Journals / Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 2

“Türk Modeli” ve “Türk Dünyası” Söylemlerinin Jeopolitiği: 1990’lar Türkiye’sine Bir Bakış

Pages
185–204
Publication Date
2020-09-13
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın sonunda 1990’lı yıllarda Türk Dış Politikası karar alıcılarının bu ifadeleri bir jeopolitik söylem olarak kullandıkları, dolayısıyla argümanın doğrulandığı görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eleştirel Jeopolitik, jeopolitik bilgilerin, postyapısalcı bir terminolojiyle, söylem haline getirilerek birtakım iktidar ilişkilerini meşrulaştırdığını öne süren, sosyal bilimlerde gelişen postpozitivist literatürle ilişkisi bulunan bir alanı ifade etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma, bu temel argümana bağlı kalarak, “Türk dünyası” ve “Türk modeli” kavramlarının bir jeopolitik söyleme tekabül ettiğini ve bunun 1990’lı yıllar Türk Dış Politikasında izlenebileceğini iddia etmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın sonunda 1990’lı yıllarda Türk Dış Politikası karar alıcılarının bu ifadeleri bir jeopolitik söylem olarak kullandıkları, dolayısıyla argümanın doğrulandığı görülmüştür.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Eleştirel Jeopolitik · Postyapısalcılık · Türk Dış Politikası

Özet

Eleştirel Jeopolitik, jeopolitik bilgilerin, postyapısalcı bir terminolojiyle, söylem haline getirilerek birtakım iktidar ilişkilerini meşrulaştırdığını öne süren, sosyal bilimlerde gelişen postpozitivist literatürle ilişkisi bulunan bir alanı ifade etmektedir. Çalışma, bu temel argümana bağlı kalarak, “Türk dünyası” ve “Türk modeli” kavramlarının bir jeopolitik söyleme tekabül ettiğini ve bunun 1990’lı yıllar Türk Dış Politikasında izlenebileceğini iddia etmektedir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, Eleştirel Jeopolitik ve Postyapısalcılık literatürlerinden hareketle siyasal karar alıcıların 1990-2000 yılları arasında “Türk dünyası” ve “Türk modeli” söylemlerini değerlendirmektir. Bu amaçla literatürden kuramsal ve kavramsal çalışmalar aktarılmış ve ardından kamuoyunu etkileme gücü bulunan siyasal liderler, bürokratlar gibi kişilerin demeçleri bir söylem analizi metoduna tabi tutulmaya çalışılmıştır. Bu analiz için Milliyet gazetesi çevrimiçi arşivinde bahsedilen iki kavram aranarak, dış politikada karar alma süreçlerini belirleyen bürokrat ve önderlerin demeçleri çalışmanın kapsamına dahil edilmiştir. Çalışmanın sonunda 1990’lı yıllarda Türk Dış Politikası karar alıcılarının bu ifadeleri bir jeopolitik söylem olarak kullandıkları, dolayısıyla argümanın doğrulandığı görülmüştür.

🔖

Cite This Article

TUTAN, M. N. (2020). “Türk Modeli” ve “Türk Dünyası” Söylemlerinin Jeopolitiği: 1990’lar Türkiye’sine Bir Bakış. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 185–204. https://ajindex.com/articles/813057

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Agnew, J. (2003). Geopolitics: Re-visioning World Politics. Londra ve New York: Routledge. Ataman, M. (2002). Leadership Change: Özal Leadership and Restructuring in Turkish Foreign Policy. Alternatives: Turkish Journal of International Relations, 1 (1), 120-150.
  2. Campbell, D. (2013).
  3. Poststructuralism. T. Dunne, M. Kurki ve S. Smith (Ed.), International Relations Theories: Discipline and Diversity. Oxford: Oxford University Press.
  4. Cohen, S. B. (2014). Geopolitics: The Geography of International Relations. New York ve Londra: Rowman & Littlefield. Dalby, S. (1990). American Security Discourse: The Persistence of Geopolitics. Political Geography Quarterly, 9 (2), 171-188.
  5. Dalby, S. (1991). Critical Geopolitics: Discourse, Difference, and Dissent. Environment and Planning D: Society and Space, 9 (3), 261-283.
  6. Dodds, K. J. ve Sidaway, J. D. (1994). Locating Critical Geopolitics. Environment and Planning D: Society and Space, 12 (5), 514-524.
  7. Fettweis, C. J. (2015). On Heartland and Chessboards: Classical Geopolitics, Then and Now. Orbis, 59 (2), 233-248.
  8. Foucault, M. (2011). Entelektüelin Siyasi İşlevi. (Çev. I. Erguden, O. Akinhay ve F. Keskin), İstanbul:
  9. Ayrıntı Yayınları.
  10. Foucault, M. (2014). Özne ve İktidar. (Çev. I. Ergüden ve O. Akınhay), İstanbul:
  11. Ayrıntı Yayınları.
  12. Francis, S. (2014). The Return of Classical Geopolitics. American Diplomacy, (1), 1-3.
  13. Granieri, R. J. (2015). What is Geopolitics and Why Does It Matter? Orbis, 59 (4), 491-504.
  14. Hamann, T. H. (2009).
  15. Neoliberalism, Governmentality, and Ethics. Foucault Studies, (6), 37-59.
  16. Kalaycıoğlu, E. (2002). The Motherland Party: The Challenge of Democracy versus Democratization in Turkey. Turkish Studies, 3 (1), 41-61.
  17. Kaplan, R. D. (2010). The Geography of Chinese Power: How Far Can Beijing Reach on Land at the Sea? Foreign Affairs, 89 (3), 22-41.
  18. Kardaş, T. ve Erdağ, R. (2015). Postyapısalcılık ve Uluslararası İlişkiler. R. Gözen (Ed.), Uluslararası İlişkiler Teorileri. İstanbul:
  19. İletişim Yayınları.
  20. Kirişçi, K. (2009). The Transformation of Turkish Foreign Policy: The Rise of the Trading State. New Perspectives on Turkey, (40), 29-56.
  21. Lewis, D. (2001). Forget about the ‘Correspondence Theory of Truth’. Analysis, 61 (272), 275-280.
  22. Mchoul, A. ve Grace, W. (2002). A Foucault Primer: Discourse, Power and the Subject. Londra ve New York: Routledge. Mead, W. R. (2014). The Return of Geopolitics: The Revenge of the Revisionist Powers. Foreign Affairs, 93 (3), 69-79. Milliyet (1990a, 14 Ocak). Bakanın ‘Kız