SavedAdd your journal

Journals / Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi / 2023 / Cilt: 6 Sayı: 1

BOŞANMAYA UYUM PROGRAMININ VELAYETİ ÜSTLENMİŞ ANNE VE ÇOCUKLARININ BOŞANMAYA UYUM, PSİKOLOJİK SAĞLAMLIK VE AİLE YAŞAM DOYUMLARINA ETKİSİ

Derya HALİSDEMİR
Serap NAZLI
Pages
1–36
Publication Date
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonucunda çocuk ve yetişkin boşanma uyum programlarının çocukların ve annelerinin boşanmaya uyum, psikolojik sağlamlık ve aile yaşam doyumlarının artırılmasında etkili olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı, anne babası boşanmış 12-14 yaş aralığında ortaokul öğrencileri ve onların velayeti üstlenmiş anneleri için geliştirilen boşanmaya uyum programlarının etkililiğini incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubu 16 çocuk ve 16 anne toplam 32 kişiden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonucunda çocuk ve yetişkin boşanma uyum programlarının çocukların ve annelerinin boşanmaya uyum, psikolojik sağlamlık ve aile yaşam doyumlarının artırılmasında etkili olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Boşanmaya uyum · psikolojik sağlamlık · aile yaşam doyumu

Özet

Araştırmanın amacı, anne babası boşanmış 12-14 yaş aralığında ortaokul öğrencileri ve onların velayeti üstlenmiş anneleri için geliştirilen boşanmaya uyum programlarının etkililiğini incelemektir. Araştırmada ön-test, son-test, izleme kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 16 çocuk ve 16 anne toplam 32 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada velayeti üstlenmiş anneler ile çocuklarına eş zamanlı iki boşanmaya uyum programı uygulanmıştır. Araştırmada, Çocuk Boşanmaya Uyum Ölçeği-Okul Formu, Yetişkin Boşanmaya Uyum Ölçeği, Çocuklar İçin Boşanmaya Uyum Ölçeği (ÇBUÖ), Yetişkin Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği (ÇGPSÖ-12), Aile Yaşam Doyumu Ölçeği (AYDÖ) kullanılmıştır. Çocuk Programı Değerlendirme Formu ve Yetişkin Programı Değerlendirme Formu ile programa ilişkin görüşler toplanmıştır. Uyum programlarının etkisini belirlemek amacıyla Mann Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Program değerlendirme formlarından elde edilen verilerin özetlenmesi ve yorumlanmasında betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çocuk ve yetişkin boşanma uyum programlarının çocukların ve annelerinin boşanmaya uyum, psikolojik sağlamlık ve aile yaşam doyumlarının artırılmasında etkili olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

HALİSDEMİR, D., NAZLI, S. (2023). BOŞANMAYA UYUM PROGRAMININ VELAYETİ ÜSTLENMİŞ ANNE VE ÇOCUKLARININ BOŞANMAYA UYUM, PSİKOLOJİK SAĞLAMLIK VE AİLE YAŞAM DOYUMLARINA ETKİSİ. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 1–36. https://ajindex.com/articles/951635

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Akgül Sarpkaya, O. (2013). Boşanmış kadınlarda toplumsal baskıya direnme stratejileri: Van örneği. The Journal of International Social Research, 6(26), ss. 29-50.
  2. Alpert-Gillis, L. J., Pedro-Carroll, J. L., ve Cowen, E. L. (1989). Children of divorce ıntervention program: Development, implementation and evaluation of a program for young urban children. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 27, ss. 583–587.
  3. Altundağ, Y. (2013). Anne-babası boşanmış ergenlerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinde yordayıcı değişkenler olarak yaşam doyumu ve yalnızlık. Yayınlanmış yüksek lisans tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi,
  4. Bolu, Amato, P. R. (2000). The consequences of divorce for adults and children. Journal of Marriage the Family, 62, ss. 1269-1288. Amato PR. ve Booth A, (2001). Parental predivorce relations and offspring postdivorce wellbeing. Journal of Marriage the Family, 63, ss. 197-212.
  5. Amato, P. R. ve Cheadle, J. (2005). The long reach of divorce: divorce and child well-being across three generations. Journal of Marriage and Family, 67(1), ss. 191-206.
  6. Arifoğlu Çamkuşu, B. (2006). Çocuklar İçin Boşanmaya Uyum Programı’nın çocukların boşanmaya uyum, kaygı ve depresyon düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  7. Ankara.
  8. Arslan, G. (2015a). Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği’nin (çgpsö-12) psikometrik özellikleri: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 1 (16), ss. 1-12.
  9. Arslan, G. (2015b). Yetişkin Psikolojik Sağlamlık Ölçeği’nin (ypsö) psikometrik özellikleri: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ege Eğitim Dergisi, ss. 344-357.
  10. Ayköse, N. (2019). Eğitsel rehberlik programının 7. sınıf öğrencilerinin akademik öz düzenleme ve akademik başarılarına etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi,
  11. Ankara.
  12. Bayraktar, N. (2010). Boşanmış Kadınların Çevrelerinin Kendilerine Bakış Açısını Algılama Şekilleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi,
  13. Bolu. Benedek, P. E., ve Brown, F. C. (2012). Boşanma ve çocuğunuz: çocuğunuzun boşanmanızla başetmesine nasıl yardımcı olursunuz?. (S.Katlan, Çev.). Ankara:
  14. HYB Yayıncılık. Blaisure, K. R., ve Geasler, M. J. (1996). Results of a survey of court-connected parent education programs in u.s. counties. Family and Conciliation Courts Review,34, ss. 23-40.
  15. Buchler, C., ve Trotter, B.B. (1990). Nonresidential and residential parents perception of the former spouse relationship and childrens social competence following maritial seperation: