Dergiler / Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi / 2021 / Sayı: 30

DÜZENLEYİCİ ODAKLARIN DEĞİŞİME DİRENÇ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE ÖRGÜTSEL İLETİŞİMİN ARACI ROLÜ

THE MEDIATION ROLE OF ORGANİZATIONAL COMMUNICATION ON THE RELATIONSHIP BETWEEN REGULATORY FOCUS AND RESISTANCE TO CHANGE

Sayfa
197–210
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulguları sonucunda; örgütsel iletişimin hem yönelimci hem de kaçınmacı düzenleyici odakların değişime direnç üzerindeki etkisinde tam aracılık rolü gözlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, düzenleyici odakların değişime direnç üzerindeki etkisinde örgütsel iletişimin aracı rolü sorgulanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Düzenleyici uyum kuramı çerçevesinde oluşturulan araştırma modelinde çalışanların yönelimci veya kaçınmacı düzenleyici odak düzeylerinin değişime direnç üzerinde farlı etkileri olabileceği düşünülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulguları sonucunda; örgütsel iletişimin hem yönelimci hem de kaçınmacı düzenleyici odakların değişime direnç üzerindeki etkisinde tam aracılık rolü gözlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Düzenleyici Odaklar · Değişime Direnç · Örgütsel İletişim

Özet

Bu çalışmada, düzenleyici odakların değişime direnç üzerindeki etkisinde örgütsel iletişimin aracı rolü sorgulanmıştır. Düzenleyici uyum kuramı çerçevesinde oluşturulan araştırma modelinde çalışanların yönelimci veya kaçınmacı düzenleyici odak düzeylerinin değişime direnç üzerinde farlı etkileri olabileceği düşünülmüştür. Bu etkinin salt düzenleyici odaklar ile açıklanamayacağı örgütsel iletişimin bu etkide gizli değişken (aracı rol) olarak rol oynayabileceği düşünülmüştür. Bu düşünceden hareketle çalışanların yönelimci düzenleyici odakları arttıkça örgütsel iletişim üzerinden değişime dirençlerinin azalacağı, kaçınmacı düzenleyici odakları arttıkça değişime dirençlerinin artacağı düşünülmektedir. Bu kapsamda öncelikle yönelimci ve kaçınmacı düzenleyici odaklar, değişime direnç ve örgütsel iletişim kavramlarına ilişkin kavramsal çerçeveye yer verilmekte, daha sonra, araştırma bölümünde yapılan anket uygulamasına yönelik bulgu ve sonuçlar sunulmaktadır. Sinop ili Boyabat ilçesinde faaliyet gösteren bir üretim işletmesinin 146 çalışanı araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında kullanılan ankette 5’li likert tipi ölçek tercih edilmiştir. Yüz yüze anket yöntemi ile elde edilen verilerin analizinde SPSS 21.0 ve Process 3.0 makrosu kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulguları sonucunda; örgütsel iletişimin hem yönelimci hem de kaçınmacı düzenleyici odakların değişime direnç üzerindeki etkisinde tam aracılık rolü gözlenmiştir.

Abstract

In this study, the mediation effect of organizational communication on the relationship between regulatory focus and resistance to change is questioned. Within the framework of the Regulatory Adaptation Theory, it was thought that employees would have different behaviors according to the preventive foci and promotive foci. Also it was thought that the effect on resistance to change could not be explained through just regulatory focuses organizational communication might thought to play as a mediation role in this relationship. From this point of view it was thought that if the promotive foci increases resistance to change will decrease through organizational communication. On the other side ıf the preventive foci increases resistance to change will increase and organizational communication will play as mediation role in this relationship. In this context, firstly, the conceptual framework for the concepts of promotive and preventive regulatory focuses, resistance to change and organizational communication are given , and then findings and results are presented for the survey application in the research section. The sample of the study consists of 146 employees in District of Boyabat in Sinop province. 5-point Likert-type scales were preferred in the survey. SPSS 21.0 and Process 3.0 package programs were used to analyze the data obtained by the face-to-face survey method. As a result of the research findings; On the other hand, it was observed that the organizational communication has played mediation role on the relationship between regulatory focuses and resistance to change

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YENER, S. (2021). DÜZENLEYİCİ ODAKLARIN DEĞİŞİME DİRENÇ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE ÖRGÜTSEL İLETİŞİMİN ARACI ROLÜ. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, Sayı: 30, 197–210. https://ajindex.com/articles/357491

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Ansoff, I.H. (1990). Implanting Strategic Management. London Prentice Hall International, Ltd. Atakan, S. S. (2016). Düzenleyici Odaklar Ölçeklerinin Kavramsal ve Ampirik Olarak Incelenmesi. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi= Journal of Consumer and Consumption Research, 8(1), 1. Beger, G. A. ve Türker, D. (2018). Değişime direnç ve algılanan stres ilişkisi: Sistematik literatür taraması ve nicel bir araştırma. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2), 241-272.
  2. Brockner, J., & Higgins, E. T. (2001). Regulatory Focus theory: Implications for the study of emotions at work. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 86, 35-66.
  3. Burnes, B. (2004). Kurt Lewin and the Planned Approach to Change: A Re-appraisal. Journal of Management Studies, 41(6), 977- 1002. Cheney, G., Christensen, L.T., Zorn T.E. & Ganesh, S. (eds.) (2004) Organizational Communication in an Age of Globalization. Prospect Heights: Waveland Press.De Ridder, J. (2003). Organisational communication and supportive employees. Human Resource Management Journal, 4(4), 1-10. Çalık, T., Koşar, S., Kılınç, A. Ç. ve Er, E. (2013). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Değişime Direnme Davranışları ile Öz Yeterlikleri Arasındaki İlişki, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(4), 1-16.
  4. Davis, K. (1988). İşletmede İnsan Davranışı: Örgütsel Davranış, (çev. Kemal Tosun, Tomris Somay, Fulya Aykar, Can Baysal, Ömer Sadullah, Semra Yalçın), 3. Baskı, İstanbul: İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü Yayınları, Yayın No:98. Duncan, Robert B. (1972). Characteristics of Organizational Environments and Perceived Environmental Uncertainty.Administrative Science Querterly, September, 1972: 320. Gülnar, Birol.(2009). İletişim doyumu boyutları ile örgütlenme yapısı ilişkisi: Selçuk Üniversitesi akademisyenleri örneği.Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi 5.4: 62-82. Güçlü, N., Özer, A., Kurt, T. ve Kandemir, M. (2010). Öğretmenlerin Yeni İlköğretim Programına İlişkin Tutumlarının, Epistemolojik İnançlarına ve Değişime Direnme Tutumlarına Dayalı Olarak Yordanması, V. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi, 1-2 Mayıs 2010,
  5. Antalya. Higgins, E. T. (1997). Beyond Pleasure. American Psychologist, 52, 1280-1300.
  6. Higgins, E. T. (1998). Promotion and prevention: Regulatory focus as a motivational principle. M. P. Zanna içinde, Advances in experimental social psychology (vol.30) (s.1-46). New Yo