AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThus, the current study reveals that acceleration and deceleration training can improve speed and agility performance.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study is to examine the effect of acceleration and deceleration training applied to young male basketball players on speed and agility performance. Twenty young male basketball players were divided into two groups as an experiment (n=10) and control (n=10). Basketball training only for the control group for 6 weeks; in addition to basketball training, acceleration and deceleration training was applied to the experimental group. 5 m, 10 m, and 20 m speed tests, Illinois, T–agility, 505–agility, and lane agility test measures were evaluated before (pre-test) and after (post-test) training. Data were tested for normality with the Shapiro-Wilk test. Linear mixed models for repeated measurements were used to analyze differences in physical performance, taking groups (control and experiment) and time (pre-test and post-test) as fixed factors. According to the findings, it was determined that the 6-week acceleration and deceleration training applied to the experimental group improved the 20 m sprint performance, and an improvement was achieved between the pre-test and post-test in all agility tests. Although it has been determined that basketball training applied to the control group has an effect on performance, it is seen that the development is more effective with the acceleration and deceleration training applied in addition to the basketball training in the experimental group. Thus, the current study reveals that acceleration and deceleration training can improve speed and agility performance.
Özet
Bu çalışmanın amacı, genç erkek basketbolculara uygulanan akselerasyon ve deselerasyon antrenmanlarının sürat ve çeviklik performansı üzerindeki etkisini incelemektir. Toplamda 20 erkek basketbolcunun dâhil edildiği çalışmada deney (n=10) ve kontrol (n=10) grupları oluşturulmuş, 6 hafta boyunca kontrol grubuna basketbol antrenmanı; deney grubuna ise basketbol antrenmanlarına ek olarak akselerasyon ve deselerasyon antrenmanı uygulatılmıştır. Çalışma öncesinde (ön test) ve sonrasında (son test) 5 m, 10 m ve 20 m sürat ölçümü; İllinois, T–çeviklik, 505–çeviklik ve Lane çeviklik test ölçümleri değerlendirilmiştir. Normallik sınaması Shapiro-Wilk testi ile yapılmış, tekrarlanan ölçümler için doğrusal karma modeller, grupları (kontrol ve deney) ve zamanı (ön ve son testler) sabit faktörler olarak dikkate alınarak fiziksel performanstaki farklılıkları analiz etmek için kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre deney grubuna uygulanan 6 haftalık akselerasyon ve deselerasyon antrenmanının 20 m sürat performansını geliştirdiği, tüm çeviklik testlerinde ön test ve son test arasında gelişim sağlandığı belirlenmiştir. Kontrol grubuna uygulanan basketbol antrenmanlarının performans üzerinde etki sağladığı tespit edilmiş olsa da deney grubuna basketbol antrenmanlarına ek olarak uygulanan akselerasyon ve deselerasyon antrenmanlarıyla birlikte gelişimin daha etkili olduğu görülmektedir. Böylece, mevcut çalışma akselerasyon ve deselerasyon antrenmanlarının sürat ve çeviklik performansını geliştirebileceğinin sonucunu ortaya koymaktadır.