SavedAdd your journal

Journals / EKEV Akademi Dergisi / 2013 / Cilt: 0 - Sayı: 57

HATİP OLARAK EL-HACCÂC B. YUSÛF

Muhammet Selim İPEK
Pages
23–32
Publication Date
2013-11-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bu özelliklerin daha iyi anlaşılması için de hutbelerinden bazıları orijinaliyle ve tercümesiyle birlikte sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yusûf, Emeviler döneminde yaşamış, Emevilerin politikalarına sıkı sıkıya bağlı ve Emevi devlet otoritesini sağlamış acımasız bir komutandır.
📊
Key Findings & Data:Onun bu acımasız kişiliği irâd ettiği hutbelere de yansımıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bu özelliklerin daha iyi anlaşılması için de hutbelerinden bazıları orijinaliyle ve tercümesiyle birlikte sunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:el-Haccâc · Emeviler · Hitâbet.

Özet

el-Haccâc b. Yusûf, Emeviler döneminde yaşamış, Emevilerin politikalarına sıkı sıkıya bağlı ve Emevi devlet otoritesini sağlamış acımasız bir komutandır. Onun bu acımasız kişiliği irâd ettiği hutbelere de yansımıştır. Bu çalışmada el-Haccâc’ın askeri kişiliğinin dışında bir hatip olarak hutbelerinde öne çıkan üslubu, hutbelerinin muhtevası ve dil özellikleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu özelliklerin daha iyi anlaşılması için de hutbelerinden bazıları orijinaliyle ve tercümesiyle birlikte sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

İPEK, M. S. (2013). HATİP OLARAK EL-HACCÂC B. YUSÛF. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 57, 23–32. https://ajindex.com/articles/716026

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Ahmed el-Hâşimî. (1984). Cevâhiru’l-Belâğa fi’l-Meânî ve’l-Beyân ve’l-Bedi’, İstanbul. Ḍayf, Şevḳi. (1963). el-Asru’l-İslâmî, nşr. Dâru’l-meârif, Kâhire. el-Câhiz. (1418/1998). el-Beyân ve’t-Tebyîn I - IV, Yedinci Baskı, nşr. Muhammed Abdusselam Hârûn, Kahire. el-Fâhûrî, Ḥannâ. (1986). el-Câmiʿ fî Târîhi’l-Edebi’l-Arabî, (el- Edebu’l-Ḳadîm), Beyrût. el-Hafâcî. (1410/1990). el-Ḥayâtu’l-Edebiyye ba’de Ẓuhûri’lİslâm, nşr. Dâru’l-cîl, Beyrut. el-Ḳalḳaşendî. (1922). Ṣubḥu’l-a’şâ’, I – XIV, nşr. Dâru’l-kütübi’l- Mısriyye, Kâhire. es-Suyûṭî. 1992). Târîhu’l-Hulefâ’, Mısır. et-Taberî (Ebû Ca’fer Muhammed b. Cerîr). (1967). Târîhu’r-Rusul ve’l-Mulûk I-XI, (2. Baskı), nşr. M. Ebu’l-Fadl İbrahim, Kahire. ez-Zeyyât, Ahmed Hasan, Târîhu’l-Edebi’l-‘Arabî, nşr. Dâru nahdati Mısr, Kâhire. Ferrûh. (1981). ‘Umer, Târîhu’l-Edebi’l-Arabî, I-VI, Dâru’l-ilm, Beyrut. İbn Abdi Rabbihî el-Endelûsî (Ahmed b. Muhammed). (1404/1983). el-İḳdu’l-Ferîd I-IV, nşr. Dâru’l-kutubu’l-ilmiyye, (1. Baskı), Beyrut. İbnu’l-Esîr. (1966-67). el-Kâmil fi’t-Târîh, I-XIII, Beyrut. Safvet, Ahmed Zeki. (1352/1923). Cemheretu Hutabi’l-Arab, I-III, 1. Baskı,
  2. Beyrut. (1922).