KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2013 / Cilt: 0 - Sayı: 57

HATİP OLARAK EL-HACCÂC B. YUSÛF

Muhammet Selim İPEK
Sayfa
23–32
Yayın Tarihi
2013-11-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca bu özelliklerin daha iyi anlaşılması için de hutbelerinden bazıları orijinaliyle ve tercümesiyle birlikte sunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yusûf, Emeviler döneminde yaşamış, Emevilerin politikalarına sıkı sıkıya bağlı ve Emevi devlet otoritesini sağlamış acımasız bir komutandır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Onun bu acımasız kişiliği irâd ettiği hutbelere de yansımıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca bu özelliklerin daha iyi anlaşılması için de hutbelerinden bazıları orijinaliyle ve tercümesiyle birlikte sunulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:el-Haccâc · Emeviler · Hitâbet.

Özet

el-Haccâc b. Yusûf, Emeviler döneminde yaşamış, Emevilerin politikalarına sıkı sıkıya bağlı ve Emevi devlet otoritesini sağlamış acımasız bir komutandır. Onun bu acımasız kişiliği irâd ettiği hutbelere de yansımıştır. Bu çalışmada el-Haccâc’ın askeri kişiliğinin dışında bir hatip olarak hutbelerinde öne çıkan üslubu, hutbelerinin muhtevası ve dil özellikleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu özelliklerin daha iyi anlaşılması için de hutbelerinden bazıları orijinaliyle ve tercümesiyle birlikte sunulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İPEK, M. S. (2013). HATİP OLARAK EL-HACCÂC B. YUSÛF. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 57, 23–32. https://ajindex.com/articles/716026

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Ahmed el-Hâşimî. (1984). Cevâhiru’l-Belâğa fi’l-Meânî ve’l-Beyân ve’l-Bedi’, İstanbul. Ḍayf, Şevḳi. (1963). el-Asru’l-İslâmî, nşr. Dâru’l-meârif, Kâhire. el-Câhiz. (1418/1998). el-Beyân ve’t-Tebyîn I - IV, Yedinci Baskı, nşr. Muhammed Abdusselam Hârûn, Kahire. el-Fâhûrî, Ḥannâ. (1986). el-Câmiʿ fî Târîhi’l-Edebi’l-Arabî, (el- Edebu’l-Ḳadîm), Beyrût. el-Hafâcî. (1410/1990). el-Ḥayâtu’l-Edebiyye ba’de Ẓuhûri’lİslâm, nşr. Dâru’l-cîl, Beyrut. el-Ḳalḳaşendî. (1922). Ṣubḥu’l-a’şâ’, I – XIV, nşr. Dâru’l-kütübi’l- Mısriyye, Kâhire. es-Suyûṭî. 1992). Târîhu’l-Hulefâ’, Mısır. et-Taberî (Ebû Ca’fer Muhammed b. Cerîr). (1967). Târîhu’r-Rusul ve’l-Mulûk I-XI, (2. Baskı), nşr. M. Ebu’l-Fadl İbrahim, Kahire. ez-Zeyyât, Ahmed Hasan, Târîhu’l-Edebi’l-‘Arabî, nşr. Dâru nahdati Mısr, Kâhire. Ferrûh. (1981). ‘Umer, Târîhu’l-Edebi’l-Arabî, I-VI, Dâru’l-ilm, Beyrut. İbn Abdi Rabbihî el-Endelûsî (Ahmed b. Muhammed). (1404/1983). el-İḳdu’l-Ferîd I-IV, nşr. Dâru’l-kutubu’l-ilmiyye, (1. Baskı), Beyrut. İbnu’l-Esîr. (1966-67). el-Kâmil fi’t-Târîh, I-XIII, Beyrut. Safvet, Ahmed Zeki. (1352/1923). Cemheretu Hutabi’l-Arab, I-III, 1. Baskı,
  2. Beyrut. (1922).