Dergiler / Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Okulda Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB)

Sayfa
1–10
Yayın Tarihi
2011-11-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, DEHB’nin sağaltımındauygulanabilecek okul temelli eğitim programlarından söz edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dikkat eksikliği -/Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), DSM-IV’ e göre, dikkat eksikliği, aşırıhareketlilik ve dürtüsellik kavramları ile tanımlanır (Häcker ve Stapf, 2004).
📊
Temel Bulgular & Veri:Çocuklukta ve ergenlikte ensık karşılaşılan problemlerden birisidir (Lauth ve Naumann, 2009; Nathrath ve Wölfl, 2006).
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, DEHB’nin sağaltımındauygulanabilecek okul temelli eğitim programlarından söz edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2004 Verileri
⚙️Değişkenler:Dikkat eksikliği-/Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) · öğrenci · öğretmen

Özet

Dikkat eksikliği -/Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), DSM-IV’ e göre, dikkat eksikliği, aşırıhareketlilik ve dürtüsellik kavramları ile tanımlanır (Häcker ve Stapf, 2004). Çocuklukta ve ergenlikte ensık karşılaşılan problemlerden birisidir (Lauth ve Naumann, 2009; Nathrath ve Wölfl, 2006). Bu problem,öğrencilerin okuldaki davranışlarını ve okul başarılarını olumsuz yönde etkilemektedir. Bu nedenle, hemöğretmenlerin hem de öğrencilerin DEHB ile baş etmede desteğe gereksinimlerinin olduğu bilinmektedir(Altherr, 2006). Çoğu zaman öğretmenler ve ailelerin bu çocukların davranış problemleri karşısındakendilerini çaresiz hissetmeleri, DEHB konusundaki çalışmaların önemini artırmaktadır. Bu nedenle, buçalışmada, DEHB’ye ilişkin temel bilgilere, DEHB’li öğrencilerin sınıf içi davranış özelliklerine,DEHB’nin yaygınlığına ve eşlik eden problemlere, DEHB’li çocukların güçlü oldukları yönlere vegelişimsel risklerinin neler olduğuna ilişkin bilgilere yer verilmiştir. Ayrıca, DEHB’nin sağaltımındauygulanabilecek okul temelli eğitim programlarından söz edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özmen, S. K., ÖZMEN, S. K. (2011). Okulda Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB). Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 1–10. https://ajindex.com/articles/248640

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Ackermann-Stoletzky, K. & Stoletzky, C. (2004). Das ADS-Handbuch. Therapiemöglichkeiten und Praxishilfen für Eltern und Pädagogen. Moers: Brendow & Sohn. Adam, C., Döpfner, M., Lehmkuhl, G. (2002). Der Verlauf von Aufmerksamkeitsdefizit- /Hyperaktivitätsstörungen Entwicklung,11(2),73-81.doi:10.1026/0942- 5403.11.2.73 (ADHS) im Jugend-und Erwachsenenalter. Kindheit und Aktaş, T. (2000). Dikkat Eksikliği Çeken Çocukların Eğitimi ve Öğretmenin Rolü. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19 (2), 9-13. url:http://egitim.cu.edu.tr/efdergi/makaleler.asp
  2. Altherr, P. (2006). Entwicklung und Erfahrungen mit einem Computergestützten ADS-Mediatoren Training für Lehrer. Kindheit und Entwicklung,15(1), 27-34.doi:10.1026/0942- 5403.15.1.27 Aust-Claus, E. & Hammer, P. M. (2002). Das A-D-S Buch: Aufmerksamkeits-Defizit-Syndrom. Ratingen: Oberstebrink. Barkley, R. A. (2005). Das grosse ADHS-Handbuch für Eltern: Verantwortung übernehmen für Kinder mit Aufmerksamkeitsdefizit und Hyperaktivität. Bern: Hans Huber. Bilgiç, A., Kılıç, B. G., Gürkan, K., Aysev, A. (2006). Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Tanısı Konulan Bir Klinik Örneklemde Yıkıcı Davranış Bozuklukları ve Özgül Öğrenme Bozuklukları. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 13(2),54-59. url:http://www.psikiyatridizini.org/journal_details.php?journalid=17
  3. Czerwenka, K. (2002).
  4. Aufmerksamkeitsstörung, Hyperaktivität und Lehrerverhalten. In Czerwenka, K. (Ed.), Das Aufmerksamkeitsgestörte und Hyperaktive Kind (pp.79-95). Weinheim: Beltz. Çakaloz, B., Akay, A. P., Günay, T. (2007). Karşı Olma Karşı Gelme Bozukluğunun Eşlik Ettiği ve Etmediği Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Tanılı Çocukların Davranışsal Sorunlar, Ders Başarısı ve Akran İlişkileri Açısından Değerlendirilmesi. New/Yeni Symposium Journal, 45(2), 84-92. url:http://www.yenisymposium.net/index.htm
  5. Döpfner, M., Frölich, J. & Lehmkuhl, G. (2000). Ratgeber Hyperkinetische Störungen. Göttingen: Hogrefe. Döpfner, M., Lehmkuhl, G. (2002). Evidenzbasierte Therapie von Kindern und Jugendlichen mit Aufmerksamkeitsdefizit-/Hyperaktivitätsstörung (ADHS). Praxis der Kinderpsychologie und Kinderpsychiatrie, 51, 419-440. http://www.v-r.de/de/redirect/z/500024/
  6. Döpfner, M. & Lehmkuhl, G. (2005). Störungen der Aufmerksamkeit und Hyperaktivität. In Schlottke, P. F., Silbereisen, R. K., Schneider, S. & Lauth, G. W. (Ed.), Störungen im Kindes- und Jugendalter- Grundlagen und Störungen im Entwicklungsverlauf (pp.609-648). Göttingen: Hogrefe. Farnkopf, R. (2002).