Dergiler / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2012 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Yetişkinlerde dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu'nun demografik değişkenlere, öfke ve öfke ifade tarzına göre incelenmesi

Analysis of ADHD according to demographic variables, anger and anger expression in adults

Sayfa
45–67
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öfke kontrol puanları gerek DEHB alt boyutlarında gerekse toplam puanda anlamlı bir ilişki vermemiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın temel amacı, yetişkin örneklemde DEHBnin demografik değişkenler ile öfke ve öfke ifade tarzına göre incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu 2010-2011 güz yarıyılında Kafkas Üniversitesi pedagojik formasyon programına devam eden lisans mezunu bireyler oluşturmaktadır (n=190).
💡
Sonuç & Katkı:Öfke kontrol puanları gerek DEHB alt boyutlarında gerekse toplam puanda anlamlı bir ilişki vermemiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2010-2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın temel amacı, yetişkin örneklemde DEHBnin demografik değişkenler ile öfke ve öfke ifade tarzına göre incelenmesidir. Araştırma tarama modelinde yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu 2010-2011 güz yarıyılında Kafkas Üniversitesi pedagojik formasyon programına devam eden lisans mezunu bireyler oluşturmaktadır (n=190). Katılımcıların yaş ortalamaları 25tir. Veri toplama araçları olarak, Kişisel Bilgi Formu, Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Ölçeği ve Sürekli Öfke - Öfke İfade Tarzı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, DEHB alt ölçeklerinde üst düzeyde en sık görülen DEHB alt boyutunun dikkat eksikliği olduğu görülmüştür. Genel toplamda, üst düzey DEHBnin oranı %3.7 dir. DEHB, Sorun alt ölçeğinde cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermiştir. Kadınların sorun davranışları erkeklere göre daha çok sergiledikleri görülmüştür. Gerek alt boyutlarda gerekse toplam puanda medeni duruma ve sigara kullanımına göre anlamlı bir farklılık ortaya çıkmamıştır. Alkol kullanımı ise, sorun alt ölçeğinde anlamlı bir farklılık göstermiştir. Ailede psikolojik bir rahatsızlığın olup olmaması ile dikkat eksikliği alt boyutunda anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır. Katılımcıların dikkat eksikliği, aşırı hareketlilik, sorun alt boyutları ile DEHB toplam puanları ile sürekli öfke, içe yönelik öfke ve dışa yönelik öfke ile anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Öfke kontrol puanları gerek DEHB alt boyutlarında gerekse toplam puanda anlamlı bir ilişki vermemiştir.

Abstract

The main object of this research is an analysis of ADHD according to Demographic Variables, Anger and Anger Expression among Adult samples. Survey searching model was used in this research. The participants of this study graduated from the University BA program and ongoing pedagogical formation program in 2010-2011 fall semester (n = 190). Their average age was 25. The personal information derived from Adult Attention Deficit Hyperactivity Scale and Trait Anger, and Anger Expression Scale was used as data collection tools. According to results of this study, as a subscales of ADHD, attention deficit had the most common and high level in the samples. In general sample, ratings of high level ADHD were %3. In this research it was found that there was a significant difference between male and female participants in ADHD Problem subscale. In addition, analysis of the ADHD Problem subscale data indicated that the Female participants were significantly more problem than the Male participants. There were no differences between marital status and smoking on the subscale and total point. On the problem subscale, in terms of Alcohol use, there were significant differences between the groups. Presence or absence of psychological disorder in the family with the attention deficit subscale showed a significant difference. It was found out that there were significant relationship between Participants attention deficit, hyperactivity points and ADHD sub-scale of the problem with total scores of trait anger and anger in and anger out. Anger control scores did not have a meaningful relationship with subscales and total score of ADHD.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZMEN, A., KAYMAK, S. Ö. (2022). Yetişkinlerde dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu'nun demografik değişkenlere, öfke ve öfke ifade tarzına göre incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 45–67. https://ajindex.com/articles/454615

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Adam, C., Döpfner, M. & Lehmkuhl, G. (2002). “Der verlauf von aufmerksamkeitsdefizit-/ hyperaktivitaetsstörungen(ADHS) im jugend- und Erwachsenenalter”. Kindheit und Entwicklung, 11 (2), 73-81.
  2. Ateşçi, F., Tüysüzoğulları, H. D., Özdel, O. & Oğuzhanoğlu, N. K. (2010). “Erişkinlerde Bipolar I Bozukluk ve Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Eştanısı: Bir Ön Çalışma”. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 20(1), 66-73.
  3. Aydın, H., Diler, R. S., Yurdagül, E., Uğuz, Ş. & Şeydaoğlu, G. (2006). “DEHB Tanılı Çocukların Ebeveynlerinde DEHB Oranı”. Klinik Psikiyatri, 9, 70-74.
  4. Aysev, A. & Öner, P. ( 2002). “Çocuklukta Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Tanısı Almış Olguların Ergenlik Dönemindeki Psikiyatrik Durumlarının İncelenmesi”. Kriz Dergisi, 10 (2), 41-48.
  5. Barkley, R. A. (2004). “Driving Impairments in Teens and Adults with Attention-deficit / Hyperactivity Disorder”. Psychiatric Clinics of North America, 27, 233–260. Bonekamp, E. & von Salisch, M. (2007). “Aergerregulierung bei Jungen Mit ADHS”. Zeitschrift für Psychiatrie, Psychologie und Psychotherapie, 35 (3), 189-198.
  6. Budak, S. (2000). Psikoloji Sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara:
  8. Pegem Akademi. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  9. Pegem Akademi. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik. Ankara:
  10. Pegem Akademi. Ceylan Özkan, A., Çulha, M. & Karakaş, S. (2008). „The effect of Tendency for Attention Deficit Hyperactivity Disorder on Personality Traits.“ International Journal of Psychophysiology. 69, 207-241.
  11. Doğan, S., Öncü, B., Saraçoğlu, G. V. & Küçükgöncü, S. (2008). “Üniversite Öğrencilerinde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Belirti Sıklığı ve Belirti Düzeyi ile İlişkili Gelişimsel, Akademik ve Psikolojik Etmenler”. Türkiye’ de Psikiyatri, 10(3), 109-115.
  12. Doğan, S., Öncü, B., Varol-Saraçoğlu, G. & Küçükgöncü, S. (2009). “Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği (ASRS-v1.1): Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirliği”. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 10, 77-87.
  13. DuPaul, G. J., Schaughency, E. A., Weyandt, L. L., Tripp, G., Kiesner, J., Ota, K. & Stanish, H. (2001). “Self-Report of ADHD Symptoms in University Students: Cross-gender and Cross-national Prevalence”. Journal of Learning Disabilities,34, 370-379.
  14. Duran, Ş. (2006). Psikiyatri Polikliniğin