Journals / Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 24

ARE POLITICALLY SKILLED EMPLOYEES HAPPIER? A RESEARCH STUDY FROM A GENDER PERSPECTIVE

POLİTİK OLARAK YETENEKLİLER İŞİNDE DAHA MI MUTLU? CİNSİYET AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME

Pages
25–43
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Theoretical and practical implications are discussed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Political skill is defined as the ability to understand others at work and to use this information in order to influence people in a way to leverage personal or organizational goals.
📊
Key Findings & Data:In the highly politicized atmosphere of the contemporary business organizations, employees are not only expected to develop a set of political skills for survival, but they are also supposed to integrate their those skills into daily work practices.
💡
Conclusion & Impact:Theoretical and practical implications are discussed.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Politik Yeti · İş Tatmini · Cinsiyet

Abstract

Political skill is defined as the ability to understand others at work and to use this information in order to influence people in a way to leverage personal or organizational goals. In the highly politicized atmosphere of the contemporary business organizations, employees are not only expected to develop a set of political skills for survival, but they are also supposed to integrate their those skills into daily work practices. The purpose of this study is to investigate the relationship between political skill and job satisfaction, and to test for the moderating role of gender. To that end, data was collected on a sample of 248 white collar bank employees in Ankara, İzmir and Manisa provinces through survey method. According to the findings of the study, there are significantly positive correlations between political skill subscales and job satisfaction. There are also statistically significant differences between men and women in terms of the relationship between social astuteness and job satisfaction as well as between networking ability and job satisfaction. Theoretical and practical implications are discussed.

Özet

İş yerinde başkalarını anlama ve bu bilgiyi onların örgütsel ve bireysel hedeflerini geliştirmeye yönelik etkileme veya harekete geçirme amacıyla kullanma becerisi olarak tanımlanan politik yeti, bir dizi örgütsel sonuç ile ilişkilendirilmektedir. Çalışanların politik arena olan örgütlerde ayakta kalabilmeleri için politik yeteneklerini kullanmaları ve geliştirmeleri gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı; güncel bir kavram olan politik yetinin, örgütsel bir çıktı olan iş tatmini kavramı ile ilişkisini ve bu ilişkide cinsiyet değişkenin rolünü araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda; Ankara, İzmir, Manisa illerinde bankacılık sektöründe çalışan beyaz yakalı, 248 katılımcıya araştırma ölçeklerini içeren anket uygulanmıştır. Araştırma sonuçları değerlendirildiğinde, politik yeti ve alt boyutları ile iş tatmini arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişkiler görülmüştür. Politik yeti ve iş tatmini arasındaki ilişki cinsiyet düzenleyici değişkeni açısından ele alındığında ise sosyal etki ve iş tatmini arasındaki ilişki ile ilişki ağı kurma ve iş tatmini arasındaki ilişkinin gücü kadınlar için daha yüksek bulunmuştur. Bulgular ilgili literatür ve pratik çıkarımlar üzerinden tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

DİRİK, D. (2018). ARE POLITICALLY SKILLED EMPLOYEES HAPPIER? A RESEARCH STUDY FROM A GENDER PERSPECTIVE. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 24, 25–43. https://ajindex.com/articles/87651

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Acker, J. (1990).
  2. Hierarchies, Jobs, Bodies: A Theory of Gendered Organizations. Gender & Society, 4, 139-158.
  3. Ahearn, K.K., Ferris, G.R., Hochwarter, W.A., Douglas, C. ve Ammeter, A.P. (2004). Leader Political Skill and Team Performance. Journal of Management, 30, 309-327.Aiken, L. S. ve West, S. G. (1991). Multiple Regression: Testing And Interpreting Interactions. Thousand Oaks, CA: Sage. Akşit Aşık, N. (2010). Çalışanların İş Doyumunu Etkileyen Bireysel ve Örgütsel Faktörler ile Sonuçlarına İlişkin Kavramsal Bir Değerlendirme. Türk İdare Dergisi, 467, 31-51.
  4. Alderfer, C. P. (1987). An Intergroup Perspective on Group Dynamics. In J. Lorsch (Ed.), Handbook of Organizational Behavior (pp. 190-122).
  5. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Aryee, S., Wyatt, T. ve Stone, R. (1996). Early Career Outcomes of Graduate Employees: The Effect of Mentoring and Ingratiation. Journal of Management Studies, 33(1), 95-118.
  6. Atay, S. (2010). Geliştirilebilir Yönetim Becerisi: Teorik ve Ampirik Yönleriyle Politik Yeti. Amme İdaresi Dergisi, 43(2), 1-28.
  7. Basım, N. ve Şeşen, H. (2009). Örgütsel Adalet Algısı Örgütsel Vatandaşlık Davranışı İlişkisinde İş Tatmininin Aracılık Rolü. 17. Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı (ss. 806-812),
  8. Osman Gazi Üniversitesi,
  9. Eskişehir. Baskerville Watkins, M. ve Smith, A.N. (2014). Importance of Women's Political Skill in Male-Dominated Organizations. Journal Of Managerial Psychology, 29(2), 206-222.
  10. Bing, M., Davison, K.H., Minor, I., Novicevic, M.M. ve Frink, D.D. (2011). The Prediction of Task and Contextual Performance By Political Skill: A Meta-Analysis and Moderator Test. Journal of Vocational Behavior, 79, 563-577.
  11. Carli, L. L. (2015). Social Influence and Gender. In K. Williams & S. Harkins (Eds.), Oxford Handbook of Social Influence, Oxford, England: Oxford University Press. Çekmecelı̇oğlu, H.G. (2005). Örgüt İkliminin İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi: Bir Araştırma. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(2), 23-39.
  12. Çetin, F. ve Basım, H.N. (2011). Psikolojik Dayanıklılığın İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Tutumlarındaki Rolü. İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(3), 79-94.
  13. Çetin, F. ve Fıkırkoca, A. (2010). Rol Ötesi Olumlu Davranışlar Kişisel ve Tutumsal Faktörlerle Öngörülebilir mi?, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 65(4), 41-66.
  14. Den Hartog, D. N., House, R. J., Hanges, P. J., Ruiz-Quintanilla, S. A. ve Dorfman, P. W. (1999). Culture Specific and Cros