AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn doing so, it highlights the linguistic features of Mamluk Turkic Quran translations, an understudied area in Turkology, and introduces this previously unexamined manuscript to the scholarly community.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Translations of the Holy Quran were produced by various translators and copyists throughout the historical periods of Turkic. Quran translations written in Mamluk Turkic are also known to exist. While Mustafa Toker has examined the Bursa, Isparta, and Manisa manuscripts in detail, Cihan Doğan has studied manuscript No. 3966 in the Süleymaniye Library. This article focuses on Diyanet Library manuscript No. 2596 (DL), whose affiliation with the Mamluk Turkic tradition had not previously been identified. The manuscript is defective at the beginning and appears to have undergone restoration; its first two folios were added later, in a script style and translation technique different from the rest of the work. The main translation that reflects the actual character of the manuscript begins with verse 15 of Sūrat al-Baqarah. This portion, corresponding to folio 3a, also contains lacunae and repaired sections, a condition that continues up to folio 6b. From that point onward, despite partial fading, especially in the final lines, the manuscript is largely legible. A comparison of DL with extant Quran translations in terms of content and linguistic features shows striking similarities with the Manisa manuscript and indicates that it was composed in Mamluk Turkic. Accordingly, this study examines DK in detail and compares it with Manisa Provincial Public Library manuscript No. 931 (ML) according to several criteria. In doing so, it highlights the linguistic features of Mamluk Turkic Quran translations, an understudied area in Turkology, and introduces this previously unexamined manuscript to the scholarly community.
Özet
Türkçenin tarihî dönemlerinde, farklı mütercim ve müstensihler tarafından Kur’an-ı Kerim tercümeleri yapılmıştır. Memlûk Türkçesiyle de yazılmış Kur’an-ı Kerim tercümeleri olduğu bilinmektedir. Zira Mustafa Toker; Bursa, Isparta ve Manisa nüshaları üzerinde dikkatle dururken Cihan Doğan da Süleymaniye Kütüphanesi 3966 numaralı nüshayı incelemiştir. Bu çalışmada ise Memlûk sahasına ait olduğu bilinmeyen Diyanet Kütüphanesi 2596 numaralı nüsha (DK) ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır. Baş kısmında eksiklik bulunan nüsha, tamir görmüş; ilk iki yaprağı, eserin genelinden farklı bir yazı stili ve tercüme şekliyle sonradan eklenmiştir. Yazmanın karakterini yansıtan asıl tercüme, Bakara suresinin 15. ayetinden itibaren başlamaktadır. Eserin 3a sayfasına tekabül eden bu bölümde de eksiklikler ve tamir edilmiş kısımlar mevcuttur. Bu hâl, nüshanın 6b yüzüne kadar devam etmektedir. Buradan itibaren, özellikle son satırlarda, kısmi siliklikler bulunsa da eser büyük ölçüde okunabilir durumdadır. Yazma, içerik ve dil özellikleri bakımından mevcut tercümelerle karşılaştırıldığında, Manisa nüshasıyla dikkat çekici benzerlikler taşımakta olduğu ve bu yönüyle Memlûk Türkçesiyle kaleme alındığı anlaşılmaktadır. Bu çalışmada, DK ayrıntılı şekilde incelenecek ve Manisa İl Halk Kütüphanesi 931 numaralı nüsha (MK) ile çeşitli ölçütler doğrultusunda karşılaştırılacaktır. Böylece hem Türkoloji sahasında üzerinde yeterince durulmayan Memlûk Türkçesi Kur’an tercümelerinin dil özellikleri vurgulanacak hem de şimdiye kadar üzerinde çalışma yapılmamış olan DK ilim âlemine kazandırılacaktır.