Dergiler / Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 6 Sayı: 12

EMEVİLER DÖNEMİNDE VAAZ ve DİNÎ KISSA

Sayfa
174–180
Yayın Tarihi
2017-07-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bütün bunlara bağlı olarak özellikle Emeviler döneminde bu tür çok rağbet görmüş, sadece otorite tarafından değil bu dönemdeki siyâsî gruplar tarafından bir dinî ve siyâsî bir propaganda aracı olarak da kullanılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Emeviler dönemi vaaz ve dinî kıssa türünün ciddi anlamda gelişip öne çıktığı bir dönem olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca Emeviler döneminde siyâsî kargaşaların ve otoriteye karşı yapılan isyanların artış göstermesi vaaz ve nasihat türünün halifeler tarafından da desteklenmesini sağlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bütün bunlara bağlı olarak özellikle Emeviler döneminde bu tür çok rağbet görmüş, sadece otorite tarafından değil bu dönemdeki siyâsî gruplar tarafından bir dinî ve siyâsî bir propaganda aracı olarak da kullanılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Vaaz · Dinî Kıssa · Emeviler

Özet

Emeviler dönemi vaaz ve dinî kıssa türünün ciddi anlamda gelişip öne çıktığı bir dönem olmuştur. Özellikle Emeviler döneminde bu türün daha çok rağbet görmesinin sebebi bu dönemin Sadru’l-İslâm dönemine daha yakın bir dönem olması, bu yönüyle toplumun ibadete dayalı hayata daha fazla sarılmış olmasıdır. Ayrıca Emeviler döneminde siyâsî kargaşaların ve otoriteye karşı yapılan isyanların artış göstermesi vaaz ve nasihat türünün halifeler tarafından da desteklenmesini sağlamıştır. Öyle ki Emevi halifesi Muâviye bu türden meclislerin her gün sabah ve akşam namazlarından sonra yapılmasını emretmiş, dinî konularda hitapta bulunan kişilere özel statüler vermiştir. Çünkü toplumu aşırılıklardan uzak tutmak, dünyadan uzaklaşıp ahirete tutunmalarını, iyiliğe ve fazilete teşvik edilmelerini sağlamak, gayr-ı ahlâkî davranışlardan uzaklaştırmak, toplumun inanç değerleri göz önüne alındığında, ancak dinî nasihatlerle gerçekleştirilebilirdi. Bütün bunlara bağlı olarak özellikle Emeviler döneminde bu tür çok rağbet görmüş, sadece otorite tarafından değil bu dönemdeki siyâsî gruplar tarafından bir dinî ve siyâsî bir propaganda aracı olarak da kullanılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İpek, M. S. (2017). EMEVİLER DÖNEMİNDE VAAZ ve DİNÎ KISSA. Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 12, 174–180. https://ajindex.com/articles/1248159

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Brockelmann, Carl, Târihu’l-Edebi’l-Arabî I – VI, nşr. Dâru’l-meârif, çvr. Abdulhalim en-Neccâr, Kâhire 1991, I, 257 el-Câḥıẓ, el-Beyân ve’t-Tebyîn, I – IV, (7. Baskı), nşr. Muhammed Abdusselam Harun, Kâhire, 1998.
  2. Cirit, Hasan, TDVİA, “Vaaz” maddesi, cilt:42, s.404 - 407, İstanbul, 2012. Ḍayf, Şevki, el-Asru’l-İslâmî, Dâru’l-meârif, Kahire, 1960. Ḍayf, Şevki, el-Fenn ve Meẕâhibuh fi’n-Nesri’l-Arabî, (13. Baskı), Dâru’l-Meârif, Kahire, 1960. Ferrûh, Ömer, Târihu’l-Edebi’l-Arabî, I-IV, Dâru’l-İlm, Beyrut, 1981. Hassân, Abdulhakim, et-Tasavvuf fi’ş-Şi’ri’l-Arabi’l-İslâmi, Neş’etuhu ve Taṭavvuruhu hatta Ahiri’l-Ḳarni’s-Sâlisi el-Hicrî, Şam, 2010. İbn ‘Abdi Rabbih, el-İkdu’l-Ferîd, I – IV, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, (1. Baskı), Beyrut, 1983.
  3. Safvet, Ahmet Zeki, Cemheretu Hutabi’l-Arab, I - III, (1. Baskı), Beyrut, 1937.
  4. Brockelmann, Carl, Târihu’l-Edebi’l-Arabî I – VI, nşr. Dâru’l-meârif, çvr. Abdulhalim en-Neccâr, Kâhire 1991, I, 257 el-Câḥıẓ, el-Beyân ve’t-Tebyîn, I – IV, (7. Baskı), nşr. Muhammed Abdusselam Harun, Kâhire, 1998.
  5. Cirit, Hasan, TDVİA, “Vaaz” maddesi, cilt:42, s.404 - 407, İstanbul, 2012. Ḍayf, Şevki, el-Asru’l-İslâmî, Dâru’l-meârif, Kahire, 1960. Ḍayf, Şevki, el-Fenn ve Meẕâhibuh fi’n-Nesri’l-Arabî, (13. Baskı), Dâru’l-Meârif, Kahire, 1960. Ferrûh, Ömer, Târihu’l-Edebi’l-Arabî, I-IV, Dâru’l-İlm, Beyrut, 1981. Hassân, Abdulhakim, et-Tasavvuf fi’ş-Şi’ri’l-Arabi’l-İslâmi, Neş’etuhu ve Taṭavvuruhu hatta Ahiri’l-Ḳarni’s-Sâlisi el-Hicrî, Şam, 2010. İbn ‘Abdi Rabbih, el-İkdu’l-Ferîd, I – IV, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, (1. Baskı), Beyrut, 1983.
  6. Safvet, Ahmet Zeki, Cemheretu Hutabi’l-Arab, I - III, (1. Baskı), Beyrut, 1937.