Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightLiteratürde İstanbul’un kapısı olarak otogarların ele alınmamasından oluşan boşluğa katkı sunmak amacıyla yürütülen bu çalışmada, Türkiye sinemasında yapımları 1971-1987 yılları arasına denk düşen 10 film içerik analiz yöntemi ile ele alınmış ve bu çerçevede İstanbul’un, otogarların ve karayolu ulaşımının Türkiye sinemasında göç hikayelerinin ve kentsel mekânın ele alınışı açısından önemi tartışmaya açılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
İstanbul özelinde kentsel mekân ve göç hikayeleri, Türkiye sinemasında kimi zaman vazgeçilmez bir öge kimi zaman bir ana tema olarak karşımıza çıkmaktadır. 1960’lı yıllardan itibaren yoğun bir şekilde yaşanan iç göçle Anadolu’dan İstanbul’a gelen bireylerin yaşadıkları değişim ve dönüşüm, dönemin Türkiye sinemasının en önemli konularından birini oluşturmuştur. Bu çalışmada 1970 yılında faaliyete geçen İstanbul’un ilk resmi otogarı Harem Otogarı ve 1971 yılında faaliyete geçen Topkapı Otogarı’nın dönemin Türkiye sinemasındaki yansımaları incelenmiştir. Sosyal bilim literatüründe İstanbul’a ve İstanbul’dan göçün kapısı olarak ele alınan mekân büyük oranda Haydarpaşa Garı olmuştur ve otogarlar ile karayolu ulaşımının göç süreçlerindeki temel rolü göz ardı edilmiştir. Bu çalışmada, otogarların sinemadaki kullanımlarından yola çıkılarak, Harem ve Topkapı Otogarı’nın İstanbul’un varış ve ayrılış mekânları olarak nasıl ele alındığı ve karayolu ulaşımının dönemin göç hareketlerindeki önemli rolü vurgulanmıştır. Özellikle 1950 yılından itibaren, Türkiye’de gelişen ve değişen karayolu politikaları ve ulaşımdaki dönüşüme paralel olarak otogarlar şehrin giriş çıkış kapıları olmuştur. Literatürde İstanbul’un kapısı olarak otogarların ele alınmamasından oluşan boşluğa katkı sunmak amacıyla yürütülen bu çalışmada, Türkiye sinemasında yapımları 1971-1987 yılları arasına denk düşen 10 film içerik analiz yöntemi ile ele alınmış ve bu çerçevede İstanbul’un, otogarların ve karayolu ulaşımının Türkiye sinemasında göç hikayelerinin ve kentsel mekânın ele alınışı açısından önemi tartışmaya açılmıştır.
Abstract
In the cinema of Türkiye, urban spaces and migration stories—specifically those concerning Istanbul—have appeared as both indispensable elements and main themes. The transformation of individuals migrating from Anatolia to Istanbul became a defining topic of the cinema from the 1960s onwards. This study investigates the reflection of Istanbul's first official bus terminals in the films of this period: Harem Bus Terminal (1970) and Topkapı Bus Terminal (1971). Although Haydarpaşa Station is traditionally viewed in social science literature as the gateway to the city, this perspective overlooks the crucial role of road transport. By analyzing Harem and Topkapı as places of arrival and departure, this study highlights the importance of bus travel in migration history. Following transportation policy shifts after 1950, bus terminals became the de facto entry points to the city. To fill the gap in the literature, ten films from 1971 to 1987 were analyzed via content analysis, discussing the interplay between Istanbul, bus terminals, and road transport in migration narratives.