KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İslami İlimler Dergisi / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 1

HADISLER VE KUR’AN’I ANLAMA VE AÇIKLAMADA ETKILERI: IBN ARABI EL-MALIKI’NIN KITÂBU HKÂMI’L-KUR’ÂN’I ÖRNEĞI: ANALITIK VE TÜMEVARIMSAL BIR ÇALIŞMA

Zabihur RAHMAN
Sayfa
142–170
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmadabahsi geçen hadislerin senet ve metin kısımları, bunların güvenilirliğiniortaya koymak adına ayrıca ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüzde çevremizde ve dünyanın farklı toplumlarında hadis vesünnete başvurmaksızın Kur’an’ı anlama hususunda yükselen bir akımmüşahede etmekteyiz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kur’an’ın gerçek manasınıve ayetlerin vahiy sebeplerini anlama çabasında sünnet ve hadislereönemli bir değer atfetmemektedirler.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmadabahsi geçen hadislerin senet ve metin kısımları, bunların güvenilirliğiniortaya koymak adına ayrıca ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Tefsir · Haber

Özet

Günümüzde çevremizde ve dünyanın farklı toplumlarında hadis vesünnete başvurmaksızın Kur’an’ı anlama hususunda yükselen bir akımmüşahede etmekteyiz. Bu kişi ve gruplar “Kur’an rehber olarak bizeyeter” anlayışını benimsemiş durumdadır. Kur’an’ın gerçek manasınıve ayetlerin vahiy sebeplerini anlama çabasında sünnet ve hadislereönemli bir değer atfetmemektedirler. Bu tür düşüncelerden hareketle İbnArabi’nin Ahkâmu’l-kur’ân adlı eserini bahsi geçen çerçevede analitik vetümevarımsal bir yöntemle ele alacağız. Bu çalışma, sünnet ve hadislerinKur’an’a anlama ve yorumlama noktasındaki önemini Ahkâmu’lkur’an’dakiörneklere başvurarak açıklamaktır. Bunu yaparken İbnArabi’nin eserinde Kur’an ayetlerini hadislerin ışığında yorumlama metoduaçıklanacaktır. Farklı türde hadislerin tefsirde kullanılmasının meydanagetirdiği etkinin yanı sıra, sünnet ve hadisleri alıntılarken, onlardandoğru anlamları çıkarabilmek için hadis ilimleri ve hadislerin tefsir ilmibağlamında kullanımı da göz önünde bulundurulacaktır. Çalışmadabahsi geçen hadislerin senet ve metin kısımları, bunların güvenilirliğiniortaya koymak adına ayrıca ele alınacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

RAHMAN, Z. (2022). HADISLER VE KUR’AN’I ANLAMA VE AÇIKLAMADA ETKILERI: IBN ARABI EL-MALIKI’NIN KITÂBU HKÂMI’L-KUR’ÂN’I ÖRNEĞI: ANALITIK VE TÜMEVARIMSAL BIR ÇALIŞMA. İslami İlimler Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 142–170. https://ajindex.com/articles/550601

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. İbn Arabî (ö. 543 h.(, Ahkâmu’l-kur’ân, Beyrut: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-arabî, 1421/2001. ________, el-Avâsım mine’l-kavâsım, Beyrut, 1987. İbnü’l-Esîr (ö. 606 h.(, en-Nihâye fî garîbi’l-hadîs ve’l-eser, Beyrut, t.y. İbn Enes, Malik (ö. 179 h.(, el-Muvatta‘, thk. Muhammed Fuad Abdulbâkî, Mısır, t.y. İbn Hacer (ö. 854 h.(, Nüzhetu’n-nazar şerhu nuhbeti’l-fikr fî mustalahi ehli’l-eser, Medine, t.y. İbn Hallikân (ö. 681 h.(, Vefeyâtu’l-a’yân ve enbâu ebnâi’z-zamân, Kahire, 1948.
  2. İbn Hanbel, Ahmed (ö. 241 h.(, el-Müsned, Beyrut, 1420/1999. İbn Kesîr (ö. 774 h.(, el-Bâisu’l-hasîs, Riyad, 1417/1996. İbn Said, el-ugrib fî hule’l-mağrib, Mısır, t.y. İbn Salah, Ma’rifetu envâ’i ilmi’l-hadîs, Beyrut, 2002. el-Idlibî, Salahuddin Ahmed, Menhecu nakdi’l-metn inde ulemâi’l-hadîsi’n-nebevî, Beyrut, 1403/1983.
  3. Itr, Nureddin, Menhecu’n-nakd fî ulûmi’l-hadîs, Dımaşk, 1403/1983. ________, et-Tefsîr ve’l-müfessirûn, Kahire, 1426/2005. el-Askalânî, İbn Hacer (ö. 852 h.(, el-İsâbe fî ma’rifeti’s-sahâbe, Beyrut: Dâru’lkütübi’l- arabî, t.y. ________, Lîsânu’l-mîzân, Beyrut, 1423/2002. ________, Takrîbu’t-tehzîb, Dâru’l-âsime li’n-neşr ve’t-tevzî‘, t.y. el-A’zamî, Muhammed Mustafa, Menhecü’n-nakd inde’l-muhaddisîn, Mektebetü’lkevser, 1410/1990. el-Bağdâdî, İsmâil Paşa, Hediyyetü’l-ârifîn esmâi’l-müellifîn ve âsâru’l-musannifîn, Beyrut, t.y. el-Beyhakî (ö. 458 h.(, es-Sünenü’l-kübrâ, Beyrut, 1413/1992. el-Büstî, ibn Hibbân (ö. 354 h.(, es-Sıkât, Haydarabad, t.y. el-Cevzî, el-Mevdûât, Riyad, 1418/1997. el-Cürcânî (ö. 816 h.(, et-Ta’rîfât, Beyrut, 1997. ed-Dârekutnî (ö. 385 h.(, es-Sünen, Beyrut, 1386/1966. ed-Dâvûdî, Tabakâtu’l-müfessirîn, Beyrut, 1403/1983. el-Elbânî, Sahîhu süneni’t-tirmizî, Riyad, 2000. el-Hamevî, Yâkût, Mu’cemu’l-buldân, Beyrut, 1979. el-Mezzî, Hafız, Tehzîbu’l-kemâl fî esmâi’r-ricâl, Beyrut, 1414/1994. el-Kurtubî (ö. 671 h.(, el-Câmi li ahkâmi’l-kur’ân, Beyrut, t.y. el-Mâlikî, ibn Ferhûn, ed-Dîbâcu’l-müzehheb, Kahire, 1972. Mevsûatu’l-hadîsi’ş-şerîf, Riyad: Dâru’s-selâm li’n-neşr ve’t-tevzî, 2000. en-Nevevî (ö. 676 h.(, Şerhu’n-nevevî alâ sahihi müslim, Riyad, 1425/2004. en-Nisâbûrî, el-Hâkim (ö. 405 h.(, el-Müstedrek ale’s-sahîhayn, Kahire, 1417/1997. er-Râzî, Abdurrahman b. Ebi Hâtim (ö. 327 h.(, el-Cerh ve’t-ta’dîl, Beyrut, 1422/2002. es-Safdî, Salahuddin, el-Vâf3i bi’l-vefeyât, Dâru ihyâi’t-türâsi’l-arabî, 2000. es-Sehâvî (ö. 902 h.(, Fethu’l-mugîs şerhu’l-fiyeti’l-hadîs, Beyrut, 1403 h. es-Suyûtî (ö. 911 h.(, Tedrîbu’r-râvî fî şerhi takrîbi’n-nevevî, Beyrut,