Journals / Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi / 2022 / Cilt: 1 Sayı: 2

SİNEMADA MODÜLER ANLATI: KAYNAK KOD1 ÖRNEĞİ

Yavuz Akyıldız(NİĞDE ÖMER HALİSDEMİR ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0000-0001-6976-2300
Pages
49–79
Publication Date
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle kuramsal bölümde klasik sinema anlatısı ve modüler sinema anlatısı ayrıntılı bir şekilde açıklanmış ve bu bilgiler ışığında Kaynak Kod filmi analiz edilmiştir. 2000’li yıllara yaklaştıkça popülerliği artmaya başlayan, günümüzde de ana akım sinemada sıklıkla kullanılan bir anlatı yöntemi olan modüler sinema anlatısı, fabula ve syuzhet ilişkisi merkezinde örnek film olan Kaynak Kod üzerinden incelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, klasik sinema anlatısı ve modüler sinema anlatısı arasındaki ayrımı Kaynak Kod (Jones, 2011) filmi üzerinden tartışmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Kaynak Kod filminin anlatısı bu sekiz dakikalık kesitin farklılaşarak tekrar tekrar yaşanmasından oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle kuramsal bölümde klasik sinema anlatısı ve modüler sinema anlatısı ayrıntılı bir şekilde açıklanmış ve bu bilgiler ışığında Kaynak Kod filmi analiz edilmiştir. 2000’li yıllara yaklaştıkça popülerliği artmaya başlayan, günümüzde de ana akım sinemada sıklıkla kullanılan bir anlatı yöntemi olan modüler sinema anlatısı, fabula ve syuzhet ilişkisi merkezinde örnek film olan Kaynak Kod üzerinden incelenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2011 Verileri
⚙️Variables:Film Analizi · Sinemada Anlatı Yapısı · Kaynak Kod

Özet

Bu çalışma, klasik sinema anlatısı ve modüler sinema anlatısı arasındaki ayrımı Kaynak Kod (Jones, 2011) filmi üzerinden tartışmaktadır. Kaynak Kod filmi Afganistan’da iki ay önce ölmüş Colter Stevens isimli bir askerin kaynak kod teknolojisi aracılığıyla terörist eylemleri önlemesini konu almaktadır. Kaynak kod teknolojisi gerçekleşmiş bir bombalama eyleminin sekiz dakika öncesine bağlanmayı simülasyon aracılığıyla sağlayabilmektedir. Colter Stevens bu sekiz dakika içerisinde bombalama eylemini gerçekleştirecek kişiyi teşhis etmek üzere görevlendirilmiştir. Kaynak Kod filminin anlatısı bu sekiz dakikalık kesitin farklılaşarak tekrar tekrar yaşanmasından oluşmaktadır. Yapılan çalışmada Kaynak Kod filminin anlatı yapısı kuramsal altyapıları ile birlikte analiz edilmiş ve ortaya çıkardığı felsefi yaklaşım incelenmiştir. Bu nedenle kuramsal bölümde klasik sinema anlatısı ve modüler sinema anlatısı ayrıntılı bir şekilde açıklanmış ve bu bilgiler ışığında Kaynak Kod filmi analiz edilmiştir. 2000’li yıllara yaklaştıkça popülerliği artmaya başlayan, günümüzde de ana akım sinemada sıklıkla kullanılan bir anlatı yöntemi olan modüler sinema anlatısı, fabula ve syuzhet ilişkisi merkezinde örnek film olan Kaynak Kod üzerinden incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

Akyıldız, Y. (2022). SİNEMADA MODÜLER ANLATI: KAYNAK KOD1 ÖRNEĞİ. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 2, 49–79. https://ajindex.com/articles/977641

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Aristoteles (2014). Poetika. (Çev. S. Rifat). İstanbul: Can Yayınları.
  2. Bordwell, D., ve Thompson, K. (2008). Film art: An introduction. New York: McGraw-Hill Higher Education.
  3. Bordwell, D. (1985). Narration in The Fiction Film. Wisconsin: Universty of Wisconsin Pres.
  4. Bordwell, D. ve Thompson, K. (2008). Film art: An introduction. New York: McGraw-Hill Higher Education.
  5. Cameron, A. ve Misek, R. İçinde Buckland, W. (2014). Hollywood Puzzle Films. AFI Film Readers. New York/London: Routledge. İçinde modular spacetime in the ‘intelligent’ blockbuster:inception and source code 109-124.
  6. Cameron. A. (2008). Modular Narratives in Contemporary Cinema. Basingstoke/New York: Palgrave Macmillan.
  7. Campell. J. (2017). Kahramanın Sonsuz Yolculuğu. (Çev. S. Gürses). İstanbul: İthaki Yayınları.
  8. Deleuze. G. (2014). Sinema 1: Hareket imaj. (Çev. S. Özdemir). İstanbul: NorgungnYayıncılık.
  9. Elsaesser, T ve Hagener, M. (2011). Film Kuramı: Duyular Yoluyla Bir Giriş. (Çev. B. Soner ve B. Yıldırım) Ankara: Dipnot Yayınları.
  10. Harari. Y. N (2015). Hayvanlardan Tanrılara: İnsan Türünün Kısa Tarihi. (Çev. E. Genç). İstanbul. Kolektif Kitap.
  11. Hven, S. (2017). Cinema and Narrative Complexity: Embodying the Fabula. Amsterdam: Amsterdam University Press.
  12. Kinder, M. (2002). ‘Hot Spots, Avatars, and Narrative Fields Forever – Bunuel’s Legacy for New Digital Media and Interactive Database Narrative’ İçinde. Film Quarterly, 55 (4): 2–15.
  13. Manovich, L. (2001). The Language of New Media. Cambridge, MA: MIT Press.
  14. Pisters, P. (2012). The Neuro-Image: A Deleuzian Film-Philosophy of Digital Screen Culture. Stanford, CA: Stanford University Press.
  15. Platon (2007). Symposion, (Çev. E. Çoraklı), Kabalcı Yayınevi: İstanbul.
  16. Şener, S. (2008). Dünden Bugüne Tiyatro Düşüncesi. Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
  17. Thomson, G. (1998). İnsanın Özü. (Çev. C. Üster). İstanbul. Payel Yayınevi.
  18. İnternet Kaynakları
  19. https://www.imdb.com/title/tt1375666/
  20. http://www.patriciapisters.com/files/sy_122_norosinema_gost_2.pdf