AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFindings reveal three interrelated themes: (i) transition into camp life emotional and social adjustment ; (ii) constructing socio-ecological resources: patrol, peers, and leaders ; and (iii) from adjustment to empowerment: developmental change .
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Research on psychological resilience in youth activity settings often prioritizes individual coping capacities and overlooks the relational and contextual processes fundamental to psychosocial functioning. This study reconceptualizes scout camps as structured socio‑ecological leisure environments where children’s resilience emerges through everyday interactions, peer relations, and leadership practices rather than as an isolated individual trait. Using an interpretative phenomenological approach, we conducted semi‑structured interviews with six experienced Turkish scout leaders and analyzed the data via Reflexive Thematic Analysis. Findings reveal three interrelated themes: (i) transition into camp life emotional and social adjustment ; (ii) constructing socio-ecological resources: patrol, peers, and leaders ; and (iii) from adjustment to empowerment: developmental change . Leaders’ narratives indicate that resilience manifests as a dynamic relational process shaped by emotional strain, sense of belonging, and ethically grounded leadership support. This study contributes to understanding resilience as a developmental and socio‑relational phenomenon in real‑world youth contexts, highlighting how structured peer and adult interactions in leisure environments influence psychosocial adaptation. Findings have implications for clinical and community approaches to promoting resilience in childhood and adolescence, suggesting that supportive camp‑based experiences can serve as meaningful contexts for developmental resilience.
Özet
Gençlik etkinlik ortamlarında psikolojik sağlamlık üzerine yapılan araştırmalar sıklıkla bireysel baş etme kapasitelerine odaklanmakta ve psikososyal işlevselliğin temelini oluşturan ilişkisel ve bağlamsal süreçleri göz ardı etmektedir. Bu çalışma, izci kamplarını, çocukların psikolojik sağlamlığının izole bir bireysel özellik olarak değil, günlük etkileşimler, akran ilişkileri ve liderlik uygulamaları aracılığıyla ortaya çıktığı yapılandırılmış sosyo ekolojik boş zaman ortamları olarak yeniden kavramsallaştırmaktadır. Yorumlayıcı fenomenolojik bir yaklaşım kullanılarak, altı deneyimli Türk izci lideri ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve veriler Yansıtıcı Tematik Analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Bulgular, birbiriyle ilişkili üç temayı ortaya koymaktadır: (i) kamp hayatına geçiş: duygusal ve sosyal uyum; (ii) sosyo ekolojik kaynakların inşası: oymak sistemi, akranlar ve liderler; (iii) uyumdan güçlenmeye: gelişimsel dönüşüm. Liderlerin anlatıları, psikolojik sağlamlığın duygusal zorlanma, aidiyet duygusu ve etik temelli liderlik desteği ile şekillenen dinamik ve ilişkisel bir süreç olarak ortaya çıktığını göstermektedir. Bu çalışma, psikolojik sağlamlığın gerçek yaşam bağlamlarında gelişimsel ve sosyo ilişkisel bir olgu olarak anlaşılmasına katkıda bulunmakta; boş zaman ortamlarındaki yapılandırılmış akran ve yetişkin etkileşimlerinin psikososyal uyumu nasıl etkilediğini vurgulamaktadır. Bulgular, çocukluk ve ergenlik döneminde psikolojik sağlamlığın desteklenmesine yönelik klinik ve toplum temelli yaklaşımlar için, destekleyici kamp deneyimlerinin gelişimsel sağlamlık açısından anlamlı bağlamlar oluşturabileceğini önermektedir.