerek, mevcut literatürün sistematik bir değerlendirmesini ve farklı coğrafyalardan seçilmiş ampirik çalışmaların incelenmesini temel almaktadır.