Journals / Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi / 2026 / Cilt: 5 Sayı: 1

A SEMIOTIC ANALYSIS OF DIGITAL BOYCOTT POSTERS IN THE CONTEXT OF CONSUMER ACTIVISM.

TÜKETİCİ AKTİVİZMİ BAĞLAMINDA DİJİTAL BOYKOT AFİŞLERİNİN GÖSTERGEBİLİMSEL ANALİZİ

Fazilet Bakış Altundağ(İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0009-0009-2758-0600
Murat Toksarı(SİVAS CUMHURİYET ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ, HALKLA İLİŞKİLER VE TANITIM BÖLÜMÜ, HALKLA İLİŞKİLER ANABİLİM DALI)0000-0002-4941-4664
Pages
49–63
Publication Date
2026-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings reveal that boycott posters not only offer an economic call to action but also propose a political and ideological stance to consumers.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to examine boycott posters, which have become effective tools of consumer activism in the digital age, within the framework of Roland Barthes' semiotic analysis model.
📊
Key Findings & Data:These posters, which circulate in digital media environments, generate meanings for consumers and construct ideological discourses through symbols, images, colors, and slogans.
💡
Conclusion & Impact:The findings reveal that boycott posters not only offer an economic call to action but also propose a political and ideological stance to consumers.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2023 Verileri
⚙️Variables:Boykot · Göstergebilim · Tüketici Aktivizmi

Abstract

This study aims to examine boycott posters, which have become effective tools of consumer activism in the digital age, within the framework of Roland Barthes' semiotic analysis model. These posters, which circulate in digital media environments, generate meanings for consumers and construct ideological discourses through symbols, images, colors, and slogans. However, how the signs in these visual texts guide consumer perception and how the ideological structures behind these discourses are established has not been sufficiently examined. This constitutes the main problem area of the research. In this study, a qualitative research method was adopted; four boycott posters published on the www.gzt.com website between October 23 and December 1, 2023, were selected as the sample. In the semiotic analysis process, the denotative (primary) and connotative (secondary) layers of meaning in the posters were analyzed; in particular, the ways in which symbols are transformed, the militaristic elements incorporated into brand logos, and the ideological appeals directed to the consumer through these visual discourses were examined. The findings reveal that boycott posters not only offer an economic call to action but also propose a political and ideological stance to consumers. Through parody and deformation techniques, brands are reinterpreted as symbolic representatives of the global capitalist system and unethical practices. In this context, the consumer is transformed from a passive subject into an active actor who produces political and cultural meanings. In conclusion, the study demonstrates that consumer behavior is a multifaceted practice intertwined with social consciousness, identity, and ideological forms of expression.

Özet

Bu çalışma, dijital çağda tüketici aktivizminin etkili araçlarından biri haline gelen boykot afişlerini, Roland Barthes’in göstergebilimsel çözümleme modeli çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Dijital medya ortamlarında hızla dolaşıma giren bu afişler; semboller, imgeler, renkler ve sloganlar aracılığıyla tüketicilere güçlü anlamlar üretmekte ve ideolojik söylemler inşa etmektedir. Ancak söz konusu görsel metinlerde yer alan göstergelerin tüketici algısını nasıl yönlendirdiği ve bu söylemlerin ardındaki ideolojik yapıların nasıl kurulduğu yeterince incelenmemiştir. Bu durum, araştırmanın temel problem alanını oluşturmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; örneklem olarak 23 Ekim–1 Aralık 2023 tarihleri arasında www.gzt.com internet sitesinde yayımlanan dört boykot afişi seçilmiştir. Göstergebilimsel analiz sürecinde afişlerde yer alan denotatif (birincil) ve konotatif (ikincil) anlam katmanları çözümlenmiş; özellikle sembollerin dönüştürülme biçimleri, marka logolarına eklemlenen militarist unsurlar ve bu görsel söylemler aracılığıyla tüketiciye yöneltilen ideolojik çağrılar incelenmiştir. Elde edilen bulgular, boykot afişlerinin yalnızca ekonomik bir eylem çağrısı sunmadığını, aynı zamanda tüketicilere politik ve ideolojik bir konumlanma önerdiğini ortaya koymaktadır. Parodi ve deformasyon teknikleriyle markalar, küresel kapitalist sistemin ve etik dışı uygulamaların simgesel temsilcileri olarak yeniden anlamlandırılmaktadır. Bu bağlamda tüketici, pasif bir özne olmaktan çıkarılarak politik ve kültürel anlamlar üreten etkin bir aktör olarak konumlandırılmaktadır. Sonuç olarak çalışma, tüketim davranışlarının toplumsal bilinç, kimlik ve ideolojik ifade biçimleriyle iç içe geçmiş çok boyutlu bir pratik olduğunu göstermektedir.

🔖

Cite This Article

Altundağ, F. B., Toksarı, M. (2026). A SEMIOTIC ANALYSIS OF DIGITAL BOYCOTT POSTERS IN THE CONTEXT OF CONSUMER ACTIVISM.. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 49–63. https://ajindex.com/articles/1642689

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (50)

  1. Adi, Y. A., Adi, A. F., & Bahri, M. T. (2025). #Boycott as a social movement: Evidence from the X platform. Observatorio (OBS) Journal, 19(1), 82–105.
  2. Aktan, C. C., & Börü, D. (2007). Kurumsal sosyal sorumluluk. İçinde C. C. Aktan (Ed.), Kurumsal sosyal sorumluluk: İşletmeler ve sosyal sorumluluk (ss. 11–36). İktisadi Girişim ve İş Ahlakı Derneği (İGİAD).
  3. Balaban, S., & Yücel, S. (2019). Tüketici boykotu ve tüketicilerin boykot katılımlarını etkileyen faktörler. İzmir Demokrasi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 191–212.
  4. Barthes, R. (1972). Mythologies (A. Lavers, Trans.). The Noonday Press.
  5. Barthes, R. (1977). Image, music, text (S. Heath, Ed. & Trans.). Hill and Wang.
  6. Barthes, R. (1981). Camera lucida: Reflections on photography (R. Howard, Trans.). Hill and Wang.
  7. Baştopuz, M. (2022). Tüketici perspektifinden marka aktivizm reklamları ve tüketici kimliği ile marka aktivizm ilişkisi (Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
  8. Buheji, M. (2025). The power of pro-Palestine consumer activism: Analyzing the boycott movement and its apps since October 2023. Gradiva Review Journal, 64(3), 1-19. https://doi.org/10.5281/zenodo.14970095
  9. Çapcıoğlu, İ. (2008). Küreselleşme, kültür ve din. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 49(2), 153–183. https://doi.org/10.1501/Ilhfak_0000000973
  10. Çelik, Z. (2023). Sinik tüketici davranışları. C. Gümüş (Ed.), Tüketici davranışlarında güncel yaklaşımlar (s. 135–152). Nobel Akademik Yayıncılık.
  11. Çiligül, B., & Öymen, G. (2022). Dijital marka aktivizminde hashtag feminizmi kavramı: 8 Mart Dünya Kadınlar Günü femvertising stratejileri üzerine göstergebilimsel bir analiz. İstanbul Arel Üniversitesi İletişim Çalışmaları Dergisi (İSAÜİÇDER), 10(22), 341–367.
  12. Dal, A., & Toros, S. (2022). Türkiye’de siyasal tüketiciliği anlamak: Etnosentrizm ve boykot katılımı arasındaki ilişki. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 39, 44–68. https://doi.org/10.31123/akil.1169451
  13. Doğan, S. (2018). Kurumsal sosyal sorumluluk ve muhasebenin sosyal sorumluluğu. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 100–107.
  14. Erkan, A. A. (2023). Tüketicilerin küresel işletmelerin sosyal sürdürülebilirlik ihlâllerine yönelik boykot niyeti (Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi, İşletme Enstitüsü, Uluslararası Ticaret Anabilim Dalı).
  15. Ertaş, Ç. (2024). Tasting politics? The relationship between neoliberalism, political consumerism, and the slow food movement. Journal of Tourismology, 10(2), 195–205. https://doi.org/10.26650/jot.2024.10.2.1480065
  16. Friedman, M. (1999). Consumer boycotts: Effecting change through the marketplace and the media. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203900406
  17. Gedik, Y. (2020). Kurumsal sosyal sorumluluk: Tanımları, tarihi, teorileri, boyutları ve avantajları üzerine kuramsal bir çerçeve. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 265–304.
  18. Genel, Z. (2022). Sürdürülebilir tüketim, anti tüketim akımları ve IKEA Buy Back Friday hareketi. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, 39, 240–260. https://doi.org/10.17829/turcom.1020881
  19. Giroux, H. A. (2004). The terror of neoliberalism: Authoritarianism and the eclipse of democracy. Paradigm Publishers.
  20. Gramsci, A. (1971). Selections from the prison notebooks (Q. Hoare & G. N. Smith, Eds. & Trans.). International Publishers.
  21. Gümüş, A. (2025). Göstergebilim ve muhasebe: “The Accountant” filminin afişini okumak. Malatya Turgut Özal Üniversitesi İşletme ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(1), 57–70.
  22. Güre, B. (2024). Dijital iletişim ve aktivizm: İran’da başörtüsüne yönelik eylemler ve beyaz çarşamba örnekleri. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 12(1), 331–361. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1416698
  23. Karagöz, K. (2013). Yeni medya çağında dönüşen toplumsal hareketler ve dijital aktivizm hareketleri. İletişim ve Diplomasi, 1(1), 131–156.
  24. Karataş, A., & Altunışık, R. (2016). Küresel markalara yönelik tutumları etkileyen faktörler. İşletme Bilimi Dergisi, 4(2), 143–168. https://doi.org/10.22139/jobs.287250
  25. Keskin, F. (2010). Kurumsal sosyal sorumluluk: Tartışmalı bir kavramı konumlandırma çabası. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 3–36. https://doi.org/10.1501/sbeder_0000000024
  26. Kılıç, T. A., & Çalışır, G. (2020). Tüketicilerin yeşil ürünlere yönelik yaklaşımı: Gümüşhane örneği. Sosyal Bilimler Elektronik Dergisi, 4(6), 71–98. https://doi.org/10.29228/sbe.42939
  27. Kınay, Ö. (2013). Küreselleşme ve küresel markalaşma: Yerellik ve kültürel göstergeler bağlamında Prıngles örneği. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 3(2), 12-20. doi:10.7456/10302100/002
  28. Klein, N. (2000). No logo. Flamingo.
  29. Kucuk, S. U. (2015). A semiotic analysis of consumer-generated anti-branding. Marketing Theory, 15(2), 243-264. https://doi.org/10.1177/1470593114540677
  30. Levent, O. (2021). Postmodern pazarlama anlayışında dijital aktivizmin yükselişi: Marka aktivizmi üzerine bir inceleme (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi).
  31. Micheletti, M., & Stolle, D. (2007). Mobilizing consumers to take responsibility for global social justice. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 611(1), 157–175.
  32. Neuman, W. L. (2014). Social research methods: Qualitative and quantitative approaches. Pearson.
  33. Onar Çambay, S. (2015). Küresel yüzyılda yeni sosyal hareketler ve toplumsal katılımın teşvik edici aracı olarak yazılı basın. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(37), 872–879.
  34. Öksüz, B., & Şendoğan, F. (2024). Sinik tüketici davranışı olarak boykot: İsrail destekçisi olarak görülen markalara yönelik hazırlanan boykot afişleri üzerinden göstergebilimsel bir analiz. Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2), 485–506. https://doi.org/10.52122/nisantasisbd.1471631
  35. Özdemir, H. (2009). Kurumsal sosyal sorumluluğun marka imajına etkisi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(15), 57–72.
  36. Özkan, B. (2018). Yeni iletişim ortamı olarak sosyal medyanın yeni toplumsal hareketlere etkisi (Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
  37. Özkılıç Dilek, P., & Özdamar Ertekin, Z. (2021). Tüketici aktivizmi: Tüketicilerin motivasyonları ve duyguları ve markalar için sonuçları. Pazarlama Kongresi Bildiri Kitabı, 1–25.
  38. Öztürk, A., & Nart, S. (2021). Tüketici boykot davranışının belirleyicileri üzerine bir araştırma: Ağızdan ağıza iletişimin aracılık rolü. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(78), 660–687. https://doi.org/10.17755/esosder.784595
  39. Syarif, M., & Herman, S. (2024). The influence of social media on the decision to boycott Israel-affiliated products among the Muslim community in Jabodetabek. Journal of Islamic Economics Lariba, 10(2), 813–838. https://doi.org/10.20885/jielariba.vol10.iss2.art10
  40. Şenel, Ö., & Yeniçeri, T. (2025). Yeşil aklama yapan markalara karşı tüketici tepkileri üzerinde etkili faktörlerin incelenmesi: Ciddi oyun üzerinden bir uygulama. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 161–187. https://doi.org/10.54558/jiss.1529668
  41. Tirkeş, Ç. (2008). Yeşil pazarlama: Türkiye’de organik gıda ürünlerinin kullanımını arttırmaya yönelik stratejiler (Yayınlanmış doktora tezi, Marmara Üniversitesi).
  42. Tokgöz, N., & Önce, S. (2009). Şirket sürdürülebilirliği: Geleneksel yönetim anlayışına alternatif. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(1), 123–138.
  43. Topçu, A. D., & Önürmen, O. (2018). Kültür endüstrisinin eğlencelik yüzleri: Fotoroman’dan caps’e bir bakış. Erciyes İletişim Dergisi, 5(4), 263–283. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.421698
  44. Urkut, S., & Cengiz, E. (2019). Kurumsal sosyal sorumluluğun tüketici temelli marka denkliğine etkisi. Beykoz Akademi Dergisi, 7(2), 126–146. https://doi.org/10.14514/byk.m.26515393.2019.7/2.126-146
  45. Uysal, A., & Cömert, Y. (2017). Tüketici boykotu katılım güdüleri: Muş ili örneği. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 8(1), 97–125.
  46. Uzunoğlu, A. (2022). Yeni toplumsal hareketler ve dijital medya. Nosyon: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, 9(1), 81–95.
  47. Ürkmez, D. (2022). Dijital aktivizm olarak sosyal medyada boykot çağrıları: Watsons krizi örneği. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 106–125. https://doi.org/10.17336/igusbd.541514
  48. Üstündağlı Erten, E., Kabasakal, İ., İnan, E., Abdurrahimov, T., & Görgün, K. (2023). Aktivizm, sosyal kimlik teorisi ve marka: 8 Mart Kadınlar Günü odağında politik ve protest tüketici kimlikleri. Sosyoekonomi, 31(56), 299–324. https://doi.org/10.17233/sosyoekonomi.2023.02.14
  49. Yegen, C. (2014). Bir dijital aktivizm biçimi olarak slaktivizm: Change.org örneği. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, 4(2), 84–108.
  50. Yılmaz Sert, N. (2012). Türkiye’de özel sektörün kurumsal sosyal sorumluluk anlayışına ilişkin yarar algısı: Kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetlerinin duyurulmasında web sitelerinin kullanılması. AJIT-e: Academic Journal of Information Technology, 3(9), 31–50. https://doi.org/10.5824/1309-1581.2012.4.003.x