Dergiler / SineFilozofi / 2026 / Sayı: Özel Sayı: Sinematik Deneyim Özel Sayı

Ankara’nın Sinemasal Kartografyası: Harita Arayüzüyle Sinemasal Mekân Deneyimi

Ankara’s Cinematic Cartography: Experiencing Cinematic Space through the Map Interface

Sezer A. Kına(BAŞKENT ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0000-0002-0814-6915
Sayfa
233–252
Yayın Tarihi
2026-10-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, kartografik üretimin sinemasal görüntülerin coğrafi karşılıklarını belirlemenin ötesinde fiziksel mekân ile sinemasal temsil arasındaki ilişkilerin yeniden değerlendirildiği bir araştırma pratiği olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, sinemasal deneyimin dijital kartografik pratikler aracılığıyla nasıl yeniden yapılandırıldığını sinemasal mekânlara ilişkin bilgilerin üretimi ve etkileşimli temsili üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Harita arayüzünün sinemasal deneyim için sunduğu olanakların Ankara’da çekilen filmlerin mekân verilerinin işlendiği Ankara’nın Sinemasal Kartografyası örneği üzerinden sorgulandığı araştırmada, nitel tek durum çalışmasıyla kartografik üretim ve etkileşim düzeyleri incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, kartografik üretimin sinemasal görüntülerin coğrafi karşılıklarını belirlemenin ötesinde fiziksel mekân ile sinemasal temsil arasındaki ilişkilerin yeniden değerlendirildiği bir araştırma pratiği olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sinemasal Deneyim · Sinema Kartografisi · Sinemasal Mekân

Özet

Bu çalışma, sinemasal deneyimin dijital kartografik pratikler aracılığıyla nasıl yeniden yapılandırıldığını sinemasal mekânlara ilişkin bilgilerin üretimi ve etkileşimli temsili üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Harita arayüzünün sinemasal deneyim için sunduğu olanakların Ankara’da çekilen filmlerin mekân verilerinin işlendiği Ankara’nın Sinemasal Kartografyası örneği üzerinden sorgulandığı araştırmada, nitel tek durum çalışmasıyla kartografik üretim ve etkileşim düzeyleri incelenmiştir. Sinemasal mekânların tespiti, coğrafi olarak doğrulanması ve haritalandırılmasının film metniyle kurulan deneyimi nasıl biçimlendirdiği; oluşturulan arayüzün hangi gezinme, karşılaştırma ve anlamlandırma olanaklarını sunduğu sorgulanmıştır. Üretim süreci için düşünümsel, arayüz için gezinti çözümlemesinin birlikte kullanıldığı çalışma kapsamında araştırmacının film metniyle kurduğu deneyim ve arayüzün etkileşim olanakları birlikte değerlendirilmiştir. Bulgular, kartografik üretimin sinemasal görüntülerin coğrafi karşılıklarını belirlemenin ötesinde fiziksel mekân ile sinemasal temsil arasındaki ilişkilerin yeniden değerlendirildiği bir araştırma pratiği olduğunu göstermektedir. Etkileşimli arayüzün ise mekânsal kayıtların filmlerin anlatısal sürekliliğinden bağımsız olarak farklı ölçeklerde ve ilişkiler içinde incelenmesine olanak tanıdığı değerlendirilmektedir. Çalışma, kartografik üretimde gerçekleştirilen seçimlerin etkileşimli temsilin koşullarını biçimlendirdiğini ortaya koyarak harita yüzeyini sinemasal deneyimin yeniden kurulduğu bir alan olarak çerçevelemektedir.

Abstract

This study aims to examine how cinematic experience is reconfigured through digital cartographic practices by focusing on the production and interactive representation of information about cinematic spaces. Employing a qualitative single-case study design, the research examines cartographic production and interaction through Ankara’s Cinematic Cartography, an interactive map incorporating spatial data from films shot in Ankara. It investigates how the identification, geographical verification, and mapping of cinematic spaces shape the experience of engaging with film texts, and what possibilities for navigation, comparison, and interpretation are offered by the resulting interface. Combining reflexive analysis of the production process with walkthrough analysis of the interface, the study evaluates the researcher’s engagement with film texts alongside the interactive possibilities afforded by the interface. The findings demonstrate that cartographic production extends beyond identifying the geographical locations of cinematic images, constituting a research practice in which the relationships between physical space and cinematic representation are reconsidered. The interactive interface, in turn, enables spatial records to be examined across different scales and relationships independently of the narrative continuity of films. By demonstrating how decisions made during cartographic production shape the conditions of interactive representation, the study conceptualizes the map surface as a space in which cinematic experience is reconfigured.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kına, S. A. (2026). Ankara’nın Sinemasal Kartografyası: Harita Arayüzüyle Sinemasal Mekân Deneyimi. SineFilozofi, Sayı: Özel Sayı: Sinematik Deneyim Özel Sayı, 233–252. https://doi.org/10.31122/sinefilozofi.1970861

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (47)

  1. Abisel, N. (2003). Sessiz Sinema. Om.
  2. Aertsen, V., Gámir, A., Manuel, C. & Melgar, L. (2016). Analysis of a Filmed Urban Area Through a GIS Tool: Madrid Movie Map. C. Lukinbeal, L. Sharp, E. Sommerlad & A. Escher (Ed.), Media’s Mapping Impulse (pp. 213–233). Franz Steiner.
  3. Aitken, S. C. & Zonn, L. E. (1994). Re-presenting the Place Pastiche. S. C. Aitken & L. E. Zonn (Ed.), Place, Power, Situation, and Spectacle: A Geography of Film (pp. 3–25). Rowman & Littlefield.
  4. Aksoy, O. (Yönetmen). (1974). Mahcup Delikanlı [Film]. Akün.
  5. Atadeniz, Y. (Yönetmen). (1972). Tuzsuz Deli Bekir [Film]. Saner.
  6. Balázs, B. (2013). Görünen İnsan (O. Kasap, Çev.). Say. (Eser ilk olarak 1924 yılında yayımlanmıştır).
  7. Boyacıoğlu, A. (Yönetmen). (2010). Siyah Beyaz [Film]. Gezici.
  8. Caquard, S. & Cartwright, W. (2014). Narrative Cartography: From Mapping Stories to the Narrative of Maps and Mapping. The Cartographic Journal, 51(2), 101–106. https://doi.org/10.1179/0008704114Z.000000000130
  9. Casetti, F. (2011). Sinemasal Deneyim (D. Kırmızı, Çev.). sinecine, 2(2), 81–93. https://izlik.org/JA49BC92BC
  10. Castro, T. (2008). Sinemada Haritasal Kent Anlayışı: Albert Kahn’ın “Dünya Arşivi” Deneyimi (1912–1931). M. Öztürk (Ed.), Sinematografik Kentler: Mekânlar, Hatıralar, Arzular (pp. 82–92). Agora.
  11. Castro, T. (2009). Cinema’s Mapping Impulse: Questioning Visual Culture. The Cartographic Journal, 46(1), 9–15. https://doi.org/10.1179/000870409X415598
  12. Conley, T. (2007). Cartographic Cinema. University of Minnesota.
  13. Crampton, J. W. & Krygier, J. (2005). An Introduction to Critical Cartography. ACME: An International Journal for Critical Geographies, 4(1), 11–33. https://doi.org/10.14288/acme.v4i1.723
  14. Çam, A. (2016). Sinemasal Mekânlar ve Sinemasal Mekânların Çözümlenmesi. sinecine, 7(2), 7–37. https://doi.org/10.32001/sinecine.537771
  15. de Certeau, M. (2008). Gündelik Hayatın Keşfi I: Eylem, Uygulama, Üretim Sanatları (L. Arslan Özcan, Çev.). Dost.
  16. Debord, G. (1957). Paris Psikocoğrafya Rehberi: Aşk Tutkuları Üzerine Söylem – Atmosferik Birimlerin Sürüklenmesinin ve Konumlanmasının Psikocoğrafik Eğimleri [Harita]. MACBA.
  17. Debord, G. (2006). Introduction to a Critique of Urban Geography (K. Knabb, Çev.). K. Knabb (Ed.), Situationist International Anthology (pp. 8–12). Bureau of Public Secrets. (Eser ilk olarak 1955 yılında yayımlanmıştır).
  18. Duru, Y. (Yönetmen). (1966). Meydan Köpeği [Film]. Tura.
  19. Escher, A. (2006). The Geography of Cinema: A Cinematic World. Erdkunde, 60(4), 307–314. https://doi.org/10.3112/erdkunde.2006.04.01
  20. Gören, Ş. (Yönetmen). (1975). Köprü [Film]. Akün.
  21. Gözen, O. (Yönetmen). (1993). Sönen Ocak [Film]. Metro.
  22. Hallam, J. (2010). Film, Space and Place: Researching a City in Film. New Review of Film and Television Studies, 8(3), 277–296. https://doi.org/10.1080/17400309.2010.499768
  23. Harley, J. B. (1989). Deconstructing the Map. Cartographica, 26(2), 1–20. https://doi.org/10.3138/E635-7827-1757-9T53
  24. Heaton, J. (2004). Reworking Qualitative Data. Sage.
  25. Henig, L., Ventura, S. & Ebbrecht-Hartmann, T. (2024). Playful Images: Visual Holocaust Memory, Digital Media, and the Visual Walkthrough Method. Memory, Mind & Media, 3, e19. https://doi.org/10.1017/mem.2024.13
  26. Karcher, K., McCuaig, J. & King-Hill, S. (2024). (Self-)Reflection/Reflexivity in Sensitive, Qualitative Research: A Scoping Review. International Journal of Qualitative Methods, 23, 1–15. https://doi.org/10.1177/16094069241261860
  27. Kayiş, E. (Yönetmen). (2021). Anadolu Leoparı [Film]. Tato.
  28. Kennedy, C. B. & Lukinbeal, C. (1997). Towards a Holistic Approach to Geographic Research on Film. Progress in Human Geography, 21(1), 33–50. https://doi.org/10.1191/030913297673503066
  29. Kına, S. A. (2022). Ankara’nın Sinemasal Kartografyası [Etkileşimli Harita]. https://ankaracinemap.sezerkina.com
  30. Kına, S. A. (2026). Sinemada Kentin Dönüşümünü Seyretmek: Ankara Örneği [Doktora Tezi]. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  31. Kitchin, R., & Dodge, M. (2007). Rethinking Maps. Progress in Human Geography, 31(3), 331–344. https://doi.org/10.1177/0309132507077082
  32. Kollyri, L. & Milioni, D. L. (2022). “Spectacular” User Subjectivities on Instagram: A Discursive Interface Analysis. International Journal of Communication, 16, 5358–5380. https://ijoc.org/index.php/ijoc/article/view/19331
  33. Lefebvre, H. (2011). Kentsel Devrim (S. Sezer, Çev.). Sel.
  34. Lefebvre, H. (2014). Mekânın Üretimi (I. Ergüden, Çev.). Sel.
  35. Lefebvre, H. (2015). Şehir Hakkı (I. Ergüden, Çev.). Sel.
  36. Light, B., Burgess, J. & Duguay, S. (2018). The Walkthrough Method: An Approach to the Study of Apps. New Media & Society, 20(3), 881–900. https://doi.org/10.1177/1461444816675438
  37. Lukinbeal, C. (2025). Cinematic Cartography: Scale, Analysis, Topography. Routledge.
  38. Nold, C. (2009). Introduction: Emotional Cartography—Technologies of the Self. C. Nold (Ed.), Emotional Cartography: Technologies of the Self (pp. 3–14). Wellcome Trust.
  39. Olmos-Vega, F. M., Stalmeijer, R. E., Varpio, L. & Kahlke, R. (2023). A Practical Guide to Reflexivity in Qualitative Research: AMEE Guide No. 149. Medical Teacher, 45(3), 241–251. https://doi.org/10.1080/0142159X.2022.2057287
  40. Roberts, L. & Hallam, J. (2014). Film and Spatiality: Outline of a New Empiricism. J. Hallam & L. Roberts (Ed.), Locating the Moving Image: New Approaches to Film and Place (pp. 1–30). Indiana University.
  41. Sorak, Ö. F. & Sorak, İ. (Yönetmen). (2019). Aşk Tesadüfleri Sever 2 [Film]. Böcek.
  42. Stanfill, M. (2015). The Interface as Discourse: The Production of Norms Through Web Design. New Media & Society, 17(7), 1059–1074. https://doi.org/10.1177/1461444814520873
  43. Turvy, A. (2025). Comparing TikTok and Instagram’s Sociotechnical Environments for Cultural Production. Platforms & Society, 2, 1–20. https://doi.org/10.1177/29768624251359796
  44. Varela Martínez, D. & Kaun, A. (2019). The Netflix Experience: A User-focused Approach to the Netflix Recommendation Algorithm. T. Plothe & A. M. Buck (Ed.), Netflix at the Nexus: Content, Practice, and Production in the Age of Streaming Television (pp. 197–211). Peter Lang.
  45. Wang, W. Y. & Lobato, R. (2019). Chinese Video Streaming Services in the Context of Global Platform Studies. Chinese Journal of Communication, 12(3), 356–371. https://doi.org/10.1080/17544750.2019.1584119
  46. Webb, M. (Yönetmen). (2009). 500 Days of Summer [Aşkın 500 Günü] [Film]. Watermark.
  47. Yin, R. K. (2018). Case Study Research and Applications: Design and Methods. Sage.