Journals / Uluslararası Liderlik Eğitimi Dergisi / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 1

PARADİGMA VE PARADİGMALAR

Pages
1–15
Publication Date
2019-06-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Lakomski ve Evers, 2013).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Paradigma, doğruluk ve gerçekliğin doğasına ilişkin varsayımları araştırılabilecek nitelikteki soruları ortaya koyan ve bunların nasıl yapılacağına ilişkin bir felsefi ya da çerçevesidir.
📊
Key Findings & Data:Sosyal bilimciler arasında kaç tane paradigmanın var olduğuna ve bunlara ilişkin yöntemlerin nasıl sınıflandırılması gerektiğine ilişkin ortak bir anlayış yoktur (Glesne, 2015).
💡
Conclusion & Impact:Lakomski ve Evers, 2013).
🔬Design:Research Article
📍Scope:2015 Verileri
⚙️Variables:Paradigma · paradigmalar

Özet

Paradigma, doğruluk ve gerçekliğin doğasına ilişkin varsayımları araştırılabilecek nitelikteki soruları ortaya koyan ve bunların nasıl yapılacağına ilişkin bir felsefi ya da çerçevesidir. Sosyal bilimciler arasında kaç tane paradigmanın var olduğuna ve bunlara ilişkin yöntemlerin nasıl sınıflandırılması gerektiğine ilişkin ortak bir anlayış yoktur (Glesne, 2015). Paradigmalar kuramı üzerine çok eleştiri yapılmıştır. Özellikle post- pozitivist bilim felsefesinde paradigmalar kuramı büyük ölçüde yanlış olarak görülmektedir (Suppe, 1974). Burrell ve Morgan (1979) dünyayı, dört temel varsayım grubu açısından incelenebilir kılacağı söylenen, yorumlayıcı/yorumsamacı, işlevselci, radikal yapısalcı ve radikal hümanist olarak dört paradigma belirlemiştir (1979). Paradigmalar arası ilişkinin doğası birbirini tamamlayıcı olmaktan ziyade muhaliftir ( Evers ve Lakomski, 1991), Paradigma kavramı sosyal bilim tartışmalarında (Mastrman’ın (1977) dikkat çektiği üzere, Kuhn’un bu kavramı en az yirmi iki farklı şekilde ve fazlasıyla ölçülemez olarak kullanılmıştır. (Akt. Lakomski ve Evers, 2013).

🔖

Cite This Article

GOKSOY, S. (2019). PARADİGMA VE PARADİGMALAR. Uluslararası Liderlik Eğitimi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 1–15. https://ajindex.com/articles/817803

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Adams, J.S.(1965). Inequity in Social Exchange, in L. Berkowitz (ed.), Advances in Experimental Social Psychogy, vol.2 (New York. Acadecmic Press). Arslanoğlu, İ. (2018).
  2. Eğitim felsefesi, Ankara, Nobel Yayınları 2. Baskı.
  3. Barrett, F. J, Powley, E. H., Pearce, B. (2013). Hermenötik (Yorumsama) Felsefe ve Örgütsel Teori. Felsefe ve Örgüt Teorisi (Edt. Haridimos Tsoukas ve Robert Chia, Çeviri Ed. İbrahim Anıl). Ankara: Nobel Yayınları. (1. Baskı). 181-215.
  4. Bechara, J. Ve Van de Ven, A. H. (2013). Karmaşık Örgütsel ve Yönetimsel Problemleri Anlamak için Farklı Bilim Felsefelerini Kullanmak. Felsefe ve Örgüt Teorisi (Edt. Haridimos Tsoukas ve Robert Chia, Çeviri Ed. İbrahim Anıl). Ankara: Nobel Yayınları. (1. Baskı). 345-360.
  5. Bloom, B. S. (1995). İnsan nitelikleri ve okulda öğretim. (Çeviren Durmuş Ali Özçelik). İstanbul: MEB Öğretmen Kitapları Dizisi. Borich, G., D. (2014). Etkili Öğretim Yöntemleri. 8 Baskı. (Çeviri Editörü: Bahaddin ACAT). Ankara,
  6. Nobel Yayınları.
  7. Christensen, L., B., Johnson, R., B., Turner, L.,A. (2015). Araştırma yöntemleri, desen ve analiz. (Çev. Ed. A. Aypay). Ankara:
  8. Anı Yayınları.
  9. Colquitt, J.A. (2001). On the Dimensionality of Organizational Justice: A Construct Validation of a Measure, Journal of Applied Psychology. Creswell,J. W. (2016). Araştırma deseni. (Çeviri Ed. Selçuk Beşir Demir). Ankara: Eğiten Kitap Yayınları. (4. Baskı). Edmonds, R., E. (1986). Programs of school ımporovement. Educational Leadership. 4-11,
  10. Erlbaum, Eisenberger, J. (2005). Self-eficacy: Raising the bar for all students. Larchomont, NY: Eye on Education. Fraenkel, J.R., Wallen, N. E., Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. Published by McGraw-Hill, a business unit of The McGraw-Hill Companies, Inc., 1221 Avenue of the Americas, New York, NY Fry, Brain R. ve Readschelders, Jos C, N. (2017). Weber’den Waldo’ya kamu yönetimi (Çeviri editörü.Oktay KOÇ). Ankara,
  11. Anı Yayıncılık. Gedikoğlu, T. (2015). Liderlik ve okul yönetimi. Ankara:
  12. Anı Yayınları.
  13. Gist, M., E ve Mitchell, T., R. (1992). Self- Efficacy: A Theoretical Aznalysis of Its Determinants and Malleability. Academy of Management Review, 17 (2), 183-211.
  14. Glesne, C. (2015). Nitel araştırmaya giriş. (Çeviri Editörleri Ali, Aksoy, Pelin Yalçınoğlu). (5. Baskı). Ankara:
  15. Nobel Yayıncılık. Glickman, C. D., Gordon, S. P., Ross-Gordon, J. M. (2014). Denetim ve öğretimsel liderlik, gelişimsel bir yaklaşım. (Çeviri Ed. Mualla Bilgin Aksu, Esmahan Ağaoğlu). Ankara, Anı Yayınları. Good