Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightNicel bulgular, müdahale sonrası stres (DASS-21: ön test = 36, son test = 26), kaygı (ön test = 30, son test = 18) ve depresyon (ön test = 38, son test = 28) puanlarında azalma olduğunu göstermiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu tek vaka çalışması, altı haftalık bir Bilinçli Farkındalık Temelli Müdahale programının anksiyete yaşayan bir birey üzerindeki etkilerini, özellikle belirsizliğe tahammülsüzlük boyutunda incelemektedir. Araştırmada, nicel değerlendirme verileri ile oturum notları, yarı yapılandırılmış görüşmeler ve katılımcı geribildirimlerinden elde edilen nitel veriler bir arada analiz edilmiştir. Nicel bulgular, müdahale sonrası stres (DASS-21: ön test = 36, son test = 26), kaygı (ön test = 30, son test = 18) ve depresyon (ön test = 38, son test = 28) puanlarında azalma olduğunu göstermiştir. Farkındalık (ön test = 42, son test = 64) ve psikolojik dayanıklılık (ön test = 28, son test = 36) düzeylerinde artış, belirsizliğe tahammülsüzlük puanlarında ise (ön test = 48, son test = 42) azalma gözlenmiştir. Nitel bulgular ise katılımcının görüşmelerde, oturum notlarında ve ev uygulamaları değerlendirmelerinde dile getirdiği ifadelerden elde edilmiş; uyku problemlerinde azalma, daha fazla rahatlama ve dinginlik, ayrıca artan öz güven ve öz farkındalık bildirilmiştir. Müdahalenin algılanan etkileri, katılımcıya özgü unsurlar (belirti şiddeti, müdahaleye hazır olma, sabır düzeyi ve alışkanlık değiştirmede yaşanan güçlükler), programa ilişkin unsurlar (oturum süresi ve evde yapılan uygulamalarda uzman rehberliğinin eksikliği) ve çevresel faktörler (dikkatin dağılmadığı bir çalışma ortamına duyulan ihtiyaç) tarafından şekillenmiştir. Bu vakanın bulguları, uygulanan müdahalenin sonuçlarının bağlama özgü niteliğini vurgulamakta ve olası yararların sürdürülebilirliği için bireyselleştirilmiş yaklaşımların ve sürekli desteğin önemine işaret etmektedir. Gelecek çalışmalarda, yüksek düzeyde anksiyete ve belirsizliğe toleranssızlık sergileyen bireylerin uzun vadeli bilinçli farkındalık uygulamalarını sürdürmelerini destekleyici stratejilerin daha geniş örneklemlerle incelenmesi önerilmektedir.
Abstract
This single-case study examines the impact of a 6-week Mindfulness-Based Intervention (MBI) on an individual experiencing anxiety, with a particular focus on intolerance of uncertainty (IU). A mixed-methods approach was used, combining quantitative measures with qualitative data from session notes, interviews, and participant feedback. Quantitative findings indicated reductions in stress (DASS-21: pre-test = 36, post-test = 26), anxiety (pre-test = 30, post-test = 18), and depression (pre-test = 38, post-test = 28) scores from pre- to post-intervention. Increases were observed in mindfulness (pre-test = 42, post-test = 64) and resilience (pre-test = 28, post-test = 36), alongside a reduction in intolerance of uncertainty scores (pre-test = 48, post-test = 42). Qualitative findings, drawn from the participant’s own accounts during interviews, session notes, and home practice reflections, described improvements in sleep, greater relaxation and calmness, as well as enhanced self-confidence and self-awareness. The perceived effects of the intervention were influenced by participant-related factors (symptom severity, readiness, patience, and challenges in habit change), program-related factors (session length and the absence of a practitioner during home practice), and environmental factors (the need for a distraction-free space). These findings highlight the context-specific nature of MBI outcomes and suggest that individualized support and tailored approaches may be important for sustaining potential benefits. Future research with larger samples is needed to further explore strategies for supporting individuals with high anxiety and IU in maintaining long-term mindfulness practices.