KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / MASROP E-Dergi / 2018 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Zürih Üniversitesi Paleontoloji Müzesi’nde Bulunan Çorakyerler Suidae Materyallerinin Revizyonu

Erhan TARHAN
Serdar MAYDA
Alper Yener YAVUZ
Ayla SEVİM EROL
Sayfa
70–75
Yayın Tarihi
2018-11-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Örneklerin morfolojik ve morfometrik verileri Çorakyerler’in genel suid koleksiyonu ile uyumlu görünmekle birlikte, tanımlamanın Hippopotamodon major olarak güncellenmesi sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Anadolu’da Geç Miyosen’e tarihlenen birçok lokalite bulunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunların büyük bir çoğunluğu 1968-1970 yılları arasında Türk-Alman Linyit Araştırmaları Projesi’nde keşfedilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Örneklerin morfolojik ve morfometrik verileri Çorakyerler’in genel suid koleksiyonu ile uyumlu görünmekle birlikte, tanımlamanın Hippopotamodon major olarak güncellenmesi sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anadolu · Geç Miyosen · Suidae

Özet

Anadolu’da Geç Miyosen’e tarihlenen birçok lokalite bulunmaktadır. Bunların büyük bir çoğunluğu 1968-1970 yılları arasında Türk-Alman Linyit Araştırmaları Projesi’nde keşfedilmiştir. Bulunan fosillerin bir kısmı günümüzde yurt dışındaki çeşitli Doğa Tarihi ya da Paleontoloji Müzeleri’nde tutulmaktadır. Geç Miyosen’de özellikle Erken Turoliyen için referans bir lokalite olan Çorakyerler’in de yurt dışında malzemeleri bulunmaktadır. Çorakyerler suid koleksiyonu açısından da iyi korunmuş örneklere sahip olup, özellikle Suinae alt ailesinin yıllardır süren taksonomik problemlerine ışık tutma potansiyeline sahiptir. Zürih Üniversitesi Paleontoloji Müzesi (PIMUZ) çeşitli Anadolu fosillerini bünyesinde barındırmaktadır, bu müzede Çorakyerler’in suid örnekleri az sayıda da olsa bulunmaktadır. Bunlar adına yapılan ilk tanımlama Dicoryphochoerus olmuştur ve müzede bu etiketle depolanmıştır. Bu çalışmada, bu müzedeki Çorakyerler suidlerinin revizyounu yapılmıştır. Örneklerin morfolojik ve morfometrik verileri Çorakyerler’in genel suid koleksiyonu ile uyumlu görünmekle birlikte, tanımlamanın Hippopotamodon major olarak güncellenmesi sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TARHAN, E., MAYDA, S., YAVUZ, A. Y., EROL, A. S. (2018). Zürih Üniversitesi Paleontoloji Müzesi’nde Bulunan Çorakyerler Suidae Materyallerinin Revizyonu. MASROP E-Dergi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 70–75. https://ajindex.com/articles/789482

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Alan 1997:
  2. Alan, N., MTA Tabiat Tarihi Müzesi Tersiyer Dönem Karasal Fosil Memeli Kataloğu Oluşturulması, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 1997.Bonis-Bouvrain: 1996:
  3. Bonis, L. de and Bouvrain, G., Suidae du Miocène supérieur de Grèce, Bulletin du Muséum national d’Histoire naturelle, 4.18.c.1, 1996, 107–132. Fortelius vd. 1996:
  4. Fortelius, M.-van der Made J.-Bernor, R. L., “Middle and Late Miocene Suoidea of Central Europe and the Eastern Mediterranean: evolution, biogeography and paleoecology”, The Evolution of Western Eurasian Neogene Mammal Faunas, Ed. R. L. Bernor, V. Fahlbusch, H. W. Mittmann, New York, 1996, 344-377. Geraads vd. 2005: Geraads D.-Kaya T.-Mayda S., “Late Miocene large mammals from Yulaflı, Thrace region, Turkey, and their biogeographic implications”, Acta Palaeontologia Polonica 50, 2005, 523-544. Hünermann 1968: Hünermann K. A., “Die Suidae (Mammalia, Artiodactyla) aus den Dinotheriensanden (Unterpliozaen = Pont) Rheinhessens (SW Deutschland)”, Mémoire suisse de Paléontologie 86, 1968, 1-96. Hürzeler 1982:
  5. Hürzeler, J., “Sur le suide du lignite de Monte bamboli (prov. Grosseto, Italie)”, Comptes rendus de I'Academie Sciences Paris 295, 1982, 697-701. Kaya-Mayda: 2011:
  6. Kaya, T.-Mayda, S., Marmara (Çanakkale, Tekirdağ) ve Batı Anadolu’da (Muğla, Denizli) Bulunan Yeni Memeli Fosil Yataklarının Araştırılması. Ege Üniversitesi Bilimsel Araştırma Proje Raporu, No: 2009-TTM-001. İzmir, 2011, 90. Kostopoulos 1994: Kostopoulos D., “Microstonyx major (Suidae, Artiodactyla) from the late Miocene locality of “Nikiti-1”, Macedonia, Greece; some remarks about the species”, Bulletin of the Geological Society of Greece 30.1, 1994, 341-355. Kostopoulos vd. 2001:
  7. Kostopoulos, D. S.-Spassov, N.-Kovachev, D., “Contribution to the study of Microstonyx: evidence from Bulgaria and the SE European populations”, Geodiversitas 23.3, 2001, 411-437. Kostopoulos-Sen 2016: Kostopoulos D. S.-Sen S., “Suidae, Tragulidae, Giraffidae, and Bovidae, in Sen S. (ed.), Late Miocene mammal locality of Küçükçekmece, European Turkey”, Geodiversitas 38.2, 2016, 273-298. Liu vd. 2004:
  8. Liu, L.-Kostopoulos, D. S., Fortelius, M., “Late Miocene Microstonyx remains (Suidae, Mammalia) from Northern China”, Geobios 37, 2004, 49–64. Liu vd. 2005:
  9. Liu, L.-Kostopoulos, D. S., Fortelius, M., “Suidae (Mammalia, Artiodactyla) from the late Miocene of Akkaşdağı, Turkey”, Geology, mammals and environments at Akkaşdağı, Late Miocene of Central Anatolia, ed. S. Sen, Geodiversitas 27.4,