KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2008 / Cilt: 23 - Sayı: 62

İntihar Olasılığı ve Cinsiyet: İletişim Becerileri, Yaşamı Sürdürme Nedenleri, Yalnızlık ve Umutsuzluk Açısından Bir İnceleme

Suicide Risk and Gender: An Evaluation of Suicide in Respect to Interpersonal Relationship Style, Reasons for Living, Loneliness, and Hopelessness

AYŞEGÜL DURAK BATIGÜN
Sayfa
65–78
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca kadınlarda besleyici tarzın ve sosyal desteğin eksikliği; erkeklerde ise ketleyici iletişim tarzı ve eğitim intihar olasılığının yordayıcıları olarak denkleme girmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın temel amacı, kadın ve erkeklerdeki intihar olasılığının yordanmasında, kişilerarası ilişki tarzları, yaşamı sürdürme nedenleri, yalnızlık ve umutsuzluk değişkenlerinin yerlerini belirleyebilmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Başka bir deyişle, intihar olasılığını yordayan değişkenlerin cinsiyetler açısından nasıl bir farklılık gösterdiğini belirlemek amaçlanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca kadınlarda besleyici tarzın ve sosyal desteğin eksikliği; erkeklerde ise ketleyici iletişim tarzı ve eğitim intihar olasılığının yordayıcıları olarak denkleme girmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Araştırmanın temel amacı, kadın ve erkeklerdeki intihar olasılığının yordanmasında, kişilerarası ilişki tarzları, yaşamı sürdürme nedenleri, yalnızlık ve umutsuzluk değişkenlerinin yerlerini belirleyebilmektir. Başka bir deyişle, intihar olasılığını yordayan değişkenlerin cinsiyetler açısından nasıl bir farklılık gösterdiğini belirlemek amaçlanmaktadır. Araştırma, Ankara, İzmir ve Mersin illerinde oturan 18-60 yaş arası 1003 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Kadın ve erkekler için ayrı ayrı yapılan regresyon analizleri sonucunda “yalnızlık”, “umutsuzluk” ve “hayata bağlılık” her iki cinsiyet için de ortak yordayıcılar olarak karşımıza çıkmıştır. Ayrıca kadınlarda besleyici tarzın ve sosyal desteğin eksikliği; erkeklerde ise ketleyici iletişim tarzı ve eğitim intihar olasılığının yordayıcıları olarak denkleme girmiştir.

Abstract

The aim of this study is to specify the role of interpersonal style, loneliness, hopelessness and the reasons for living in predicting the suicide probability of males and females. In other words it was meant to investigate how the variables predicting suicide probability vary in terms of gender. The study was conducted with 1003 individuals between 18-60 years of age, living in Ankara, İzmir and Mersin. The regression analyses carried separately for females and males revealed that loneliness, hopelessness and love of life-living are common predictors for both genders. However, in terms of interpersonal style, for females, the predictor variable was the lack of nourishing style, along with lack of social support; while for males, it was the poisoning/inhibiting style and education.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BATIGÜN, A. D. (2008). İntihar Olasılığı ve Cinsiyet: İletişim Becerileri, Yaşamı Sürdürme Nedenleri, Yalnızlık ve Umutsuzluk Açısından Bir İnceleme. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 62, 65–78. https://ajindex.com/articles/357603

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Basow, S. A. ve Rubenfeld, K. (2003). "Troubles Talk": Effects of gender and gender-typing. Sex Roles, 48 (3/4), 183- 19-87.
  2. Batıgün, A. D. (2002). Gençler ve intihar: Diğer yaş gruplarıyla farklılaşan özellikler. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi, Ankara:
  3. Yayınlanmamış Doktora tezi. Batıgün, A. D. (2005). İntihar olasılığı: yaşamı sürdürme nedenleri, umutsuzluk ve yalnızlık açısından bir inceleme. Türk Psikiyatri Dergisi, 16(1), 29-39.
  4. Batıgün, A. D. ve Şahin, N. H. (2003). Öfke, dürtüsellik ve problem çözme becerilerindeki yetersizlik gençlik intiharlarının habercisi olabilir mi? Türk Psikoloji Dergisi, 18 (51), 37-59.
  5. Beck, A., Wissman, A., Lester, D. ve Trexler, L. (1974). The measurement of pessimizm: The Hopelessness Scale. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 42 (6), 861-865.
  6. Beck, A. T. ve Weishaar, M. E. (1990). Suicide risk assessment and prediction. Crisis, 11 (2), 22-30.
  7. Bender, M. (2000). Suicide and older African-American women. Mortality, 5 (2), 158-170.
  8. Bettridge, B. J. ve Favreau, O. E. (1995). The dependency needs and perceived availability and adequacy of relationships in female adolescent suicide attempters. Psychology of Women Quarterly, 19, 517-531.
  9. Bilici, M., Bekaroğlu, M., Hocaoğlu, C, Gürpınar, S., Soylu, C. ve Uluutku, N. (2002). Incidence of completed and attempted suicide in Trabzon, Turkey. Crisis, 23, 3-10.
  10. Bille-Brahe, U. B. (2001). The epidemiology of suicide attempts in Europe. Kriz Dergisi, 9, 19-32.
  11. Bolton, R. (1986). People Skills: How to assert yourself, listen to others, and resolve conflicts. New York: Touchstone Book. Bonner, R. L. ve Rich, A. R. (1991). Predicting vulnerability to hopelessness. A longitudinal analysis. The Journal of Nervous and Mental Disease, 179 (1), 29-32.
  12. Brage, D., Meredith, W. ve Woodward, J. (1993). Correlates of loneliness among Midwestern adolescents. Adolescence, 28, 685-693.
  13. Brezo, J., Paris, J. ve Turecki, G. (2006). Personality traits as correlates of suicidal ideation, suicide attempts, and suicide completions: asystematic review. Ada Psychiatr Scand, 113, 180-206.
  14. Campbell, T. L., Byrne, B. M. ve Baron, P. (1992). Gender differences in the expression of depressive symptoms in early adolescents. Journal of Early Adolescence, 12, 326-338.
  15. Canetto, S. S. (1992). Gender and suicide in the elderly. Suicide and Life-Threatening Behavior, 22, 80-97.
  16. Chiles, J. A, Strosahl, K. D, Ping, Z. Y, Michael, M. C, Hall, K., Jemelka, R., Senn, B. ve Reto, C. (1989). Depression,