Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAyrıca katılımcıların dini tutum düzeyleri ile hayatın anlamı ve amacı puanları arasında farklı düzeylerde pozitif yönde korelasyon tespit edilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
İnsanlık tarihi boyunca bireyler hayatın anlamına, ölüm ve sonrasına dair varoluşsal sorulara cevap aramışlardır. Bu bağlamda din, bireylerin anlam arayışına rehberlik eden en önemli kaynaklardan biri olmuştur. Yetişkin bireylerde hayatı anlamlandırma ile din eğitimi arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler açısından ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan nedensel karşılaştırma modeli kullanılmıştır. Araştırma evrenini İstanbul ilinde yaşayan yetişkinler oluştururken, çalışmanın örneklemi ise bu grubu temsilen sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel seviyeleri birbirinden farklı 517 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, “Hayatın Anlam ve Amacı Ölçeği” ve “Dini Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Düzenli olarak bir din eğitimi faaliyetine devam edenlerin hayatın anlamı ve amacı puanları daha yüksek iken, hayatın anlamsızlığı ve amaç yoksunluğu puanları anlamlı derecede daha düşük bulunmuştur. Katılımcıların dinin hayattaki yerine ilişkin görüşleri, dini bilgi açısından kendini yeterli görme durumları ve kendilerini dindar olarak tanımlama durumu gibi değişkenler hayatın anlamı ve amacı puanlarında anlamlı farklılıklara yol açmıştır. Ayrıca katılımcıların dini tutum düzeyleri ile hayatın anlamı ve amacı puanları arasında farklı düzeylerde pozitif yönde korelasyon tespit edilmiştir. Sonuç olarak, din eğitimi yetişkin bireylerin ruhsal iyilik hali ve yaşam doyumunu artırma; anlamsızlık duygusu, bıkkınlık hissi, kötümserlik, umutsuzluk duygusu ve amaç yoksunluğu duygularını azaltmada kritik bir rol üstlenmektedir.
Abstract
Throughout human history, individuals have sought answers to existential questions about the meaning of life, death, and the afterlife. In this context, religion has emerged as a predominant source that has guided individuals in their quest for meaning. The present study utilizes the causal-comparative model, a quantitative research method, to examine the relationship between the comprehension of life and religious education in adults, considering various variables. The research population consisted of adults residing in Istanbul, while the sample comprised 517 participants representing this group with different socioeconomic and sociocultural levels. The study employed a personal information form, the "Meaning and Purpose of Life Scale," and the "Religious Attitude Scale" as data collection instruments. Individuals who exhibited consistent participation in religious education activities demonstrated higher levels of comprehension and purpose in life, as evidenced by elevated scores on pertinent assessments. Conversely, those with less engagement in these activities exhibited significantly lower scores, suggesting a correlation between religious education engagement and enhanced understanding of life's meaning and purpose. The findings revealed that variables such as participants' views on the place of religion in life, their perception of themselves as knowledgeable about religion, and their identification as religious led to significant differences in their scores on the meaning and purpose of life. Furthermore, a positive correlation of varying strengths was identified between participants' levels of religious attitudes and their scores on the meaning and purpose of life. In conclusion, the findings of this study demonstrate that religious education plays a critical role in enhancing the spiritual well-being and life satisfaction of adults, as well as reducing feelings of meaninglessness, boredom, pessimism, hopelessness, and lack of purpose.