Journals / Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten / 2005 / Cilt: 53 Sayı: 2005/1

TEMPUSFORMEN IM TÜRKISCHEN

Pages
146–161
Publication Date
2008-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalemizde fiil kategorilerinin anlam ve morfolojik özelliklerini  inceleyerek Türkçe’de 10 zaman kipi olduğunu ve isim cümlelerinin zaman  kipi sayılamayacağını vurgulamaya çalıştık.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dilbiliminde zaman bir fiil kategorisidir ve birçok dilde farklı biçimde teşkil edilir.
📊
Key Findings & Data:Türkçe’de zaman kipleri hem bir tek hem de bileşik eklerle yapılır.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalemizde fiil kategorilerinin anlam ve morfolojik özelliklerini  inceleyerek Türkçe’de 10 zaman kipi olduğunu ve isim cümlelerinin zaman  kipi sayılamayacağını vurgulamaya çalıştık.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:fiil zaman · geçmiş zaman · şimdiki zaman

Özet

Dilbiliminde zaman bir fiil kategorisidir ve birçok dilde farklı biçimde teşkil edilir. Türkçe’de zaman kipleri hem bir tek hem de bileşik eklerle yapılır. Fiil kategorilerinin  zaman kipleri sayılması için anlam ve morfolojik özelliklerini göz önünde bulundurmamız  gerekmektedir. Bu makalemizde fiil kategorilerinin anlam ve morfolojik özelliklerini  inceleyerek Türkçe’de 10 zaman kipi olduğunu ve isim cümlelerinin zaman  kipi sayılamayacağını vurgulamaya çalıştık.

🔖

Cite This Article

Malkoç, M. (2008). TEMPUSFORMEN IM TÜRKISCHEN. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, Cilt: 53 Sayı: 2005/1, 146–161. https://ajindex.com/articles/1096882

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Bassarak, Armin (1992): Zur Markiertheit türkischer Tempusformen. In: Z. phon.Sprachwiss. Kommun. Forsch. (ZPSK). Berlin 45. 68-72.
  2. Comrie, Bernard (1985): Tense. Cambridge.
  3. Duden (1984, 1995): Grammatik der deutschen Gegenwartssprache. Mannheim.
  4. Ediskun, Haydar (1996 ): Türk Dilbilgisi. Istanbul.
  5. Ergin, Muharrem (1981): Türk Dilbilgisi. Istanbul.
  6. Fabricius-Hansen, Cathrine (1986): Tempus Fugit. Über die Interpretation temporaler
  7. Strukturen im Deutschen (= Sprache der Gegenwart 64). Düsseldorf.
  8. Feser, Robert (1981): Die infiniten Verbformen des Osmanisch-Türkischen.Freiburg.
  9. Helbig, Gerhard / Buscha, Joachim (1989): Deutsche Grammatik. Ein Handbuch fürden Ausländerunterricht. Leibzig.
  10. Johanson, Lars (1971): Aspekt im Türkischen. Vorstudien zu einer Beschreibung des türkeitürkischen Aspektsystems. Uppsala.
  11. Johanson, Lars (1975): Aktionalphrase und Verlaufsordnung. In: Studia Neophilologica 47. 120-150.
  12. Johanson, Lars (1994): Türkeitürkische Aspektotempora. In: Rolf Thieroff und Joachim Ballweg (Eds.). Tense systems in European Languages. LA 308. Tübingen.247-266.
  13. Kißling, Hans Joachim (1960): Osmanisch-Türkische Grammatik. Wiesbaden.
  14. Klein, Wolfgang (1994): Time in Language. London and New York
  15. Malkoç, Muzaffer (2003): Das Tempus- und Aspektsystem im Deutschen und Türkischen. (unveröffentlichte Dissertation, Uni HD).
  16. Peters, Ludwig (1947): Grammatik der türkischen Sprache. Berlin.
  17. Radtke, Petra (1998): Die Kategorien des deutschen Verbs. Zur Semantik grammatischer Kategorien. Tübingen.
  18. Reichenbach, Hans (1947): Elements of Symbolic Logic. New York.
  19. Thieroff, Rolf (1992): Das finite Verb im Deutschen. Tempus-Modus-Distanz.Tübingen.