Journals / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD) / 2008 / Sayı: 9

MERKEZÎ BOSNA’DA TOPRAĞA DAYALI SOYLU KESİMİN DOĞUŞU

York Norman(HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ)
Pages
439–446
Publication Date
2008-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Böylece, Bosna toplumunun imparatorluğa dahili daha çok küçük soylular (voynuklar ve akıncılar), ve genelde köylülerle sınırlıydı.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Saraybosna ve etrafının 1463’te fethinden sonra Osmanlılar’ın önceden var olan Bosnalı tarımsal soylu tabakasını yavaş yavaş asimile ettikleri konusundaki başat düşünceyi sorgulamaktadır.
📊
Key Findings & Data:İsa Bey’in büyük ölçüde Bosnalı olmayan yeniçeriler ve etnik Türkler’den oluşan Osmanlı hudut birliklerinin, eski soylu kesimin yerini aldıklarını tartışmaktayım.
💡
Conclusion & Impact:Böylece, Bosna toplumunun imparatorluğa dahili daha çok küçük soylular (voynuklar ve akıncılar), ve genelde köylülerle sınırlıydı.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Osmanlı tarihi · Bosna · Askeri tarih

Özet

Bu çalışma, Saraybosna ve etrafının 1463’te fethinden sonra Osmanlılar’ın önceden var olan Bosnalı tarımsal soylu tabakasını yavaş yavaş asimile ettikleri konusundaki başat düşünceyi sorgulamaktadır. İsa Bey’in büyük ölçüde Bosnalı olmayan yeniçeriler ve etnik Türkler’den oluşan Osmanlı hudut birliklerinin, eski soylu kesimin yerini aldıklarını tartışmaktayım. Bu tür bir değişiklik bölgedeki en stratejik askeri atamaların özellikle ikisi için geçerlidir: merkezi Bosna garnizonlarının timar sahibi üyeleri ve yerel olarak atanmış büyük ölçüde düzenli olmayan toprak sahipliğinin (çiftlikler) askeri hizmet karşılığında verildiği askeri/idari memuriyetlerden oluşan eşkencilerdir. Gerçekten de Osmanlılar Bosnalı soyluları kendi aralarına seçmeyi kabul ettiler. Fakat Osmanlılar bu göreceli az bulunur durumlarda daha az öneme sahip garnizon olmayan timarları bahşettiler. Her ne kadar bu eyaletteki atamaların Osmanlı yönetimini pekiştirmek mahiyetinde önemli bir sembolik değeri olsada, miras yoluyla gelecek kuşaklara intikal etmiyordu. Böylece, Bosna toplumunun imparatorluğa dahili daha çok küçük soylular (voynuklar ve akıncılar), ve genelde köylülerle sınırlıydı.

🔖

Cite This Article

Norman, Y. (2008). MERKEZÎ BOSNA’DA TOPRAĞA DAYALI SOYLU KESİMİN DOĞUŞU. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), Sayı: 9, 439–446. https://ajindex.com/articles/762693

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Aşıkpaşazade, (1970). Aşıkpaşaoğlu Tarihi (tr. by Nihal Atsız). Milli Eğitim Basımevi, İstanbul.
  2. BABINGER, Franz, (1978). Mehmed the Conqueror and his time (translated from the German by Ralph Manheim; edited, with a pref., by William C. Hickman), N.J.: Princeton University Press, Princeton.
  3. FILIPOVIĆ, Nedim, (1953). “O nastanku posjeda muslimanskog plemstva (Asilzade Müslüman tasarruf sahipleri hakkında),” Pregled, 5, Sarajevo.
  4. HANDŽIĆ, Adem, (1991). “O širenju islama u Bosni a posebnim osvrtom na srednju Bosnu (Bosna’da ve özellikle de merkezi Bosna’da İslam’ın yayılması hakkında),” Prilozi za Orijentalni Filologiju, 41, s. 37-52.
  5. İNALCIK, Halil, (1954). “Ottoman Methods of Conquest,” Studia Islamica, Paris.
  6. İNALCIK, Halil, (1958) “Stefan Duşan’dan Osmanlı İmparatorluğu’na.” Belleten X s. 67-108.
  7. SUGAR, Peter, (1977). Southeastern Europe under Ottoman rule, 1354-1804, University of Washington Press, Seattle.
  8. ŠABANOVIĆ, Hazim,(1981) Bosanski pašaluk: postanak i upravna podjela (The Bosnian Paşalık: its development and legal divisions). Sarajevo: Svijetlost.
  9. TRUHELKA, Čiro, (1911). Die Geschichtliche Gründlage der Bosnische Agrarfrage, Sarajewoer Tagblatt, Sarajevo.
  10. ZLATAR, Behija, (1991). “Širenje islama i islamska kultura u Sarajevo i okolini (İslam ve İslam kültürünün Saraybosna ve etrafında yayılması),“ Prilozi za Orijentalni Filologiju, 41 s. 253-268.