Journals / Düzce İlahiyat Dergisi / 2023 / Cilt: 7 Sayı: 1

War Crimes Related to The Methods and Weapons of The War, According to Islamic Law and 1949 Geneva Conventions

İslam Hukuku Kaynakları ve 1949 Cenevre Sözleşmelerine Göre Savaşın Yöntemleri ve Silahları ile İlgili Savaş Suçları

Pages
1–32
Publication Date
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Late, to complete the legal system of international humanitarian law with the four Geneva Conventions of 1949 AD and their Additional Protocols of 1977 and 2005.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Although war is the arena of killing, fighting, and striving to weaken the enemy side, it is not a place and a space for the permissibility of any action.
📊
Key Findings & Data:Rather, there are some actions that are criminalized and punishable even if they occur in wartime.
💡
Conclusion & Impact:Late, to complete the legal system of international humanitarian law with the four Geneva Conventions of 1949 AD and their Additional Protocols of 1977 and 2005.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2005 Verileri
⚙️Variables:İslam Hukuku · Cenevre Sözleşmeleri · Cenevre Ek Protokolleri

Abstract

Although war is the arena of killing, fighting, and striving to weaken the enemy side, it is not a place and a space for the permissibility of any action. Rather, there are some actions that are criminalized and punishable even if they occur in wartime. These actions are termed in this era as "war crimes". Islamic jurisprudence did not know this terminology with this name, except that the content of its idea is spread in books of jurisprudence in the chapters of jihad and walking, so the Islamic law restricted many actions during the war, and it did not allow killing and fighting except in a narrow space in a way that achieves the interest for which the war was established, which is the subjugation of The enemy and its victory, so it made rules and controls within its perpetuation of the morals of war, those ethical rules that the Islamic Sharia dyed with the dye of obligation, so they became legal rules that must be disciplined, and arranged a punishment for their violators, so the Sharia prohibited the use of many combat means such as treachery, displacement, and the use of civilians as human shields, and it also criminalized The use of some weapons of mass destruction or those whose harm exceeds non-combatants. In return, we find that the international community did not begin to issue legal instruments that regulate war and hostilities until centuries ago. Late, to complete the legal system of international humanitarian law with the four Geneva Conventions of 1949 AD and their Additional Protocols of 1977 and 2005.

Özet

Savaş meydanları, öldürme, savaşma ve düşmanı zayıflatma meydanı olmasına rağmen, her eylemin mübah olduğu alanlar değildir. Savaş zamanında işlense bile ceza gerektiren suç olarak sayılabilecek eylemler vardır. Bu eylemler gönümüzde “savaş suçları” olarak isimlendirilmektedir. İslam hukuku, bu şekilde isimlendirmese de, bu kavramın içerdiği mana fıkıh kitaplarının ‘Cihad ve Siyer’ bablarında dağınık bir şekilde zikredilmiştir. İslam hukuku, savaş sırasında birçok eylemi kısıtlamış ve zarûrî durumlar dışında öldürmeye ve çatışmaya izin vermemiştir. Bunu sağlamak için savaş ahlakı sistemi tesis etmesi kapsamında kurallar koymuştur. İslam hukukunun geliştirdiği bu ahlakî kurallar sayesinde savaş kuralları belirlenmiş olup bu kuralları ihlâl edenler cezalandırılabilecektir. İslam hukuku, kalleşlik, zorunlu tehcir ve iskan, sivilleri insan kalkanı olarak kullanmak gibi davranışları yasaklamıştır. Ayrıca savaş sırasında kitle imhâ silahları gibi sivillere ve savaşçı olmayanlara etki edip zarar veren silahların kullanılmasını da yasaklamıştır. Öte yandan, uluslararası toplumun ancak son iki yüzyılda savaşta yapılan askeri eylemleri düzenlemeye çalıştığını ve 1949 tarihli dört Cenevre Sözleşmesi ve bunların 1977 ve 2005 tarihli ek protokolleri ile uluslararası insancıl hukukun yasal sistemini tamamladığını görmekteyiz.

🔖

Cite This Article

DJEKABA, N. (2023). War Crimes Related to The Methods and Weapons of The War, According to Islamic Law and 1949 Geneva Conventions. Düzce İlahiyat Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 1–32. https://ajindex.com/articles/952025

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Abdülgani, Muhammed Abdülmunim. el-Carâ’imu’d-Düveliyye. Mısır: Dâru’l-Câmi’at’il-Cadîde, ts. Ali, Abdullah b. Sâlih. el-Harb fi’ş-şeri‘ati’l-İslâmiyye ve’l-kânûni’d-devliyyi’l-‘âm. Mekke: Câmi‘atü Ümmi’l-Kurâ, Doktora Tezi, 1985. Avad Muhammed. Kânûnü’l-‘ukûbât al-kısmu’l-‘âm. Mısır: Matbaatu’t-Tûnî, ts. Aynî, Bedreddin. el-Binâye fî şerḥi’l-Hidâye. Beyrut: Dârul-Fikr, 2. Basım, 1990. Behnesî, Ahmed Fethî. el-Mes’ûliyyetü’l-cinâ’iyye f’il-fıkhı’l-İslâmî. Beyrut: Dâru’ş-Şurûk, 1984. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu‘fî el-Buhârî. el-Câmi’u’s-Sahîh. Amman: Dâru Beyti’l-Afkâri’d-Devliyye, ts. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu‘fî el-Buhârî. el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ. Ürdün: Dâru’l-Afkâr Devliyye, ts. Buhûtî, Mansûr b. Yûnus b. Salâhiddîn.Dekâʾiku üli’n-nühâ li-Şerhi’l-Müntehâ. thk. Abdullah b. Abdül-Muhsin et-Türkî. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2000. Buzâyi‘a, Hâlid Remzi Sâlim. Cerâ'imü’l-harb fi’l-fıkhi’l-islâmî ve’l-kânûni’d-düvelî. Ürdün: Lisansüstü Öğrenim Fakültesi, Ürdün Üniversitesi, Doktora Tezi, 2005. Cenevre Sözleşmelerine ek; 1. sayılı Uluslararası Silahlı Çatışmalarda Mağdurların Korunması Protokolü 8 Haziran 1977. Dördüncü Cenevre Sözleşmesi Harp Zamanında Sivillerin Korunmasına İlişkin Sözleşme. Ebû Dâvûd, Ebû Dâvûd Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk es-Sicistânî el-Ezdî. es-Sünen. Amman: Dâru Beyti’l-Afkâri’d-Devliyye, ts. Françoise, Bouchet-Saulnier. al-Kâmûsü’l-Amelî li’l-Kânûni’l-İnsânî. Beyrut: Dâru’l-İlm li’l-Malâyîn, 2006. Hattâb, Ebî Abdullah Muhammed b. Muhammed b. Abdurrahman el-Mâliki el-Magribî. Mevâhibü'l-Celîl. Beyrut: Darü'l-Kütübi'l-İlmiyye, 1995. İbn Âbidîn, Muhammed Emîn b. Ömer b. Abdilazîz el-Hüseynî ed-Dımaşkî. Reddü'l-muhtâr haşiyetü İbn Âbidîn. thk. Ali Muhammed Muavvaz - Âdil Ahmed Abdülmevcüd. Riyad: Dâru Âlemi'l-Kütüb, 2003.
  2. İbn Ebi Zeyd, Ebû Muhammed Abdullāh b. Ebî Zeyd Abdirrahmân el-Kayrevânî en-Nefzî.en-Nevâdir ve’z-ziyâdât ʿalâ mâ fi’l-Müdevvene min ġayrihâ mine’l-ümmehât. thk. Muhammed Hiccî. Beyrut: Dârü’l-Garbi’l-İslâmî, 1999. İbn Hacer el-Askalânî, Ebü’l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed el-Askalânî. Fethü'l-bârî bi şerhi Sahîhi’l-Buhârî. thk. Abdül’Aziz Bin Bâz. Beyrut: Dâru’l-Mâ‘rife, ts. İbn Kudâme el-Makdisî, Ebû Muhammed Muvaffakuddîn Abdullah b. Ahmed b. Muhammed b. Kudâme el-Cemmâîlî el-Makdisî. el-Muğnî. thk. Abdullah bin Abdullah el-Muhsin - Muhammed Abdül Fattah el-Hilv. Riyad: Dâru Alemi'l-Kütüb, 1997. İbn Kudâme el-Makdisî, Ebû Muhammed Muvaffakuddîn Ab