Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2013 / Cilt: 38 - Sayı: 167

Anne-Baba eğitimi programının çocuklardaki davranış sorunları ve anne-babaların depresyon düzeylerine etkisi

The effect of parent training program on behavioral problems of children and the depression levels of parents

Sayfa
98–113
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda, anne-baba eğitimi programına katılan anne-babaların çocuklarının davranış sorunlarında anlamlı düzeyde bir azalma olmuş, aynı zamanda anne-babaların başlangıçta da normal sınırlarda olan depresyon düzeylerinde anlamlı düzeyde bir düşme kaydedilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın temel amacı, davranış sorunları olan çocukların anne-babalarına yönelik bir anne-baba eğitimi programının, çocuklardaki davranış sorunları ve anne-babaların depresyon düzeyleri üzerine etkisini araştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya 8 deney, 8 kontrol grubu olmak üzere toplam 16 anne-baba katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda, anne-baba eğitimi programına katılan anne-babaların çocuklarının davranış sorunlarında anlamlı düzeyde bir azalma olmuş, aynı zamanda anne-babaların başlangıçta da normal sınırlarda olan depresyon düzeylerinde anlamlı düzeyde bir düşme kaydedilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın temel amacı, davranış sorunları olan çocukların anne-babalarına yönelik bir anne-baba eğitimi programının, çocuklardaki davranış sorunları ve anne-babaların depresyon düzeyleri üzerine etkisini araştırmaktır. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu araştırma deseni kullanılmıştır. Çalışmaya 8 deney, 8 kontrol grubu olmak üzere toplam 16 anne-baba katılmıştır. Veri toplama aracı olarak “4-18 Yaş Çocuk ve Gençlerde Davranış Değerlendirme Ölçeği” ve “Beck Depresyon Envanteri” kullanılmıştır. Deney grubuna haftada bir kez olmak üzere 7 hafta süreyle “Anne-Baba Eğitimi Programı” uygulanmıştır. Verilerin analizinde deney grubunun öntest puanlarının karşılaştırılmasında “Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi” ve grupların fark puanları arasındaki farkın anlamlılığı için “Mann Whitney U Testi” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, anne-baba eğitimi programına katılan anne-babaların çocuklarının davranış sorunlarında anlamlı düzeyde bir azalma olmuş, aynı zamanda anne-babaların başlangıçta da normal sınırlarda olan depresyon düzeylerinde anlamlı düzeyde bir düşme kaydedilmiştir.

Abstract

The main purpose of this study is to investigate the effects of a parent training program on parents having children with behavioral problems and the depression levels of parents. Pretestposttest control group design was used in this study. In the study, there were eight parents in the experimental group and eight parents in the control group. To gather data, “Child Behavior Checklist/4-18” and “Beck Depression Questionnaire” were utilized. In the experimental group, “parent training program” was applied each week for seven weeks. For the analysis of the data, the experimental group’s pretest scores were compared with “Wilcoxon Signed Rank Test” and for the significance of difference of scores, “Mann Whitney U Test” was used. Findings of the study indicate that as a result of parent training program, there is meaningful decrease in children’s behavioral problems, while the depression levels of parents were found to decrease meaningfully.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYMAK, S. Ö. (2022). Anne-Baba eğitimi programının çocuklardaki davranış sorunları ve anne-babaların depresyon düzeylerine etkisi. Eğitim ve Bilim, Cilt: 38 - Sayı: 167, 98–113. https://ajindex.com/articles/497502

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Akgün, E. (2008). “Anne-Çocuk İlişkisini Oyunla Geliştirme Eğitiminin Anne-Çocuk Etkileşim Düzeyine Etkisi.” Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  2. Anastopoulos, A.D., Shelton, T.L., DuPaul, G.J. & Guevremont, D.C. (1993). Parent training for attention-deficit hyperactivity disorder: Its impact on parent functioning. Journal of Abnormal Child Psychology, 21, 581–596.
  3. Arkan, B. & Üstün, B. (2009). Davranım Bozukluğu Olan Çocuklara Psikiyatrik Yaklaşımda Anne- Baba Eğitim Programları: İki Örnek Bağlamında Bir Değerlendirme. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar,1, 155-174.
  4. Arkan, B. & Üstün, B. (2010). Ebeveyn Eğitim Programlarını Değerlendirme Rehberi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 3(2), 102-107, [Online]: http://www.deuhyoedergi.org adresinden 12 Mayıs 2011 tarihinde indirilmiştir. Beelmann, A (2003). Effektivität behavioraler elterntrainingsprogramme: Ergebnisse zweier pilotstudien zur Prävention dissozialen verhaltens. Psychologie in Erziehung und Unterricht, 50, 310-323.
  5. Bekman, S. & Koçak, A. A. (2011). Beş Ülkeden Anneler Anlatıyor I: Anne-Çocuk Eğitim Programı Kimler İçin ve Neden Etkili? Eğitim ve Bilim, 36, 160, 171-183.
  6. Bolat, E. Y. & Gürsoy, F. (2011). Beş-Altı Yaş Grubu Çocuğa Sahip Anne-Babaların Çocuk Yetiştirme Tutum Ve Davranışlarında Anne-Baba Eğitiminin Etkisi. Çağdaş Eğitim, 36(386), 23-29.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel Desenler. Ankara:
  8. Pegem Akademi. Büyüköztürk, Ş. (2010).Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (11.Baskı). Ankara:
  9. Pegem Akademi. Chorpita, B. F., Yim, L. M., Donkervoet, J. C., Arensdorf, A., Amundsen, M. J., McGee, C., Serrano, A., Yates, A. Burns, J. A. & Morelli, P. (2002). Toward large-scale implementation of empirically supported treatments for children: A review and observations by the Hawaii empirical basis to services task force. Clinical Psychology: Science and Practice, 9(2), 165-190.
  10. Dadds, M. R. & McHugh, T. A. (1992). Social support and treatment outcome in behavioral family therapy for child conduct problems. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 60(2), 252-259.
  11. Döpfner, M. & Lehmkuhl, G. (2002). Evidenzbasierte therapie von kindern und jugendlichen mit aufmerksamkeitsdefizit-/hyperaktivitätsstörung(ADHS). Praxis Kinderpsychologie und Kinderpsychiatrie, 51, 419-440.
  12. Döpfner, M. & Lehmkuhl, G. (2005). Störungen der aufmerksamkeit und hyperaktivität. In. P. F. Schlottke, R. K. Silbereisen, S. Schneider & G. W. Lauth (