Dergiler / Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten / 2005 / Cilt: 53 Sayı: 2005/1

TEMPUSFORMEN IM TÜRKISCHEN

Sayfa
146–161
Yayın Tarihi
2008-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalemizde fiil kategorilerinin anlam ve morfolojik özelliklerini  inceleyerek Türkçe’de 10 zaman kipi olduğunu ve isim cümlelerinin zaman  kipi sayılamayacağını vurgulamaya çalıştık.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dilbiliminde zaman bir fiil kategorisidir ve birçok dilde farklı biçimde teşkil edilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkçe’de zaman kipleri hem bir tek hem de bileşik eklerle yapılır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalemizde fiil kategorilerinin anlam ve morfolojik özelliklerini  inceleyerek Türkçe’de 10 zaman kipi olduğunu ve isim cümlelerinin zaman  kipi sayılamayacağını vurgulamaya çalıştık.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:fiil zaman · geçmiş zaman · şimdiki zaman

Özet

Dilbiliminde zaman bir fiil kategorisidir ve birçok dilde farklı biçimde teşkil edilir. Türkçe’de zaman kipleri hem bir tek hem de bileşik eklerle yapılır. Fiil kategorilerinin  zaman kipleri sayılması için anlam ve morfolojik özelliklerini göz önünde bulundurmamız  gerekmektedir. Bu makalemizde fiil kategorilerinin anlam ve morfolojik özelliklerini  inceleyerek Türkçe’de 10 zaman kipi olduğunu ve isim cümlelerinin zaman  kipi sayılamayacağını vurgulamaya çalıştık.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Malkoç, M. (2008). TEMPUSFORMEN IM TÜRKISCHEN. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, Cilt: 53 Sayı: 2005/1, 146–161. https://ajindex.com/articles/1096882

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Bassarak, Armin (1992): Zur Markiertheit türkischer Tempusformen. In: Z. phon.Sprachwiss. Kommun. Forsch. (ZPSK). Berlin 45. 68-72.
  2. Comrie, Bernard (1985): Tense. Cambridge.
  3. Duden (1984, 1995): Grammatik der deutschen Gegenwartssprache. Mannheim.
  4. Ediskun, Haydar (1996 ): Türk Dilbilgisi. Istanbul.
  5. Ergin, Muharrem (1981): Türk Dilbilgisi. Istanbul.
  6. Fabricius-Hansen, Cathrine (1986): Tempus Fugit. Über die Interpretation temporaler
  7. Strukturen im Deutschen (= Sprache der Gegenwart 64). Düsseldorf.
  8. Feser, Robert (1981): Die infiniten Verbformen des Osmanisch-Türkischen.Freiburg.
  9. Helbig, Gerhard / Buscha, Joachim (1989): Deutsche Grammatik. Ein Handbuch fürden Ausländerunterricht. Leibzig.
  10. Johanson, Lars (1971): Aspekt im Türkischen. Vorstudien zu einer Beschreibung des türkeitürkischen Aspektsystems. Uppsala.
  11. Johanson, Lars (1975): Aktionalphrase und Verlaufsordnung. In: Studia Neophilologica 47. 120-150.
  12. Johanson, Lars (1994): Türkeitürkische Aspektotempora. In: Rolf Thieroff und Joachim Ballweg (Eds.). Tense systems in European Languages. LA 308. Tübingen.247-266.
  13. Kißling, Hans Joachim (1960): Osmanisch-Türkische Grammatik. Wiesbaden.
  14. Klein, Wolfgang (1994): Time in Language. London and New York
  15. Malkoç, Muzaffer (2003): Das Tempus- und Aspektsystem im Deutschen und Türkischen. (unveröffentlichte Dissertation, Uni HD).
  16. Peters, Ludwig (1947): Grammatik der türkischen Sprache. Berlin.
  17. Radtke, Petra (1998): Die Kategorien des deutschen Verbs. Zur Semantik grammatischer Kategorien. Tübingen.
  18. Reichenbach, Hans (1947): Elements of Symbolic Logic. New York.
  19. Thieroff, Rolf (1992): Das finite Verb im Deutschen. Tempus-Modus-Distanz.Tübingen.